1. Mojsije 3

E manušesko peripe ando bezah

1O sap sas majlukavo katar sa e divlje životinje save o GOSPOD, o Del, ćerda.

O sap phučla e manušnja: “Zar o Del vi čače phendas: ‘Či troman te hana ni katar jek kaš andar o vrto’?”

2A e manušnji phendas lešće: “Tromas te has e plodurja katar e kaš ando vrto, 3ali palo plodo e kaštesko savo si maškare ando vrto o Del phendas: ‘Na han lestar thaj na dirin les, te na meren!’ ”

4Askal o sap phendas e manušnjaće: “Na, tumen či merena. 5Nego, džanel o Del, kaj ande godova đes kana hana lestar putrena pes tumare jakha thaj avena sago o Del – džanena so si lačhipe thaj so si bilačhipe.”

6E manušnji dikhla kaj o plodo e kaštesko si lačho palo habe, primamljivo e jakhenđe thaj poželjno pale mudrost savi šaj del. Askal kušlas o plodo e kaštestar thaj hala. A dija vi pire rome, savo sas lasa, pa vi vo halas. 7Askal lidujenđe putajle e jakha thaj džangline kaj si nanđe. Zato ćerdine pešće katar e smokvaće patrja pregače te učharen pe.

8Pe godova o manuš thaj e manušnji ašundine e korakurja kaj o GOSPOD, o Del, phirelas po vrto pale vrjama kana phurdelas e raćaći balvajori, pa garadile lestar maškar e kašta ando vrto.

9Ali o GOSPOD, o Del, akharda e manuše thaj phučla les: “Kaj san?”

10O manuš phendas: “Ašundem tut kaj phires ando vrto thaj darajlem, kaj sem nango, pa garadilem.”

11O Del phučla les: “Ko phendas tuće kaj san nango? Dali halan e kaštestar pale savo zapovedisardem tuće te na has lestar?”

12A o manuš phendas e Devlešće: “E manušnja savja tu čhutan te avel manca, dija man o plodo e kaštesko thaj halem.”

13Askal o GOSPOD, o Del, phučla e manušnja: “So godova ćerdan?”

E manušnji phendas: “O sap hohada man, thaj zato halem.”

14Askal o GOSPOD, o Del, phendas e sapešće:

“Sostar godova ćerdan,

prokleto te aves maškar sa e stoka

thaj maškar sa e divlje životinje!

Pe ćiro đi crdeja tut

thaj haja praho e phuvjako

ande sa e đesa ćire trajosko.

15A me čhava neprijateljstvo

maškar tute thaj maškar e manušnji,

maškar ćiro potomstvo

thaj maškar lako potomstvo.

Lako potomstvo uštavela ćiro šoro,

a tu haja les pale khuv.”

16A e manušnjaće phendas:

“Ando khamnipe ćire muke umnoživa;

ande muke čhavren bijaneja.

A još uvek manđeja te aves ćire romesa,

ali vo vladila pe tute.”

17Askal phendas e manušešće:

“Zato kaj čhutan kan ke ćiri romnji

thaj halan e kaštestar

pale savo zapovedisardem tuće,

te na has:

E phuv neka avel prokleto zbog tute;

ande phare muke latar pravareja tut,

sa e đesa ćire trajosko.

18Bijanela tuće kangre thaj korovo,

a tu pravareja tut e poljske biljkenca.

19Ando znojo ćire mujesko haja mangro,

dok ande phuv či boldes tut,

kaj katar e phuv san ćerdo

– praho san thaj ando praho boldeja tut.”

20O manuš dija pire romnja alav Eva, kaj voj si dej sa e manušenđe.

21O GOSPOD, o Del, ćerda e manušešće thaj lešće romnjaće drze katar e morćhi thaj dija pe lende.

22Askal o GOSPOD, o Del, phendas: “Ake, o manuš postanisardas sago jek amendar – džanel so si lačhipe thaj bilačhipe. Akana či tromas te mukas te inzarel piro vas thaj te kušel katar o kaš e trajosko, te na hal thaj te trajil uvek!”

23Zato o GOSPOD, o Del, trada les andar o edensko vrto, te ćerel bući pe phuv, katar savi sas ćerdo. 24Kana trada e manušes andar o edensko vrto, čhuta istočno katar o edensko vrto e heruvimen thaj jagalo mačo, savo phirelas pe sa e riga, te len sama po drom karingal o kaš e trajosko.