1 پطرس 2

خُدا دے لوک زندہ پتھر تے مُقدّس قوم ہِن

1اِیں واسطے ہر قِسم دی بُرائی، فریب، منافقت، حسد تے بدگوئی کُوں چھوڑ ڈیؤ۔ 2نویں پیدا تھئے بالاں وانگُوں خالص رُوحانی کھیر دی خواہش ءچ راہو تاں جو اُوندے ذریعے آپنڑی نجات ءچ ودھدے ونجو۔ 3کیوں جو تُساں خُداوند دی مہربانی دا مزہ چکھ گِھدے۔

4تُساں مسیح دے یعنی اُوں زندہ پتھر دے کولھ آندے پئے ہیوے، جِینکُوں اِنساناں رَد کر ڈِتا ہا، پر خُدا چُنڑ گِھدا تے قیمتی سمجھیا۔ 5تے تُساں زندہ پتھراں آلی کار ہِک رُوحانی گھر بنڑدے ویندے ہیوے تاں جو مُقدّس کاہِن بنڑو تے ایجھیاں رُوحانی قُربانیاں پیش کرو جیہڑیاں یسُوع مسیح دے وسیلہ نال خُدا دے حضُور مقبول تھیندیاں ہِن۔ 6کیوں جو خُدا دے کلام ءچ لِکھیا ہے جو

”ڈیکھو، مَیں صِیُّون ءچ ہِک پتھر رکھیندا ہاں،

کونے دے سرے دا چُنڑیا ہویا تے قیمتی پتھر1

جیہڑا اُوندے اُتے اِیمان گِھن آسی

کڈھائیں شرمندہ نہ تھیسی2۔“

7تُساں اِیمان گِھن آوݨ آلیاں کیتے تاں او قیمتی ہے پر اِیمان نہ گِھن آوݨ آلیاں کیتے نئیں، جِینویں جو لِکھیا ہے جو

”جِیں پتھر کُوں مِستریاں رَد کر ڈِتا

اُوہو کونے دے سرے دا پتھر تھی گِیا3۔“

8تے او

”تُھڈا لواوݨ دا ہِک پتھر تے

ٹھوکر کھواوݨ دی ہِک چٹان بنڑ گِیا4۔“

او کلام اُتے اِیمان نہ گِھن آوݨ دی وجہ کنُوں تُھڈا کھاندے ہِن۔ تے اِیہو کُجھ اُنہاں دا مُقدر وی ہا۔

9پر تُساں ہِک چُنڑی ہوئی نسل، شاہی کاہِن، مُقدّس قوم تے ایجھی اُمت ہیوے جیہڑی خُدا دی خاص ملکیت ہے، تاں جو تُساں اُوندے خُوبیاں دا اعلان کرو جئیں تُہاکُوں اندھارے ءچوں آپنڑی حیران کرݨ آلی روشنی ءچ سڈیا ہے۔ 10پہلے تُساں کوئی اُمت نہ ہَوے، پر ہُنڑ خُدا دی اُمت بنڑ گئے ہیوے۔ پہلے تُہاڈے اُتے رحمت نہ تھئی ہئی پر ہُنڑ تُہاڈے اُتے رحمت تھئی ہے۔

خُدا دے غُلاماں دی زندگی

11عزیزو، مَیں تُہاڈی مِنت کریندا ہاں جو تُساں جیہڑے اِیں دُنیا ءچ پردیسیاں تے مسافراں وانگُوں ہیوے، اُنہاں بُریاں خواہشاں کنُوں دُور راہو جیہڑیاں تُہاڈے نال لڑائی کریندیاں راہندیاں ہِن۔ 12غیر قوماں ءچ آپنڑا چال چلنڑ ایجھا نیک رکھو جو بیشک او تُہاڈے اُتے بدکار ہووݨ دے اِلزام لیندن پر تُہاڈے نیک کماں کُوں ڈیکھ تے عدالت دے ڈینہہ خُدا دی حمد کرݨ۔

13خُداوند دی خاطر ہر اِنسانی اِنتظام دے تابع راہو، بھانویں بادشاہ ہووے جیہڑا سبھ تُوں اعلیٰ اِختیار آلا ہے، 14بھانویں حاکم ہووݨ جِنہاں کُوں اُوں اِیں واسطے مقرر کیتے جو بدکاراں کُوں سزا ڈیوݨ تے نیکی کرݨ آلیاں دی تعریف کرݨ۔ 15کیوں جو خُدا دی مرضی ایہ ہے جو تُساں نیکی کر تے جہالت دے گالھیں کرݨ آلے ناسمجھ لوکاں دے مُنہ بند کر ڈیؤ۔ 16تُساں ازاد ہیوے، اِیں واسطے ازادی نال زندگی گُزارو، پر آپنڑی ازادی کُوں بدکاری دا پڑدہ نہ بنڑاؤ بلکہ آپنڑے آپ کُوں خُدا دے غُلام جانڑو۔ 17سبھ دی عزت کرو، آپنڑے اِیماندار بِھرانواں نال محبت رکھو، خُدا تُوں ڈرو تے بادشاہ دی عزت کرو۔

مسیح دے ڈُکھاں دا نمونہ

18نوکرو! وڈے احترام نال آپنڑے مالکاں دے تابع راہو، نہ صرف نیکاں تے رحم دِلاں دے بلکہ بدمزاجاں دے وی۔ 19جے کوئی خُدا دی مرضی دا خیال کریندے ہوئے ناحق ڈُکھ تے تکلیفاں برداشت کریندے تاں ایہ گالھ قابلِ تعریف ہے۔ 20جے تُساں گُناہ کر تے چاٹاں کھاندے تے صبر کریندے ہیوے تاں ایہ کیہڑی فخر دی گالھ ہے؟ پر جے نیکی کرݨ دے باعث ڈُکھ چیندے تے صبر نال کم گِھندے ہیوے تاں ایہ گالھ خُدا دے نزدیک قابلِ تعریف ہے۔ 21تُساں اِیں کیتے ای سڈے گئے ہیوے، کیوں جو مسیح تُہاڈے کیتے ڈُکھ چا تے ہِک نمونہ چھوڑ گِیا تاں جو تُساں اُوندے نقش ِ قدم اُتے ٹُرو۔ 22”اُوں نہ تاں کڈھائیں گُناہ کیتا تے نہ اُوندے مُنہ ءچوں مکر دی گالھ نِکلی5۔“ 23نہ اُوں مندھے کھا تے کڈھائیں مندھے کڈھے، تے نہ ڈُکھ چا تے کڈھائیں کہیں کُوں دڑکے ڈِتے، بلکہ آپنڑے آپ کُوں اِنصاف نال عدالت کرݨ آلے خُدا دے حوالے کر ڈِتا۔ 24او خود آپنڑے ای بدن اُتے ساڈے گُناہاں دا بھار چا تے صلیب اُتے چڑھ گِیا تاں جو اساں گُناہاں دے اعتبار نال مر تے6 راستبازی دے اعتبار نال زندہ تھی ونجُوں۔ ”اُوندے زخماں تُوں تُہاکُوں شِفا مِلی ہے7۔“ 25پہلے تُساں بھیڈاں وانگُوں آوارہ پِھردے ہَوے پر ہُنڑ آپنڑیاں جاناں دے آجڑی تے نگہبان دے کولھ واپس آ گئے ہیوے۔