متّی 28

یسُوع دا زندہ تھیوݨ

1سبت دے بعد ہفتے دے پہلے ڈینہہ1 سِجھ اُبھرݨ تُوں پہلے مریم مگدلینی تے ڈُوجھی مریم قبر کُوں ڈیکھنڑ آئیاں۔ 2اچانک ہِک وڈا زلزلہ آیا کیوں جو رب دا فرشتہ اسمان کنُوں لتھا تے قبر دے کولھ وَنج تے پتھر کُوں ریڑھ ڈِتا تے اُوندے اُتے بہہ گِیا۔ 3اُوندی شکل بجلی وانگُوں ہئی تے اُوندے کپڑے برف وانگُوں چِٹے ہَن۔ 4اُوندے ڈر تُوں پہرے دار کمب گئے تے مُردیاں آلی کار تھی گئی۔

5فرشتے عورتاں کُوں آکھیا، ”نہ ڈرو۔ مَیں جانڑدا ہاں جو تُساں یسُوع کُوں گولھیندیاں ہیوے جیہڑا صلیب اُتے چڑھایا گِیا ہا۔ 6او اِتھاں کائنی بلکہ جِینویں اُوں آکھیا ہا زندہ تھی گئے۔ آؤ، ایہ جاہ ڈیکھو جِتھاں او پِیا ہا۔ 7تے جلدی وَنج تے اُوندے شاگرداں کُوں آکھو جو او مُردیاں ءچوں زندہ تھی گئے تے تُہاڈے کنُوں پہلے گلیل کُوں ویسی۔ تُساں اُونکُوں اُتھاں ڈیکھسو۔ ڈیکھو مَیں تُہاکُوں ڈسا ڈِتے۔“

8عورتاں جلدی نال قبر کنُوں باہر آئیاں۔ او بہُوں ڈریاں ہوئیاں ہَن پر خوش وی ہَن تے بھجدِیاں بھجدِیاں گئیاں تاں جو شاگرداں کُوں خبر پُچاوݨ۔

9رستے ءچ یسُوع اچانک اُنہاں کُوں مِلیا تے آکھیا، ”سلام!“ اُنہاں کولھ آ تے اُوندے پیر پکڑ گِھدے تے اُونکُوں سجدہ کیتا۔ 10وَل یسُوع اُنہاں کُوں آکھیا، ”نہ ڈرو۔ ونجو میڈے بِھرانواں کُوں آکھو جو گلیل کُوں چلے ونجنڑ۔ او اُتھاں میکُوں ڈیکھسن۔“

پہرے داراں دا بیان

11جِیں ویلے او عورتاں ویندیاں پئیاں ہَن تاں پہرے داراں ءچوں کُجھ شہر گئے تے سردار کاہِناں کُوں سارا واقعہ سُنڑایا۔ 12اُنہاں بزُرگاں نال صلاح کیتی تے سپاہیاں کُوں ہِک وڈی رقم ڈے تے آکھیا، 13”تُساں ایہ اکھائے جو رات کُوں جِیں ویلے اساں سُتے پئے ہسے تاں اُوندے شاگرد آ تے اُونکُوں چوری گِھن گئے۔ 14تے جے ایہ گالھ گورنر دے کَن تئیں پُجی تاں اساں اُونکُوں سمجھا تے تُہاکُوں خطرے تُوں بچا گِھنسوں۔“

15بس سپاہیاں رقم گِھن گِھدی تے جِینویں اُنہاں کُوں سِکھایا گِیا ہا اُونویں ای کیتا۔ ایہ گالھ اَج تئیں یہُودیاں ءچ مشہور ہے۔

یسُوع آپنڑے شاگرداں اُتے ظاہر تھیندے

16وَل یارہاں شاگرد گلیل گئے تے اُوں پہاڑ اُتے جمع تھئے جیہڑا یسُوع اُنہاں کیتے مقرر کیتا ہا۔ 17اُنہاں یسُوع کُوں ڈیکھ تے سجدہ کیتا پر کُجھ شک کیتا۔

18یسُوع اُنہاں دے کولھ آ تے اُنہاں کُوں آکھنڑ لگا، ”اسمان تے زمین دا کُل اِختیار میکُوں ڈِتا گِیا ہے۔ 19اِیں واسطے تُساں ونجو تے ساریاں قوماں کُوں شاگرد بنڑاؤ تے اُنہاں کُوں باپ تے پوتر تے رُوح القُدس دے ناں ءچ بپتسمہ ڈیؤ۔ 20تے اُنہاں کُوں ایہ تعلیم ڈیؤ جو اُنہاں سبھ گالھیں اُتے عمل کرݨ جِنہاں دا مَیں تُہاکُوں حُکم ڈِتے، تے ڈیکھو مَیں دُنیا دے آخر تئیں ہمیشاں تُہاڈے نال ہاں۔“