โยบ 14

1“คน​ที่​เกิด​จาก​ผู้หญิง​ล้วน​อายุ​สั้น

และ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ทุกข์​ร้อน

2พวก​เขา​เบ่งบาน​เหมือน​ดอกไม้ แล้ว​ก็​เหี่ยว​เฉา​ไป

เหมือน​เงา​ที่​หาย​วับ​ไป​ไม่​จีรัง

3พระองค์​จับ​ตา​มอง​พวก​เขา​หรือ

และ​จะ​นำ​พวก​เขา1​มา​พิพากษา​หรือ

4ใคร​จะ​เอา​สิ่ง​ที่​บริสุทธิ์​ออก​มา​จาก​สิ่ง​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ได้

ไม่​มี​สัก​คน!

5วัน​เวลา​ของ​คน​ถูก​กำหนด​ไว้​แล้ว

พระองค์​กำหนด​ปี​เดือน​ของ​เขา

พระองค์​วาง​ขอบเขต​ซึ่ง​เขา​ล่วงล้ำ​ไป​ไม่​ได้

6ดังนั้น​ละ​สายตา​ไป​จาก​เขา และ​ปล่อย​ให้​เขา​อยู่​ตาม​ลำพัง

จนกว่า​เวลา​ของ​เขา​จะ​หมด​ลง​เหมือน​ลูกจ้าง

7อย่าง​น้อย​ก็​ยัง​มี​ความ​หวัง​สำหรับ​ต้นไม้

ถึง​มัน​ถูก​โค่น ก็​จะ​แตก​หน่อ​อีก​ครั้ง

และ​งอก​กิ่ง​ใหม่​ขึ้น​มา​แทน

8ราก​ของ​มัน​อาจ​จะ​แก่​ใน​ดิน

และ​ตอ​ก็​ผุพัง

9แต่​เมื่อ​ได้​กลิ่น​ของ​น้ำ

มัน​จะ​แตก​หน่อ​ขึ้น​มา​ใหม่​เหมือน​ต้น​อ่อน​ได้

10แต่​คน​ตาย​แล้ว​ก็​สิ้น​แรง

เขา​สิ้น​ลม​หายใจ​และ​จาก​ไป

11เหมือน​น้ำ​ใน​ทะเลสาบ​เหือด​แห้ง

หรือ​แม่น้ำ​แห้ง​เหือด

12เขา​ก็​จะ​นอน​ลง​และ​ไม่​ลุก​ขึ้น​อีก

จน​ฟ้า​สิ้น​สลาย ผู้​คน​ก็​จะ​ไม่​ตื่น​ขึ้น

หรือ​ถูก​ปลุก​ให้​ตื่น​ขึ้น​อีก

13ถ้า​เพียง​พระองค์​จะ​ซ่อน​ข้า​ไว้​ใน​หลุม​ศพ

และ​พราง​ข้า​ไว้​จนกว่า​พระองค์​จะ​หาย​โกรธ!

ถ้า​เพียง​พระองค์​จะ​กำหนด​เวลา​ให้​ข้า

และ​นึก​ถึง​ข้า​อีก!

14เมื่อ​คน​ตาย​ไป เขา​จะ​มี​ชีวิต​ได้​อีก​หรือ

ตลอด​วัน​คืน​ที่​ข้า​สู้​เหนื่อย​ยาก

ข้า​จะ​รอ​คอย​การ​เปลี่ยนแปลง​ใหม่2​ที่​จะ​มา​ถึง

15พระองค์​จะ​เรียก และ​ข้า​จะ​ขานรับ

พระองค์​จะ​คิดถึง​สิ่ง​มี​ชีวิต​ที่​มือ​ของ​พระองค์​สร้าง​ขึ้น

16แน่นอน พระองค์​จะ​นับ​ย่างก้าว​ของ​ข้า

แต่​ไม่​นับ​บาป​ของ​ข้า

17การ​ละเมิด​ของ​ข้า​จะ​ถูก​ปิด​ผนึก​ไว้​ใน​ถุง

พระองค์​จะ​ปกปิด​บาป​ของ​ข้า

18แต่​เหมือน​ภูเขา​สึก​กร่อน​และ​ทลาย​ลง

และ​หิน​ถูก​ย้าย​ไป​จาก​ที่​ของ​มัน

19เหมือน​น้ำ​กัด​เซาะ​หิน

และ​กระแส​น้ำ​พัด​พา​ดิน​ไป

พระองค์​ก็​ทำลาย​ความ​หวัง​ของ​คน​อย่าง​นั้น​แหละ

20พระองค์​ปราบ​พวก​เขา​เพียง​ครั้ง​เดียว แล้ว​พวก​เขา​ก็​จาก​ไป

พระองค์​เปลี่ยน​สีหน้า​ของ​พวก​เขา แล้ว​ส่ง​พวก​เขา​ไป

21แม้​ลูก​ๆ ของ​พวก​เขา​ได้รับ​เกียรติ เขา​ก็​ไม่​รู้

แม้​ลูก​หลาน​ของ​พวก​เขา​ตกต่ำ เขา​ก็​ไม่​เห็น

22พวก​เขา​รู้สึก​ได้​แต่​ความ​เจ็บ​ปวด​ของ​ร่างกาย

และ​คร่ำครวญ​เพื่อ​ตัว​พวก​เขา​เอง​เท่านั้น”