မဿဲ 19

ယေသျှုက လင်မယားကွာခြင်းအကြောင်း သွန်သင်ခြင်း

(မာကု ၁၀.၁–၁၂)

1ယေသျှုသည် ဤတရားတော်များကို ဟောပြောပြီးသောအခါ ဂါလိလဲပြည်မှ ထွက်ခွါပြီး ယော်ဒန်မြစ် တစ်ဖက်ကမ်း ယုဒနယ်သို့ ကြွတော်မူ၏။ 2လူစုလူဝေးကြီးသည်လည်း ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုနီရာ၌ သူရို့ကို ကျန်းမာစီတော်မူ၏။

3ဖာရိယှဲတချို့သည် ကိုယ်တော်ထံပါးသို့ ရောက်လာကြပြီးလျှင် “မိမိ၏ ဆန္ဒသဘောဖြင့် ဇာအကြောင်းပြချက်နှင့်မဆို မိမိမယားနှင့် ကွာချင်သောသူကို ပညတ်တရားက ကွာခွင့်ပြုပါလား” ဟု ကိုယ်တော့်ကို ပရိယာယ်ဆင်၍ မိန်းမြန်းကြ၏။

4ယေသျှုက “ဖန်ဆင်းသျှင်သည် အစကတည်းက ယောက်ျားနှင့် မိန်းမကို ဖန်ဆင်းတော်မူခသည်ဟူသော ကျမ်းစာကို သင်ရို့ မဖတ်ဖူးကတ်လားဟု မိန့်တော်မူ၏။ 5‘ဤအကြောင်းကြောင့် ယောက်ျားသည် သူ၏အမိ အဖကို စွန့်၍ သူ၏မယားနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ပေါင်းသင်း နီထိုင်လိမ့်မည်၊ သို့ဖြစ်၍ သူရို့နှစ်ယောက်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်’ ဟု ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူခ၏။ 6ထို့ကြောင့် သူရို့သည် ခန္ဓာနှစ်ခု မဟုတ်၊ တစ်ခန္ဓာတည်း ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင် အတူတကွ ပေါင်းဖက်ထားသည်ကို လူသည် ခွဲခွါခွင့်မဟိ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 71

“ဤသို့ဆိုလျှင် လူတစ်ယောက်သည် သူ၏မယားကို ကွာယှင်းစာပီး၍ ကွာလို့ ရသည်ဟု မောသျှေက ပညတ်ထားခသည်မှာ ဇာကြောင့်ပါလဲ” ဟု ဖာရိယှဲတိက ကိုယ်တော့်ကို မိန်းကြပြန်၏။

8ယေသျှုက “သင်ရို့သည် စိတ်နှလုံးခက်ထန်မာကျောသူများ ဖြစ်သောကြောင့် မောသျှေက သင်ရို့ကို သင်ရို့မယားနှင့် ကွာခွင့် ပီးထားခ၏။ အစဦးက ထိုသို့ မဟုတ်။ 92သင်ရို့ကို ငါ ဆိုသည်ကား၊ မည်သူမဆို ကာမဖောက်ပြန်ခြင်းကလွဲ၍ မိမိမယားကို ကွာပြီး တခြားမိန်းမနှင့် ပေါင်းသင်းသောသူသည် သူတစ်ပါးမယားကို ပြစ်မှားခြင်းဖြစ်၏။”

10“လင်နှင့်မယားကိစ္စသည် ဤသို့ ဖြစ်နိန်လျှင် လက်မထပ်ပါက သာ၍ ကောင်းပါဖို့သိမ့်” ဟု တပည့်တော်တိက ကိုယ်တော့်ကို လျှောက်ကြ၏။

11ထိုအခါ ယေသျှုက “ဤစကားကို လူတိုင်းလက်မခံနိုင်၊ အခွင့်ပီးထားသောသူရို့သာလျှင် လက်ခံနိုင်၏။ 12အကြောင်းမူကား တချို့မှာ မွီးကတည်းက မယူမများ ဖြစ်ကြ၏၊ တချို့မှာ မယူမဖြစ်ယောင် ပြုလုပ်ခြင်းခံကြရ၏။ တချို့မှာ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်အကျိုးကို ထောက်၍ အိမ်ထောင်မပြုကြ။ ဤစကားကို လက်ခံနိုင်သောသူသာလျှင် လက်ခံကြပါ” ဟူ၍ ဖြေကြားတော်မူ၏။

ယေသျှုသည် ခလေးသူငယ်များကို ကောင်းချီးပီးတော်မူခြင်း

(မာကု ၁၀.၁၃–၁၆; လုကာ ၁၈.၁၅–၁၇)

13လူအချို့သည် လက်တင်၍ ဆုတောင်းပီးခြင်းငှာ သငယ်တိကို ယေသျှုပါးသို့ ခေါ်လာကြ၏။ တပည့်တော်တိက ထိုသူရို့ကို အပြစ်တင်၍ တားမြစ်ကြ၏။ 14ယေသျှုက “သငယ်တိကို ငါ့ပါးသို့ လာခွင့်ပြုလိုက်ပါ၊ သူရို့ကို မတားဆီးကတ်ကေ့။ ဇာကြောင့်လဲဆိုကေ၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် သူရို့အတွက် ဖြစ်တေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

15ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် သူငယ်တိဂေါင်းထက်၌ မိမိ၏လက်ကို တင်တော်မူပြီးလျှင် ထိုအရပ်မှ ထွက်ခွာလားလေ၏။

ချမ်းသာသော လူငယ်တစ်ယောက်အကြောင်း

(မာကု ၁၀.၁၇–၃၁; လုကာ ၁၈.၁၈–၃၀)

