مُکاشفہ 9

پنجواں نرسِنگا

1جِیں ویلے پنجویں فرشتے آپنڑا نرسِنگا وجایا تاں مَیں ہِک تارہ1 ڈِٹھا جیہڑا اسمان کنُوں تروٹ تے زمین اُتے ڈھٹھا ہا۔ اُوں تارے کُوں بے تَل کھڈے دی کُنجی ڈِتی گئی۔ 2جِیں ویلے اُوں کھڈے کُوں کھولیا تاں اُوندے ءچوں دُھوواں اِینویں نِکلیا جِینویں ہِک بہُوں وڈی بٹھی ءچوں نِکلدے۔ کھڈے دے دُھوئیں دی وجہ کنُوں سِجھ تے ساری ہوا اندھارا تھی گئی۔ 3اُوں دُھوئیں ءچوں زمین اُتے ٹِڈیاں نِکل پئیاں۔ اُنہاں کُوں زمین دے وِٹھوویاں وانگُوں لڑن دی طاقت ڈِتی گئی۔ 4تے اُنہاں کُوں آکھیا گِیا جو ”زمین دی گھاہ تے کہیں ساوے بُوٹے یا درخت کُوں نُقصان نہ پُچائے، بلکہ صرف اُنہاں لوکاں کُوں جِنہاں دے متھے اُتے خُدا دی مُہر نئیں۔“ 5ٹِڈیاں کُوں ایہ اختیار نہ ڈِتا گِیا جو او لوکاں کُوں جان کنُوں مارݨ بلکہ ایہ جو او اُنہاں کُوں پنج مہینے تئیں ایجھی اذیت ڈیوݨ جیہڑی اِنساناں کُوں وِٹھوویاں دے لڑن نال تھیندی ہے۔ 6اُنہاں ڈینہاں ءچ لوک موت گولھیسن پر اُنہاں کُوں نہ مِلسی۔ او مرݨ دی خواہش کریسن تے موت اُنہاں کنُوں بھجسی۔

7اُنہاں ٹِڈیاں دے جِسم ایجھے گھوڑیاں وانگُوں ہَن جیہڑے جنگ کیتے تیار کیتے گئے ہووݨ۔ اُنہاں دے سِراں اُتے سونے دے تاجاں جِیہیاں چیزاں ہَن تے اُنہاں دیاں شکلاں اِنسانی شکلاں وانگُوں ہَن۔ 8اُنہاں دے وال عورتاں دے والاں وانگُوں ہَن تے ڈند ببرشیر دے ڈنداں وانگُوں۔ 9اُنہاں دے سینے اُتے لُوہے آلی کار سینے بند ہَن، تے اُنہاں دے کھمباں دی اواز ایجھی ہئی جِینویں جنگ دے میدان ءچ بے شمار گھوڑیاں تے رتھاں دے بھجنڑ نال تھیندی ہے۔ 10اُنہاں دیاں پُچھاں تے ڈنگ وِٹھوویاں تے اُنہاں دیاں پُچھاں ءچ پنج مہینے تئیں لوکاں کُوں تکلیف ڈیوݨ دی طاقت ہئی۔ 11بے تَل کھڈے دا فرشتہ اُنہاں دا بادشاہ ہا۔ اُوندا ناں عبرانی ءچ ”ابدّون“ تے یُونانی ءچ ”اپُلّیون“ یعنی ہلاک کرݨ آلا ہے۔

12پہلا افسوس تاں تھی گِیا، اِیندے بعد ڈُو افسوس تھیوݨ آلے ہِن۔

چِھینواں نرسِنگا

13جِیں ویلے چِھینویں فرشتے آپنڑا نرسِنگا وجایا تاں مَیں خُدا دے سامنڑے آلی سنہری قُربان گاہ دے چارے سینگاں کنُوں ہِک اواز آندی سُنڑی۔ 14او اُوں چِھینویں فرشتے کُوں جیہڑا نرسِنگا گِھدی کھڑا ہا ایہ آدھی پئی ہئی جو ”اُنہاں چارے فرشتیاں کُوں جیہڑے وڈے دریا فرات دے کولھ بدھے پئے ہِن، کھول ڈے۔“ 15او چارے فرشتے جیہڑے خاص کر اُوں سال تے اُوں مہینے تے اُوں ڈینہہ تے اُوں لاحظے کیتے تیار کیتے گئے ہَن، کھول ڈِتے گئے تاں جو ہِک تِہائی اِنساناں کُوں مار سٹنڑ۔ 16میکُوں سُنڑائی ڈِتا جو گُھڑسوار فوجاں دی تعداد وِیہہ کروڑ ہئی۔ 17او گھوڑے تے اُنہاں دے سوار جِنہاں کُوں مَیں آپنڑی رویا ءچ ڈِٹھا ہا، ایجھے سینے بند پاتی ودے ہَن جیہڑے بھاہ وانگُوں رتّے، سُنبل وانگُوں نیلے تے گندھک وانگُوں پِیلے ہَن۔ تے اُنہاں گھوڑیاں دے سر ببرشیر وانگُوں ہَن۔ اُنہاں دے مُنہ کنُوں بھاہ، دُھوواں تے گندھک نِکلدی پئی ہئی۔ 18اِنہاں ترے آفتاں یعنی بھاہ، دُھوئیں تے گندھک دی وجہ کنُوں جیہڑیاں اُنہاں دے مُنہ ءچوں نِکلدیاں پئیاں ہَن، اِنساناں دی ہِک تِہائی آبادی ہلاک تھی گئی۔ 19اُنہاں گھوڑیاں دی طاقت اُنہاں دے مُنہ تے پُچھاں ءچ ہئی۔ ایہ پُچھاں نانگاں وانگُوں ہَن جِنہاں دے سر نُقصان پُچیندے ہَن۔

20باقی لوکاں جیہڑے اِنہاں آفتاں کنُوں نہ مرے، آپنڑے ہتھاں دے کماں کنُوں توبہ نہ کیتی۔ او اُنہاں بدرُوحاں دی تے سونے، چاندی، پِتّل تے لکڑ دے بنڑے ہوئے بُتاں دی عبادت کرݨ تُوں باز نہ آئے جیہڑے نہ تاں ڈیکھ سگدے ہِن، نہ سُنڑ سگدے ہِن تے نہ ٹُر سگدے ہِن۔ 21تے اُنہاں قتل، جادُوگری، حرام کاری تے چوری کرݨ تُوں توبہ نہ کیتی۔