ရောမ 9

ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏လူမျိုးတော်

1ခရစ်တော်သည် ငါ့ကို ပိုင်တော်မူသည်ဖြစ်၍ သန့်ယှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည်လည်း ငါ၏အသိစိတ်ကို လွှမ်းမိုးအုပ်စိုးနိန်သောကြောင့် ငါသည် မုသာကို မပြော၊ အမှန်တရားကိုသာ ပြောနိန်ခြင်း ဖြစ်သည်ကို ဝိညာဉ်တော်သည် ငါအား အာမခံ၏။ 2ငါသည် အလွန်ဝမ်းနည်းလျက် စိတ်နှလုံးထဲ၌ အတိုင်းမသိသော ပူပန်ခြင်းဝေဒနာကို ခံစားနိန်ရ၏။ 3အကြောင်းမှာ ငါ့အသွီးအသားဖြစ်သော ငါ၏လူမျိုးတိ အကျိုးအတွက် ငါ ကိုယ်တိုင် ခရစ်တော်နှင့် ကွဲကွာ၍ ဘုရားသခင်၏ကျိန်ခြင်းကိုပင် ခံလိုသော ဆန္ဒဟိ၏။ 4ဣသရေလလူမျိုးရို့သည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်သည် သူရို့ကို မိမိ၏သားသမီးအရာ၌ ချီးမြှောက်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတန်ခိုးတော်တိကို ဖွင့်ပြခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပဋိညာဉ်များ1ပြုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပညတ်တရားကို ပီးထားခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း ပြုတော်မူခ၏။ သူရို့သည်လည်း မှန်သောဝတ်ပြုခြင်းကို ပြုလျက်၊ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို ခံရကြ၏။ 5သူရို့သည် ထင်ရှားသောဟေဗြဲမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာကြ၏။ ခရစ်တော်သည်လည်း လူ့ဇာတိအားဖြင့် သူရို့ထဲမှ ပေါ်ထွန်းလာတော်မူ၏။ ထိုအသျှင်သည် အရာခပ်သိမ်းကို အုပ်စိုးတော်မူ၍ ထာဝရချီးမွမ်းထိုက်တော်မူသော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။2 အာမင်။

6သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော် မတည်ဟု ငါဆိုလိုခြင်း မဟုတ်။ ဣသရေလ လူမျိုးအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏သားသမီးများ မဟုတ်။ 7ထိုနည်းတူ အာဗြဟံ၏ အမျိုးအနွယ်အားလုံးသည်လည်း ဘုရားသခင်၏သားသမီးများ မဟုတ်။ “ဣဇာက်အားဖြင့်သာ သင်၏အမျိုးနွယ် တည်လိမ့်မည်” ဟု ဘုရားသခင်က အာဗြဟံအား ကတိတော်ပီးခ၏။ 8ထို့ကြောင့်၊ သမာရိုးကျ မွီးဖွားလာသော သားသမီး3တိသည် ဘုရားသခင်၏သားသမီးတိ မဟုတ်။ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်အားဖြင့် မွီးဖွားလာသော သားသမီးတိသာ မှန်သောအမျိုးအနွယ် ဖြစ်ကြသည်ဟု မှတ်တော်မူ၏။ 9ဘုရားသခင်သည် ကတိတော် ထားခသည်မှာ၊ “အခွင့်အခါသင့်သော အချိန်ကာလ ရောက်သောအခါ4 ငါသည် ကြွလာ၍ စာရာသည် သားကို ရလိမ့်မည်” ဟု လာသတည်း။

