Biblica® Open Thai Common Version 2025
2 พงศาวดาร 20
เยโฮชาฟัทพิชิตโมอับและอัมโมน
ต่อมาชาวโมอับ ชาวอัมโมน และชาวเมอูนีบางคน1ยกทัพมารบกับเยโฮชาฟัท
มีบางคนมาบอกเยโฮชาฟัทว่า “กองทัพใหญ่กำลังเข้ามารบกับท่าน โดยเคลื่อนทัพมาจากเอโดม2อีกฟากหนึ่งของทะเลตาย และบัดนี้มาถึงฮาซาโซนทามาร์ (คือ เอนเกดี) แล้ว” เยโฮชาฟัทตื่นตระหนกและมุ่งแสวงหาพระยาห์เวห์ เขาประกาศให้ถืออดอาหารทั่วยูดาห์ ประชาชนยูดาห์มารวมกันเพื่อแสวงหาความช่วยเหลือจากพระยาห์เวห์ พวกเขามาจากทุกเมืองในยูดาห์เพื่อแสวงหาพระองค์
เยโฮชาฟัทยืนขึ้นท่ามกลางชุมนุมประชาชนของยูดาห์และของเยรูซาเล็มในวิหารของพระยาห์เวห์ ตรงหน้าลานใหม่ และเขาพูดว่า
“พระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเรา พระองค์เป็นพระเจ้าผู้อยู่ในสวรรค์ไม่ใช่หรือ พระองค์ปกครองเหนือมวลอาณาจักรของชนชาติต่างๆ ฤทธิ์เดชและแสนยานุภาพอยู่ในมือของพระองค์ ไม่มีผู้ใดอาจต่อต้านพระองค์ได้ พระเจ้าของพวกเรา พระองค์ขับไล่ชนชาติต่างๆ ในดินแดนนี้ออกไปต่อหน้าประชาชนอิสราเอลของพระองค์ และให้ดินแดนนี้แก่เชื้อสายอับราฮัมสหายของพระองค์ตลอดไปไม่ใช่หรือ พวกเขาได้อาศัยอยู่ที่นี่และได้สร้างสถานนมัสการเพื่อนามของพระองค์ และกล่าวว่า ‘หากมีภัยพิบัติตกมาถึง ไม่ว่าจะเป็นสงคราม ภัยพิบัติ หรือการกันดารอาหาร พวกเราจะมาพบพระองค์ที่หน้าวิหารซึ่งนามของพระองค์อยู่ที่นี่ และจะร่ำร้องต่อพระองค์ในยามทุกข์ลำเค็ญ แล้วพระองค์จะฟังและช่วยเหลือพวกเราให้พ้นภัย’
แต่บัดนี้มีคนมาจากอัมโมน โมอับ และภูเขาเสอีร์ ซึ่งเมื่อครั้งอิสราเอลออกจากอียิปต์ พระองค์ไม่อนุญาตให้อิสราเอลบุกรุกดินแดนของพวกเขา อิสราเอลจึงอ้อมมาและไม่ได้ทำลายล้างพวกเขา แต่บัดนี้ดูเถิด พวกเขากลับตอบแทนด้วยการขับไล่พวกข้าพเจ้าออกจากดินแดนซึ่งพระองค์มอบให้เป็นกรรมสิทธิ์ พระเจ้าของพวกเรา พระองค์จะไม่ลงโทษเขาหรือ เพราะว่าพวกเราไม่มีกำลังอำนาจจะรับมือกับกองทัพใหญ่ที่มาโจมตีนี้ พวกเราไม่รู้จะทำอย่างไร แต่ดวงตาของพวกเราก็จับจ้องที่พระองค์”
ผู้ชายยูดาห์ทั้งปวงกับภรรยาและลูกเล็กเด็กแดงมายืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์
แล้วพระวิญญาณของพระยาห์เวห์มาเหนือชายคนหนึ่งในชุมนุมชนนั้นคือ ยาฮาซีเอลลูกชายเศคาริยาห์ ผู้เป็นลูกชายของเบไนยาห์ ผู้เป็นลูกชายของเยอีเอล ผู้เป็นลูกชายของมัททานิยาห์เผ่าเลวี เชื้อสายของอาสาฟ