16တစ်နိ့တွင် လူတစ်ယောက်သည် ယေသျှုပါးသို့ လာ၍ “ဆရာ၊ ထာဝရအသက်ကို ရခြင်းငှာ ဇာကုသိုလ်ကောင်းမှုကို အကျွန် လုပ်ရပါဖို့လဲ” ဟု မိန်းလေ၏။

17ယေသျှုက “ဇာအရာသည် ကောင်းမြတ်ပါလဲလို့ ငါ့ကို ဇာကြောင့် လာမိန်းနိန်လဲ။ ကောင်းမြတ်သောအသျှင် တစ်ပါးတည်းသာ ဟိ၏။ သင်သည် အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုလျှင် ပညတ်တရားတိကို စောင့်ထိန်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

18“ဇာပညတ်တိကို စောင့်ထိန်းရပါဖို့လဲ” ဟု သူက လျှောက်ပြန်၏။

ယေသျှုက “လူ့အသက်ကို မသတ်ကေ့။ မတရားသောမေထုန်ကို မပြုကေ့။ သူ့ဥစ္စာကို မခိုးကေ့။ ဇာသူ့ကိုမဆို မမှန်သော သက်သီကို မခံကေ့။ 19သင်၏အမိနှင့် အဖကို ရိုသီစွာပြုလော့။ ပြီးနောက် မိမိနှင့် အတူ နီထိုင်ကြသောသူရို့ကို မိမိကဲ့သို့ ချစ်ပါ” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

20ထိုလူငယ်က “အကျွန်သည် ဤပညတ်အားလုံးကို စောင့်ထိန်းပါ၏။ တခြား ဇာတိကို အကျွန် လုပ်ရပါဖို့သိမ့်လဲ” ဟု မိန်းလျှောက်ပြန်၏။

21ထိုအခါ ယေသျှုက “သင်သည် ပြည့်စုံသောသူတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်လျှင် သခင်၏ဥစ္စာဟိသမျှကို ရောင်းချပြီး၊ ဆင်းရဲသားတိကို ပီးလိုက်ပါ။ ထိုသို့ပြုလျှင် သင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာကို ရလိမ့်မည်။ ပြီးမှ ပြန်လာ၍ ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

22ထိုလူငယ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ထွက်လား၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် များစွာသောစည်းစိမ်ဥစ္စာတိကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

23ထို့နောက် ယေသျှုသည် တပည့်တော်တိကို မိန့်မှာတော်မူသည်မှာ၊ “သင်ရို့ကို ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား စည်းစိမ်ဥစ္စာ ကြွယ်ဝသောသူတိသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်ရန် လွန်စွာ ခဲယင်း၏။ 24တဖန်ငါဆိုသည်ကား စိည်းစိမ်ဥစ္စာ ကြွယ်ဝချမ်းသာသူများသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အလို့ငှာ ကုလားအုတ်တစ်ကောင်ကို အပ်နဖားပေါက်ထဲသို့ မောင်းသွင်းရသည်ထက် သာ၍ ခက်ပေ၏။”

25တပည့်တော်ရို့သည် ဤစကားကို ကြားသောခါ လွန်စွာ အံ့အားသင့်ကြလေ၏။ “ဤသို့ဆိုလျှင် ကယ်တင်ခြင်းကို ဇာသူ ရနိုင်ပါဖို့လဲ” ဟု သူရို့က မိန်းလျှောက်ကြ၏။

26ယေသျှုက သူရို့ကို စိုက်ကြည့်ပြီးလျှင် “ကယ်တင်ခြင်းရရန် လူ့အနေဖြင့် မတတ်နိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် အရာအားလုံးကို တတ်နိုင်တော်မူ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

27ထိုအခါ ပေတရုက “အကျွန်ရို့သည် ဟိသမျှကို စွန့်၍ အသျှင်ဘုရားနောက်ကို လိုက်လာကြပါ၏။ အကျွန်ရို့မှာ ဇာအကျိုး ဟိပါဖို့လဲ” ဟု ကိုယ်တော့်ကို လျှောက်၏။ 283

ယေသျှုက “ခပ်သိမ်းသောအရာများသည် အသစ်ဖြစ်လာသောကာလ၌ လူသားသည် မိမိ၏ ဘုန်းတန်ခိုးပလ္လင်တော်ထက်၌ စိုးစံတော်မူသောအခါ ငါ၏ တပည့်တိဖြစ်ကြသော သင်ရို့သည် ဣသရေလလူမျိုး တစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးကို တရားစီရင်လျက် ပလ္လင်တစ်ဆယ့်နှစ်လုံးထက်၌ ထိုင်ကတ်ရလိမ့်မည်ဟု သင်ရို့ကို ငါ အမှန်ပြောလိုက်၏။ 29ငါ၏အကျိုးကို ထောက်ရှု၍ မိမိရို့၏အိမ်၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမ၊ အမိအဖ၊ သားသမီး၊ လယ်ယာကိုင်းကျွန်း တစ်ခုခုကို စွန့်ထားခသောသူသည် ထိုထက်မက အဆတစ်ရာများပြားစွာ ခံစားရလိမ့်မည်၊ ထိုမျှမက ထာဝရအသက်ကို အမွီခံရလိမ့်မည်။ 304 သို့သော် အဂုတွင် ရှိ့ဆုံးက ရောက်သောသူတိသည် နောက်ဆုံး၌ ဟိကြလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံး ရောက်လာသော သူရို့သည် ရှိ့ဆုံး၌ ဟိကြလိမ့်မည်” ဟု ယေသျှုက တပည့်တော်တိကို မိန့်တော်မူ၏။