สดุดี 60

(สดด.108:6-13)

(ถึง​หัวหน้า​นัก​ร้อง ทำนอง “ลิลลี่​แห่ง​พันธสัญญา” มิคทามของ​ดาวิด เพื่อ​สอน เมื่อ​ดาวิด​สู้​กับ​อารัม​นาหะ​ราอิม กับ​อารัม​โศบาห์ และ​เมื่อ​โยอาบ​ฆ่า​ชาว​เอโดม 12,000 คน ที่​หุบเขา​เกลือ)

1พระเจ้า​พระองค์​ได้​ละทิ้ง​เรา​ทั้งหลาย และ​ทลาย​ที่​มั่น​ของ​พวก​เรา

พระองค์​โกรธ​แล้ว บัดนี้​โปรด​ให้​เรา​กลับ​สู่​สภาพ​ดี

2พระองค์​ได้​เขย่า​แผ่นดิน​และ​ทำ​ให้​แยก​ออก

ขอ​ประสาน​รอย​ร้าว เพราะ​ขณะ​นี้​แผ่นดิน​กำลัง​สั่น​สะเทือน

3พระองค์​ได้​ให้​ประชาชน​ของ​พระองค์​เผชิญ​เวลา​แห่ง​ความ​สิ้น​หวัง

พระองค์​มอบ​เหล้า​องุ่น​ที่​ทำ​ให้​เรา​ซวนเซ

4แต่​สำหรับ​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์​นั้น พระองค์​โปรด​ชู​ธง​ขึ้น

คลี่​ออก​ต้าน​คัน​ธนู1

5ขอ​ช่วย​พวก​เรา​ด้วย​มือ​ขวา​ของ​พระองค์

เพื่อ​คน​ที่​พระองค์​รัก​จะ​รอด

6พระเจ้า​พูด​จาก​สถาน​นมัสการ​ของ​พระองค์​ว่า

“ใน​ชัยชนะ เรา​จะ​แบ่ง​เชเคม

และ​กำหนด​เขต​หุบเขา​สุคคท

7กิเลอาด​เป็น​ของ​เรา มนัสเสห์​เป็น​ของ​เรา

เอฟราอิม​คือ​หมวก​เกราะ​ของ​เรา

ยูดาห์​คือ​คทา​ของ​เรา

8โมอับ​เป็น​อ่าง​ชำระ​ของ​เรา

เรา​โยน​รองเท้า​ลง​บน​เอโดม

และ​เรา​จะ​โห่ร้อง​ด้วย​ชัยชนะ​เหนือ​ฟีลิสเตีย”

9ใคร​จะ​พา​ข้าพเจ้า​ไป​ยัง​เมือง​ป้อม​ปราการ

ใคร​จะ​นำ​ข้าพเจ้า​ไป​ยัง​เอโดม

10พระเจ้า​พระองค์​ไม่​ใช่​หรือ​ที่​ตอน​นี้​ทอดทิ้ง​เรา

และ​ไม่​ร่วม​ทัพ​กับ​เรา​อีก​ต่อไป

11ขอ​ช่วย​เรา​ต่อสู้​ข้าศึก

เพราะ​ความ​ช่วยเหลือ​ของ​มนุษย์​นั้น​ไร้​ค่า

12โดย​พระเจ้า​เรา​จะ​มี​ชัยชนะ

พระองค์​จะ​เหยียบ​ย่ำ​ศัตรู​ของ​เรา