ยาฮาซีเอลกล่าวว่า “ขอฟังเถิด กษัตริย์เยโฮชาฟัทและทุกคนที่อาศัยอยู่ในยูดาห์และกรุงเยรูซาเล็ม! พระยาห์เวห์พูดกับท่านว่า ‘อย่ากลัวเลย ไม่ต้องท้อแท้เพราะกองทัพใหญ่นี้ เพราะการศึกครั้งนี้ไม่ใช่ของเจ้า แต่เป็นของพระเจ้า พรุ่งนี้จงออกไปรบกับเขา เขาจะปีนขึ้นมาทางช่องแคบศิส และเจ้าจะประจันหน้ากับเขาที่ท้ายหุบเขาในถิ่นทุรกันดารเยรูเอล เจ้าจะไม่ต้องรบในสงครามครั้งนี้ จงเข้าประจำที่ ยืนนิ่งๆ ดูการช่วยกู้ที่พระยาห์เวห์จะมอบให้ท่าน ยูดาห์และเยรูซาเล็มเอ๋ย อย่ากลัวหรือท้อแท้ใจไปเลย พรุ่งนี้จงออกไปเผชิญหน้ากับพวกเขา และพระยาห์เวห์จะอยู่กับเจ้า’ ”
เยโฮชาฟัทก้มลงซบหน้ากับพื้น และชาวยูดาห์กับชาวเยรูซาเล็มทั้งปวงก็หมอบกราบลงนมัสการต่อหน้าพระยาห์เวห์ แล้วมีคนเลวีบางคนจากตระกูลโคฮาทและตระกูลโคราห์ยืนขึ้นเปล่งเสียงก้องกังวานสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เมื่อพวกเขาพร้อมที่จะเคลื่อนทัพไปยังถิ่นทุรกันดารเทโคอา เยโฮชาฟัทยืนขึ้นและพูดว่า “ฟังข้าพเจ้าเถิด พี่น้องประชาชนยูดาห์และเยรูซาเล็ม! จงเชื่อในพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านแล้วท่านจะได้รับการเชิดชู จงเชื่อบรรดาผู้เผยพระวจนะของพระองค์ แล้วท่านจะประสบความสำเร็จ” หลังจากที่หารือกับประชาชนแล้ว เยโฮชาฟัทก็แต่งตั้งผู้ร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์และสรรเสริญพระองค์ใน3ความบริสุทธิ์สูงส่งของพระองค์ขณะเดินนำหน้ากองทัพไปว่า
“จงขอบพระคุณพระยาห์เวห์
เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงนิรันดร์”
เมื่อพวกเขาเริ่มร้องเพลงและสรรเสริญ พระยาห์เวห์วางกำลังซุ่มโจมตีชาวอัมโมน ชาวโมอับ และชาวภูเขาเสอีร์ที่มารุกรานยูดาห์ แล้วพวกเขาก็พ่ายแพ้ ชาวอัมโมนกับชาวโมอับหันไปเล่นงานพันธมิตรจากภูเขาเสอีร์ ทำลายล้างพวกเขาหมดสิ้น เสร็จแล้วก็หันมาห้ำหั่นกันเอง
เมื่อทัพยูดาห์มาถึงท้ายหุบเขาเหนือถิ่นทุรกันดารและมองดูกองทัพใหญ่ ก็เห็นแต่ศพเกลื่อนกลาดอยู่ตามพื้น ไม่มีใครหนีรอดไปได้เลย เยโฮชาฟัทกับพวกจึงออกไปริบข้าวของ ได้เครื่องมือ เครื่องแต่งกาย4 และของมีค่าจำนวนมหาศาล จนต้องใช้เวลาถึงสามวันจึงขนมาหมด ในวันที่สี่พวกเขามาชุมนุมกันที่หุบเขาเบราคาห์และสรรเสริญพระยาห์เวห์ หุบเขานี้จึงได้ชื่อว่าเบราคาห์5ตราบจนทุกวันนี้