10ထိုမျှမက ငါရို့အဖ ဣဇာက်အားဖြင့် ရေဗက္ကသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သားနှစ်ယောက်ကို ပဋိသန္ဓေတည်လေ၏။ 11-12သို့ရာတွင် ဘုရားသခင် ရွီးချယ်ထားသော သားတစ်ယောက်သာ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ဆိုင်၏။ “သားကြီးသည် သားငယ်၌ ကျွန်ခံရလိမ့်မည်” ဟု ထိုမိန်းမအား ဘုရားသခင် ဗျာဒိတ် ပီးထားတော်မူ၏။ သူရို့ကို မမွီးဖွားခင်၊ ထိုသားတိသည် ကောင်းသောအကျင့်၊ မကောင်းသောအကျင့်ကို မကျင့်ခင်ကပင် ဘုရားသခင်က ဤသို့ မိန့်တော်မူထားပြီး ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင် ရွီးကောက်တော်မူခြင်းသည် ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့်သာ ဆိုင်၏၊ သူရို့၏အကျင့်နှင့် မဆိုင်။ 13ယင်းပုံစံအတိုင်း “ယာကုပ်ကို ငါ ချစ်၏၊ သို့ရာတွင် ဧသောကို ငါ မုန်း၏” ဟု ကျမ်းစာလာ၏။

14ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်သည် မတရားသောအမှုကို ပြုတော်မူသည်ဟု ငါရို့ ပြောသင့်ပါလား။ လုံးဝ မပြောသင့်။ 15ဘုရားသခင်က “ငါသည် သနားလိုသော သူကို သနားမည်။ ကရုဏာထားလိုသော သူကိုလည်း ကရုဏာထားမည်” ဟု မောသျှေအား မိန့်တော်မူ၏။ 16ထို့ကြောင့်၊ ဤသို့ပြုတော်မူခြင်းသည် လူ့အလိုဆန္ဒ သို့မဟုတ် လူ၏အကျင့် အားဖြင့် မဟုတ်။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်၌သာ တည်နိန်၏။ 17ကျမ်းစာ၌ အဲဂုတ္တုဘုရင်အား ပြောဆိုထားသည်မှာ၊ “ငါ၏တန်ခိုးကို ပြခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ငါ၏နာမကို မြီကြီးတပြင်လုံးသို့ ကျော်စောခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ သင့်ကို ဘုရင်အရာ၌ ငါ ချီးမြှောက်ပြီ” ဟု ဆိုထား၏။ 18ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သနားလိုသောသူကို သနားတော်မူ၏။ စိတ်ခိုင်မာစီလိုသော သူကိုလည်း စိတ်ခိုင်မာစီတော်မူ၏။

ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်နှင့် ကရုဏာတော်

19သင်ရို့ထဲက တစ်ယောက်က “သို့ဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်သည် လူတစ်ဦး တစ်ယောက်ကို ဇာကြောင့် အပြစ်ရှာနိန်သိမ့်လဲ။ အကြောင်းမူကား ဇာသူသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို တားဆီးနိုင်ပါဖို့လဲ” ဟု ငါ့ကို ဆိုလိမ့်မည်။ 20သို့သော်လည်း ငါ၏မိတ်ဆွီ၊ ဘုရားသခင်ကို ပြန်ပြောရဲလောက်အောင် သင်သည် ဇာပိုင်လူလဲ။ မြီအိုးတစ်လုံးက အိုးလုပ်သူအား သင်သည် ငါ့ကို “ဇာကြောင့် ဤပုံစံ လုပ်ရလဲ” ဟု ဆိုရမည်လော။ 21အိုးလုပ်သူသည် အိုးမြီကို သူ့စိတ်ကြိုက် လုပ်နိုင်၏။ အိုးမြီတစ်ပုံတည်းဖြင့် ကောင်းမြတ်သောအိုး၊ သာမန်အိုး စသည်ဖြင့် သူလုပ်ချင်ပိုင် လုပ်ခွင့်ဟိသည် မဟုတ်ပါလား။

