မဿဲ 16

နိမိတ်လက္ခဏာကို တောင်းခံကြခြင်း

(မာကု ၈.၁၁–၁၃; လုကာ ၁၂.၅၄–၅၆)

11

ယေသျှုထံပါးသို့ ရောက်လာကြသော ဖာရိယှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲအချို့သည် ကိုယ်တော့်ကို စုံစမ်းလိုစိတ်ဟိကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်ဖက်မှာဟိကြောင်း ထင်ရှားစီခြင်းငှာ နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခုကို သူရို့အားလားပြရန် တောင်းဆိုကြ၏။ 2သို့သော်၊ ယေသျှုက “နီဝင်ချိန်၌ ‘အာကာပြင်သည် အနီရောင်တောက်ပနိန်သောကြောင့် ရာသီဥတု သာယာမည်’ ဟု သင်ရို့သည် ပြောဆိုတတ်ကြ၏။ 3မိုးထစောစော၌ ‘အာကာပြင်သည် နီ၍ မည်းမှောင်နိန်သောကြောင့် မိုးရွာမည်’ ဟု သင်ရို့သည် ပြောဆိုတတ်ကြ၏။ သင်ရို့သည် အာကာပြင်ကို ကြည့်၍ ရာသီဥတုကို ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း မျက်မှောက်ကာလ၌ ဖြစ်နိန်သော အမှတ်လက္ခဏာများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိနိုင်ကတ်ပါတကား။2 43အဂုကာလ၌ ဆိုးမိုက်၍ ဖောက်ပြန်နိန်ကြသောသူရို့၊ သင်ရို့သည် ငါ့အား နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခုကို တောင်းဆိုနိန်ကတ်တေလား။ မဖြစ်နိုင်။ သင်ရို့ကိုပြမည့် နိမိတ်လက္ခဏာသည် ယောန၏နိမိတ်လက္ခဏာမျှသာဖြစ်သည်” ဟု ပြောဆိုပြီး၊

ကိုယ်တော်သည် သူရို့ကို ထားခပြီးလျှင် ထွက်ခွါလားတော်မူလေ၏။

ဖာရိယှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲရို့၏တဆီး

(မာကု ၈.၁၄–၂၁)

5တပည့်တော်ရို့သည် အိုင်တစ်ဘက်ကမ်းသို့ ရောက်ကြသောအခါ သူရို့သည် မည်သည့်စားစရာကိုမျှ မယူလာမိခပေ။ 64ယေသျှုက တပည့်တော်ရို့အား “သင်ရို့သည် ဖာရိယှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲရို့၏ တဆီးကို အထူး သတိထားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

7တပည့်တော်ရို့ကလည်း “ငါရို့သည် စားစရာတစ်ခုမျှ မယူလာခသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဤသို့ ပြောခြင်းဖြစ်သည်” ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။

8ယေသျှုသည် သူရို့ပြောဆိုနိန်ကြသည်ကို သိတော်မူ၏၊ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က “သင်ရို့သည် စားစရာမဟိသည်ကို ဇာကြောင့် အချင်းချင်း ပြောဆိုနိန်ကတ်လဲ။ ကောင်းကောင်း ယုံကြည်ခြင်း အားနည်းတက်တေကား။ 95သင်ရို့သည် ဂုထိတောင် နားမလည်ကတ်သိမ့်လား။ ငါသည် မုန့်ငါးလုံးနှင့် လူ ၅,၀၀၀ ကို ကျွေးမွီးခစွာကို သင်ရို့ သတိမရကတ်ယာလား။ စားကြွင်းစားကျန်ကို သင်ရို့ ဇာနှစ်တောင်း ကောက်သိမ်းရခလဲ။ 106 ထို့အပြင် မုန့်ခုနစ်လုံးနှင့် လူ ၄,၀၀၀ ကို ကျွေးခသိမ့်ရေမလား၊ စားကြွင်းစားကျန် ဇာနှစ်တောင်း သင်ရို့ ကောက်သိမ်းရခလဲ။ 11အစားအစာနှင့် ပတ်သက်၍ သင်ရို့ကို ငါပြောနိန်ခြင်း မဟုတ်သည်ကို ဇာပိုင် နားမလည်ကတ်စွာလဲ။ ဖာရိယှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲရို့၏ တဆီးကို သင်ရို့ကိုယ်တိုင် သတိထားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

12ထို့နောက် တပည့်တော်ရို့သည် မုန့်၌ ထည့်သောတဆီးကို ယှောင်ကြဉ်ရန် ကိုယ်တော်က သူရို့ကို သတိပီးနိန်ခြင်း မဟုတ်၊ ဖာရိယှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲရို့၏ သွန်သင်မှုကို ယှောင်ကြဉ်ရန် သတိပီးနိန်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်လာကြ၏။

ယေသျှုအကြောင်း ပေတရု ဝန်ခံခြင်း

(မာကု ၈.၂၇–၃၀; လုကာ ၉.၁၈–၂၁)

13ယေသျှုသည် ဖိလိပ္ပုကဲသရိမြို့အနီး ကျေးလက်ဒေသသို့ ရောက်သောအခါ “လူတိက လူသားကို ဇာသူလို့ ပြောနိန်ကတ်လဲ” ဟု တပည့်တော်တိအား မိန်းတော်မူ၏။ 147

တပည့်တော်ရို့ကလည်း “တချို့က ဗတ္တိဇံယောဟန်ဖြစ်သည် ဟူ၍လည်းကောင်း၊ တချို့က ဧလိယဖြစ်သည် ဟူ၍လည်းကောင်း၊ တချို့က ပရောဖက်ယေရမိဖြစ်သည် ဟူ၍လည်းကောင်း၊ တချို့က တခြားပရောဖက်တစ်ပါးပါးဖြစ်သည် ဟူ၍လည်းကောင်း ပြောနိန်ကြ၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။

