สดุดี 137

1ที่​ริม​ฝั่ง​แม่น้ำ​ของ​บาบิโลน พวก​เรา​นั่ง​ลง​และ​ร่ำไห้

เมื่อ​ระลึก​ถึง​ศิโยน

2พวก​เรา​แขวน​พิณ​ของ​เรา​ไว้

ที่​ต้น​ป็อปลาร์

3เพราะ​ที่​นั่น ผู้​คุม​ขอให้​เรา​ร้อง​เพลง

พวก​คน​ทรมาน​เรา สั่ง​ให้​เรา​ร้องเพลง​ยินดี

พวก​เขา​พูด​ว่า “ร้องเพลง​แห่ง​ศิโยน​ให้​ฟัง​สัก​เพลง​ซิ!”

4เรา​จะ​ร้อง​เพลง​ของ​พระยาห์เวห์

ใน​ดินแดน​ของ​ต่าง​ชาติ​ได้​อย่างไร

5เยรูซาเล็ม หาก​เรา​ลืม​เจ้า

ขอให้​มือ​ขวา​ของ​เรา​ลืม​ฝีมือ​เสีย

6ขอให้​ลิ้น​ของ​เรา​ติด​เพดาน​ปาก

หาก​เรา​ลืม​เจ้า

หาก​เรา​ไม่​คิด​ว่า​เยรูซาเล็ม

เป็น​สุดยอด​ของ​ความ​ยินดี

7พระยาห์เวห์​ขอ​จดจำ​สิ่ง​ที่​ชาว​เอโดม​ได้​ทำ

ใน​วัน​ที่​เยรูซาเล็ม​แตก

พวก​เขา​โห่ร้อง​ว่า “พัง​มัน​เลย

ทลาย​ให้​ถึง​ราก​ถึง​โคน!”

8ธิดา​บาบิโลน เจ้า​จะ​พินาศ​ย่อยยับ

ความ​สุข​เป็น​ของ​ผู้​ที่​คืน​สนอง​เจ้า

ตาม​สิ่ง​ที่​เจ้า​ทำ​กับ​เรา

9ความ​สุข​เป็น​ของ​ผู้​ที่​จับ​พวก​ทารก​ของ​เจ้า

ฟาด​ลง​กับ​ก้อนหิน