จากนั้นชนยูดาห์และเยรูซาเล็มทั้งหมดกลับมายังกรุงเยรูซาเล็มโดยมีเยโฮชาฟัทเป็นผู้นำ ทุกคนรื่นเริงยินดีเพราะพระยาห์เวห์โปรดให้เขาเปรมปรีดิ์เหนือศัตรู พวกเขาเข้าสู่เยรูซาเล็มและไปยังวิหารของพระยาห์เวห์โดยมีวงพิณใหญ่ พิณเขาคู่ และแตรบรรเลง
เมื่ออาณาจักรของชนชาติทั้งปวงได้ยินถึงการที่พระยาห์เวห์สู้รบกับศัตรูของอิสราเอล พวกเขาก็เกรงกลัวพระเจ้า และอาณาจักรของเยโฮชาฟัทจึงสงบสุข เพราะพระเจ้าของเขาให้การพักสงบทุกด้าน
ปลายสมัยของเยโฮชาฟัท
(1พกษ.22:41-50)
เยโฮชาฟัทขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์เมื่อพระชนมายุ 35 ปี และปกครองในกรุงเยรูซาเล็ม 25 ปี แม่ของเขาคืออาซูบาห์ลูกสาวของชิลหิ เขาดำเนินตามแบบอย่างของอาสาพ่อของเขาโดยไม่หันเห เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของพระยาห์เวห์ แต่ไม่ได้ทำลายสถานบูชาบนที่สูงทั้งหลาย และเหล่าประชาชนยังไม่ได้ปักใจยึดพระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเขา
เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของเยโฮชาฟัทตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในจดหมายเหตุของเยฮูลูกชายฮานานี ซึ่งบันทึกอยู่ในจดหมายเหตุกษัตริย์แห่งอิสราเอล
ต่อมากษัตริย์เยโฮชาฟัทแห่งยูดาห์เป็นพันธมิตรกับกษัตริย์อาหัสยาห์แห่งอิสราเอลผู้ที่วิถีของเขาชั่วร้ายยิ่งนัก เขาทั้งสองร่วมกันต่อเรือที่เอซีโอนเกเบอร์เพื่อเป็นกองเรือพาณิชย์6 ครั้งนั้นเอลีเยเซอร์ลูกชายโดดาวาหุแห่งมาเรชาห์เผยพระวจนะเกี่ยวกับเยโฮชาฟัทว่า “เพราะท่านผูกมิตรกับอาหัสยาห์ พระยาห์เวห์จะทำลายกิจการของท่าน” แล้วกองเรือก็อับปางตั้งแต่ยังไม่ได้ออกทำการค้า7
Source notes (7)
- Footnote ฉบับสำเนา LXX บางฉบับและฉบับภาษาฮีบรูว่า ชาวอัมโมน
- Footnote ฉบับสำเนาภาษาฮีบรูหนึ่งฉบับ ฉบับสำเนาภาษาฮีบรูส่วนใหญ่ ฉบับ LXX และฉบับวัลเกตว่า อารัม
- Footnote หรือ ด้วย
- Footnote ฉบับสำเนาภาษาฮีบรูบางฉบับ ฉบับวัลเกต ฉบับสำเนาภาษาฮีบรูส่วนใหญ่ว่า ซากศพ
- Footnote แปลว่า สรรเสริญ
- Footnote ฉบับภาษาฮีบรูว่า กองเรือที่สามารถไปทารชิช
- Footnote ฉบับภาษาฮีบรูว่า ยังไม่ได้ไปทารชิช
Biblica® Open Thai Common Version 2025. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.