15ကိုယ်တော်က “သင်ရို့သည် ငါ့ကို ဇာသူဖြစ်သည် ဟု ပြောကြသနည်း” ဟု တပည့်တော်တိအား မိန်းလျှင်၊ 168

သျှိမုန်ပေတရုက “ကိုယ်တော်သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏သားတော် မေသျှိယ ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ပြန်လျှောက်၏။

17ယေသျှုကလည်း “ယောန၏သား၊ သျှိမုန် သင်သည် မင်္ဂလာဟိ၏။ အကြောင်းမူကား ဤအမှန်တရားသည် လူအားဖြင့် မဟုတ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ဟိတော်မူသော ငါ၏အဖသည် သင့်အား တိုက်ရိုက် ဖော်ပြတော်မူခြင်းဖြစ်၏။” 18ထို့အပြင် ငါဆိုသည်ကား “သင်သည် ပေတရု ဖြစ်၏။ ငါသည် ဤကျောက်ထက်၌ ငါ၏အသင်းတော်ကို တည်ထောင်မည်။ ဤအသင်းတော်သည် မရဏာနိုင်ငံ၏တန်းခါးကို ကျော်လွှားနိုင်လိမ့်မည်။ 199ငါသည် သင့်အား ကောင်းကင် နိုင်ငံတော်၏ သော့များကို ပီးမည်။ သင်က မြီကြီးထက်၌ တားမြစ်သည့်အရာများကို ကောင်းကင်ဘုံတွင်လည်း တားမြစ်လိမ့်မည်။ သင်က မြီကြီးထက်၌ ခွင့်ပြုသမျှကို ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်း ခွင့်ပြုလိမ့်မည်။”

20ဤသို့ တပည့်တော်တိအား ဆုံးမသွန်သင်ပြီးနောက် ယေသျှုက သူသည် မေသျှိယဖြစ်ကြောင်းကို ဇာသူ့ကိုမျှ မပြောစီခြင်းငှာ တပည့်တော်တိအား မိန့်မှာတော်မူ၏။

ယေသျှုက ဒုက္ခဝေဒနာနှင့် သီခြင်းကို ခံယူရမည့်အကြောင်း ပြောကြားခြင်း

(မာကု ၈.၃၁—၉.၁; လုကာ ၉.၂၂–၂၇)

21ထိုအချိန်မှစ၍ ယေသျှုက “ငါသည် ယေရုဆလင်ကို လားရမည်။ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တိ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်တိ၊ ကျမ်းတတ်ဆရာတိ လက်ထဲ၌ ဒုက္ခဝေဒနာကို ပြင်းစွာခံစားရမည်။ အသီသတ်ခြင်းကိုလည်း ခံရလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ငါသည် သုံးရက်မြောက်သောနိ့၌ သီခြင်းမှ ထမြောက်လာလိမ့်မည်” ဟု တပည့်တော်တိအား ပွင့်လင်းထင်ရှားစွာ မိန့်ကြားတော်မူ၏။

22ပေတရုက ကိုယ်တော့်ကို ဘေးနားသို့ ခေါ်ယူကာ “သခင်ဘုရား၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုအမှုကို တားဆီးတော်မူ၏၊ ထိုအမှုသည် ကိုယ်တော်၌ လုံးဝ မဖြစ်စီရ” ဟု တားမြစ်ပြောဆို၏။

23ယေသျှုကလည်း ပေတရုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီးလျှင် “အချင်းစာတန်၊ ငါ့အနားက ထွက်လားလီ။ သင်သည် ငါ၏လမ်းခရီး၌ အတားအဆီး ဖြစ်၏။ သင်၏အတွေးကား ဘုရားသခင်ထံမှ လာသည် မဟုတ်၊ လူ၏အတွေးသာ ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 2410

ထို့နောက် ယေသျှုသည် တပည့်တော်ရို့အား “ဇာသူမဆို ငါနှင့်အတူ လိုက်ချင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ရမည်၊ မိမိ၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်း၍ လိုက်ကြရမည်။ 2511 ဇာသူမဆို မိမိအသက်ကို ကယ်တင်လိုသောသူသည် အသက်ဆုံးယှုံးရလိမ့်မည်။ ဇာသူမဆို ငါ့အတွက်ကြောင့် မိမိအသက်ကို ဆုံးယှုံးခံသောသူသည် အသက်ကိုရ လိမ့်မည်။ 26လူသည် လောကတစ်ခုလုံးကို အစိုးရသော်လည်း မိမိအသက်ဆုံးယှုံးလျှင် ဇာမှာ အကျိုး ဟိပါဖို့သိမ့်လဲ။ မိမိအသက်ကို ဇာအရာနှင့် လှဲနိုင်ပါဖို့လဲ။ 2712အကြောင်းမူကား၊ လူသားသည် မိမိအဖ၏ဘုန်းတန်ခိုးတော်ဖြင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် အတူ ကြွလာလိမ့်မည်၊ ထိုအခါ လူတစ်ယောက်စီတိုင်းအား မိမိရို့ ပြုသည့်အတိုင်း ခံစားစီလိမ့်မည်။ 28သင်ရို့ကို ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား လူသားသည် သျှင်ဘုရင်အဖြစ်ဖြင့် ကြွလာတော်မူသည်ကို မြင်ကြရသည့်တိုင်အောင် ဤအရပ်၌ ဟိနိန်ကြသော လူတချို့သည် မသီကြရသိမ့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။