22ဘုရားသခင်သည်လည်း ဤနည်းတူ ပြုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိအမျက်တော်ကို ပြချင်၏။ မိမိတန်ခိုးတော်ကို သိမြင်စီချင်၏။ သို့သော်လည်း ဖျက်စီးပစ်ရန် ပျင်ဆင်ထားသော အမျက်တော်ခံအိုးတိကို အလွန်စိတ်ရှည်လျက် သည်းခံတော်မူခ၏။ 23ထို့ပြင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဘုန်းတန်ခိုးတော်ကို ခံစားစီခြင်းငှာ ပျင်ဆင်ထားသည့် မိမိ၏ ကရုဏာတော်ကို ခံရကြသော ငါရို့အား မိမိ၏အနှိုင်းမဲ့ ဘုန်းတန်ခိုးတော်ကို ဖော်ပြ လိုတော်မူ၏။ 24အကြောင်းမူကား ငါရို့သည် ဘုရားသခင်ခေါ်ထားသောသူတိ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုသို့ ခေါ်တော်မူရာတွင် ယုဒလူမျိုးများထဲကသာ မဟုတ် တခြားလူမျိုးတိထဲကလည်း ပါကြ၏။ 25ဟောသျှေ၏ ကျမ်းစာက ဆိုထားသည်မှာ၊

“ငါ၏လူ မဟုတ်သော သူတိကို

‘ငါ၏လူ’ ဟူ၍ ငါခေါ်မည်။

ငါမချစ်သော လူမျိုးတိကိုလည်း

‘ငါ ချစ်သောသူ’ ဟူ၍ ငါခေါ်မည်။

26‘သင်ရို့သည် ငါ၏လူ မဟုတ်’ ဟု ပြောခဖူးသောအရပ်၌ နီထိုင်ကြသောသူတိသည်၊

အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏သားသမီးများဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်” ဟု လာသတည်း။

27ထို့အပြင် ပရောဖက် ဟေသျှာယ ကလည်း ဣသရေလ အမျိုးကို ရည်မှတ်၍ ကြွေးကြော်သည်ကား “ဣသရေလလူမျိုးတိသည် သမုဒ္ဒရာသဲလုံးနှင့် အမျှ များပြားသော်လည်း အနည်းငယ်သောသူတိသာလျှင် ကယ်တင်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ 28အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အလိုတော်ပြည့်စုံစီခြင်းငှာ လောကသားတိကို လျှင်မြန်စွာ တရားစီရင်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသတည်း။ 29ယင်းပုံစံအတိုင်း၊ ဟေသျှာယကလည်း ယခင်က ဆိုခဖူးသည်မှာ၊ “တန်ခိုးတော်အသျှင် ထာဝရဘုရားသည် ငါရို့အဖို့ ငါရို့၏မျိုးဆက်ကို မချန်ထားလျှင် ငါရို့သည် သောဒုံမြို့ကဲ့သို့ လည်းကောင်း၊ ဂေါမောရမြို့ကဲ့သို့ လည်းကောင်း ဖြစ်ရလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ဣသရေလ လူမျိုးများအတွက် ပေါလု၏ဆုတောင်း

30ထို့ကြောင့်၊ ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်ခြင်းငှာ မကြိုးစား၊ အားမထုတ်သော တခြားလူမျိုးရို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်သောတရားကို ရကြ၏ဟု ငါရို့ ပြောဆိုခြင်းဖြစ်၏။ 31ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်ရန်အတွက် ပညတ်တရားကို ရှာနိန်ကြသော ဣသရေလလူမျိုးတိမှာကား ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်သောတရားလမ်းကို မတွိ့ကြ။ 32ဇာကြောင့်မတွိ့ကတ်စွာလဲ၊ အကြောင်းမူကား သူရို့သည် ယုံကြည်ခြင်းကို အမှီမပြု၊ သူရို့၏အကျင့်တရားကိုသာ အမှီပြု၍ ဖြစ်၏။ တစ်နည်းဆိုသော် သူရို့သည် တားဆီးထားသော ကျောက်တုံးကို တိုက်မိကြ၏။ 33ကျမ်းစာ၌ လာသည်ကား၊

“ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် လူအများ တိုက်မိစီခြင်းငှာ ဇိအုန်တောင်ထက်၌ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ချထား၏၊

ထိုကျောက်တုံးသည် သူရို့ကို လဲစီခြင်းငှာ ဖြစ်၏။

ကိုယ်တော်၌ ယုံကြည်သောသူ မည်သည်ကား၊

ရှက်ကြောက်ခြင်း မဟိစီရ” ဟူ၍ ဖြစ်၏။