Biblica® Open Thai Common Version 2025
มาระโก 11
พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างกษัตริย์
(มธ.21:1-9; ลก.19:29-38; ยน.12:12-15)
เมื่อพระเยซูกับพวกสาวกใกล้ถึงกรุงเยรูซาเล็ม ที่หมู่บ้านเบธฟายีและเบธานีตรงภูเขามะกอกเทศ พระเยซูส่งสาวกสองคนไป สั่งว่า “จงไปที่หมู่บ้านข้างหน้านั้น พอเข้าถึงเขตหมู่บ้าน เจ้าจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ยังไม่เคยมีใครขี่มันมาก่อน จงแก้เชือกแล้วจูงมาที่นี่ ถ้ามีใครถามเจ้าว่า ‘ทำไมถึงทำอย่างนี้’ จงบอกว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลาตัวนี้ แล้วจะรีบส่งกลับคืนให้ที่เดิม’ ”
พวกเขาก็ไปและพบลูกลาผูกอยู่นอกประตูที่ถนน ขณะกำลังแก้เชือก คนที่ยืนอยู่แถวนั้นก็ถามว่า “นั่นกำลังทำอะไร ท่านแก้เชือกผูกลูกลานั้นทำไม” พวกเขาตอบตามที่พระเยซูบอกไว้ คนเหล่านั้นจึงยอมให้เอาไป เมื่อพวกเขาจูงลูกลามาให้พระเยซู และเอาเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลาให้พระองค์นั่งบนลานั้น ผู้คนมากมายเอาเสื้อคลุมของตนมาปูลงตามทาง บางคนเอากิ่งไม้ที่ตัดในทุ่งมาปู คนเหล่านั้นทั้งที่นำหน้าและตามหลังโห่ร้องว่า
“โฮซันนา!1
ขอพระพรเป็นของพระองค์ผู้มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า2
ขอให้อาณาจักรของดาวิดบรรพบุรุษของเราที่กำลังจะมานี้จงเจริญ!
โฮซันนาในสวรรค์ที่สูงสุด!”
พระเยซูเข้าสู่เยรูซาเล็มและไปที่วิหาร พระองค์มองทุกสิ่ง แต่เนื่องจากใกล้ค่ำแล้วจึงออกไปยังเบธานีกับสาวกทั้งสิบสองคน
พระเยซูสาปต้นมะเดื่อและชำระวิหาร
(มธ.21:12-22; ลก.19:45-47; ยน.2:13-16)
วันรุ่งขึ้นขณะที่พวกเขาออกจากเบธานี พระเยซูรู้สึกหิว พระองค์เห็นต้นมะเดื่อใบดกแต่ไกลก็เข้าไปดูว่ามีผลหรือไม่ เมื่อพบว่ามีแต่ใบไม่มีผลเพราะยังไม่ถึงฤดูออกผล จึงพูดกับต้นนั้นว่า “ตั้งแต่นี้ไป จะไม่มีใครได้กินผลจากเจ้าอีก” และพวกสาวกได้ยินที่พระองค์พูด
เมื่อมาถึงเยรูซาเล็ม พระเยซูเข้าไปในบริเวณวิหาร และเริ่มขับไล่พวกคนที่ซื้อขายของกันที่นั่น คว่ำโต๊ะของคนรับแลกเงิน และม้านั่งของคนขายนกพิราบ และห้ามใครขนสินค้าผ่านลานวิหาร พระองค์สอนพวกเขาว่า “มีคำเขียนไว้ไม่ใช่หรือว่า ‘บ้านของเราจะได้ชื่อว่า บ้านแห่งการอธิษฐานสำหรับชนทุกชาติ’3 แต่พวกเจ้าทำให้กลายเป็น ‘ซ่องโจร’4”
พวกหัวหน้าปุโรหิตและครูสอนกฎบัญญัติได้ยินอย่างนั้น ก็เริ่มหาทางจะฆ่าพระเยซูเพราะกลัวพระองค์ เพราะประชาชนอัศจรรย์ใจในคำสอนของพระองค์
พอตกเย็นมา พระเยซูกับสาวก5ก็ออกจากกรุง
ในเวลาเช้าขณะมาตามทางพวกเขาเห็นต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้งไปจนถึงราก เปโตรนึกขึ้นได้จึงบอกพระเยซูว่า “รับบี ดูสิ ต้นมะเดื่อที่สาปไว้เหี่ยวแห้งไปแล้ว”
พระเยซูตอบว่า “จงมีความเชื่อในพระเจ้า เราบอกความจริง6ว่า ถ้าใครสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงทิ้งตัวลงทะเลไป’ และไม่สงสัยในใจ แต่เชื่อว่าจะเป็นไปตามที่พูด ก็จะเป็นเช่นนั้น เพราะฉะนั้น เราบอกเจ้าว่า ไม่ว่าอธิษฐานขอสิ่งใด จงเชื่อว่าได้รับแล้วเจ้าจะได้สิ่งนั้น เมื่อยืนอธิษฐาน จงให้อภัยคนที่เจ้าไม่พอใจ เพื่อพระบิดาของเจ้าในสวรรค์จะยกโทษบาปของเจ้า” 7
ปัญหาเรื่องสิทธิอำนาจของพระเยซู
(มธ.21:23-27; ลก.20:1-8)
พวกเขามาถึงเยรูซาเล็มอีกครั้ง ขณะพระเยซูกำลังเดินอยู่ในบริเวณวิหาร พวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ และผู้อาวุโสมาถามพระองค์ว่า “ท่านทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจใด แล้วใครให้สิทธิอำนาจนี้กับท่าน”
พระเยซูตอบว่า “เราจะถามท่านสักข้อ จงตอบมา แล้วเราก็จะบอกว่าทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจใด บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์หรือจากมนุษย์ จงบอกเรามา!”
พวกเขาหารือกันว่า “ถ้าตอบว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาก็จะถามว่า ‘แล้วทำไมท่านไม่เชื่อยอห์น’ แต่ถ้าเราตอบว่า ‘มาจากมนุษย์’…” (พวกเขาก็กลัวผู้คน เพราะทุกคนถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะจริงๆ)
พวกเขาจึงตอบว่า “เราไม่รู้”
พระเยซูพูดว่า “เราก็จะไม่บอกเช่นกันว่า เราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอะไร”
Source notes (7)
- Footnote สำนวนภาษาฮีบรูหมายถึง “ช่วยให้รอด” ซึ่งกลายเป็นคำสรรเสริญ เช่นเดียวกับข้อ 10
- Footnote สดด.118:25,26
- Footnote อสย.56:7
- Footnote ยรม.7:11
- Footnote ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับว่า มาพระเยซูก็ออก
- Footnote ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับว่า ถ้าเจ้าเชื่อในพระเจ้า พระเยซูตอบว่า 23 เราบอกความจริงว่า
- Footnote ฉบับสำเนาบางฉบับมีวลีเหมือนกับ มธ.6:15
Biblica® Open Thai Common Version 2025. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.