Marko 4

I parabola bašo sejači

1O Isus počmingja palem te sikavel e narodon uza ko ezero Galilejsko. I uklilo ko čamco hem bešla adathe, adaleske so bari gužva khedisalili uza leste. O manuša so bešena sine ko kopno, šunena sine so vakerela o Isus. 2I but bukja sikavela len sine ko parabole.

Jekh taro adala parabole sine akaja: 3“Šunen! Akje, iklilo jekh sejači te sejnel. 4Dži kote o sejači sejnela sine, nesavo seme pelo lestar ko drumo, i ale o čirikla hem sa hale o seme. 5Javer seme pelo lestar ko than kote so sine hari phuv, a poviše bara, i odma počminge te iklon, soske na sine ki hor phuv. 6Ama koga iklilo o kham te tharel, ola thabile hem šukile, adaleske so na sine len korenja. 7A nesavo seme pelo maškar o kare hem koga barile o kare zagušinge le hem ov na dengja plodi. 8A nesavo seme pelo lestar ki šukar phuv, i počminge te iklon, barile hem denge šukar plodija: Jekh trijanda puti poviše, dujto šovardeš puti poviše, trito šel puti poviše.”

9I vakergja lenge: “Kas isi kana neka šunel!”

Soske o Isus vakerela ko parabole

10A koga ačhilo o Isus korkori pe učenikoncar hem okola so sine leja, pučle le baši akaja parabola.

11I ov vakergja lenge: “Tumenge i dendo te džanen i tajna taro carstvo e Devleskoro. A okola soj avrik, sa ko parabole ka vakerel pe lenge, 12soske:

‘Jakhencar ka dikhen, a nane te dikhen,

kanencar ka šunen, ama nane te svatinen.

Soske ako svatinge ka iranen pe ko Devel

hem ka oven oprostime lengere grevija.’”1

O Isus objasninela i parabola bašo sejači

13O Isus pučlja len: “Doborom li na svatingjen akaja parabola? Togaš sar ka svatinen javera parabole?

14O sejači tano adava so sejnela o lafi e Devleskoro. 15O sejmo seme soj tano ko drumo tane okola manuša, so šunena o lafi e Devleskoro, i odma avela o Beng hem čorola lendar adava, soj sejmo ki lende. 16A o seme soj sejmo ko poviše bara a pohari phuv, tane okola manuša so šunge o lafi e Devleskoro i odma priminge le so radost. 17Ama adaleske so nane len korenja ki lende, samo so avena o problemija hem o progoniba bašo lafi e Devleskoro, odma perena tari vera. 18O seme soj sejmo ko kare tane okola manuša, so šunge o lafi e Devleskoro, 19ama o sekiracije akale životoskere, o hovavno barvalipe hem javera želbe ki lende zagušinena o lafi e Devleskoro, hem ola našti te den plodi. 20A o sejmo seme ki šukar phuv tane okola manuša, so šunena o lafi e Devleskoro, prifatinena le hem anena šukar plodija: Jekh trijanda puti poviše, dujto šovardeš puti poviše, a trito šel puti poviše.”

I parabola baši svetlina e momojlakiri

21A togaš o Isus pučlja len: “Koj tumendar koga tharena momoli učharela la čareja, ili čhivela la telo kreveti? Na čhivena li i momoli ko lakoro than te svetinel? 22Adaleske sa soj tajno ka iklol javno, hem sa soj garavdo ka dikhol. 23Kas isi kana, neka šunen šukar!”

24Hem vakergja lenge: “Šunen šukar: Save merkaja ka merinen, asavke merkaja ka merinel pe, hem ka del pe tumenge panda poviše. 25Soske, kas so isi le, leske ka del pe; a kas nane, lestar ka lel pe adava da so isi le!”

I parabola bašo seme so bajrola korkori

26O Isus vakergja lenge: “O carstvo e Devleskoro ličinela sar jekh manuš so frdingja o seme ki phuv, 27i sovela, uštela dive rat, a adale vremeske iklola hem bajrola o seme, a o manuš na džanela sar bajrola. 28I phuv korkori pestar dela plodija, prvo čar, klasija hem palo adava avela pherdo giv. 29A koga avela o vreme te reslon o plodija, o manuš avela, čhinela len hem khedela len.”

I parabola bašo sinapovo zrno

30Palem o Isus vakergja lenge: “Soleja te sporedinav o carstvo e Devleskoro ili save parabolaja te vakerav le? 31Adava tano sar jekh sinapovo zrno soj tano najtikno seme taro sa o semija so sejnela pe. 32A koga sadinela pe, iklola hem ovela najbaro žbuni taro rastenija, mukhela bare granke, kerela senka hem o čirikla kerena gnezdo ki leste.”

33O Isus ko but asavke parabole phenela lenge sine o lafi e Devleskoro, kozom so šaj te svatinen. 34I bizo parabole na vakerela sine ništo e manušenge, a koga sine korkori pe učenikoncar lenge objasninela sine sa.

O Isus smirinela i bura

35Ko adava dive rakjate, o Isus vakergja pe učenikonge: “Ajde, te dža okoja strana taro ezero.”

36Koga mukhle e narodo, o učenikija uklile ko čamco kote so sine o Isus, hem počminge te džan, a pala lende džana sine javera da čamcija.

37Hem taro jekh puti ko ezero astargja bari bura. I počminge silna talasija te khuven ko čamco, adaleja so o čamco počmingja te phergjol pani. 38A ko adava momenti o Isus sine pašlo ko jastuko hem hor zasuto.

A o učenikija koga dikhle deka sovela, uštarge le hem vakerge leske: “Učitele, nane li tuke pharo so ka mera?”

39O Isus uštilo, zapovedingja e bavlalake te ačhol, hem phengja e ezeroske: “Smirin tut!” I bavlal ačhili hem uli bari tišina.

40I o Isus vakergja pe učenikonge: “Soske doborom darana? Panda li nane tumen vera?”

41Ola but darandile hem pučle pe maškar peste: “Koj tano akava so i bavlal da hem o talasija da šunena le?”