လုကာ 3

ဗတ္တိဇံယောဟန်၏ ဟောပြောချက်

(မဿဲ ၃.၁–၁၂; မာကု ၁.၁–၈; ယောဟန် ၁.၁၉–၂၈)

1ဧကရာဇ်ဘုရင် တိဗေရိ နန်းစံနှစ် တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ဟိသောအခါ ယုဒပြည်တွင် ပုန္တိပိလတ်သည် ဘုရင်ခံဖြစ်၏။ ဂါလိလဲပြည်တွင် ဟေရုဒ်၊ ဣတုရဲနယ်နှင့် တြာခေါနိတ်နယ်တွင် ဟေရုဒ်၏ညီ ဖိလိပ္ပု၊ အဘိလင်နယ်တွင် လုသာနိရို့သည် အသီးသီး နယ်စားများ ဖြစ်ကြ၏။ 2အန္နနှင့် ကယာဖရို့က ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် တောကန္တာရ၌ဟိသော ဇာခရိ၏သား ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ခံရ၏။ 3ထို့ကြောင့် ယောဟန်သည် ယော်ဒန်မြစ်ဝှမ်းတလျှောက် လားပြီးလျှင် “အပြစ်မှ နောင်တရပြီးလျှင် ဗတ္တိဇံကို ခံယူကတ်ပါ၊ သို့မှသာ ဘုရားသခင်သည် သင်ရို့အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဟောပြောလေ၏။

4ပရောဖက် ဟေသျှာယကျမ်းစာ၌ ရီးသားထားသည်မှာ၊

“တောကန္တာရတွင် ဟစ်ကြော်သောသူ၏ အသံမှာ၊

‘ထာဝရဘုရား ကြွတော်မူရာလမ်းကို အသင့်ပျင်ဆင်ကြလော့၊

ကိုယ်တော်၏လမ်းကို ပြောင့်တန်းအောင် ပြုလုပ်ကြလော့၊

5ချိုင့်ဝှမ်းဟိသမျှကို ဖို့ပြီးလျှင်

တောင်ကြီးတောင်ငယ်တိကို ဖြိုကြလော့။

ကောက်သောလမ်းကို ပြောင့်တန်းစီပြီးလျှင်၊

ကြမ်းတမ်းသောလမ်းကိုလည်း ချောမွတ်စီကြလော့၊

6လူအပေါင်းရို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို တွိ့မြင်ရလိမ့်မည်’” ဟု ဖြစ်၏။ 71

ယောဟန်သည် မိမိထံ၌ ဗတ္တိဇံခံယူရန် ရောက်လာကြသော လူအပေါင်းရို့အား “အချင်း မြွီဆိုးအမျိုးရို့၊ ကျရောက်လတ္တံသော အမျက်တော်၏ ဖီးမှ ယှောင်ဗြီးရန် သင်ရို့ကို ဇာသူက သတိပီးသနည်း။ 82 နောင်တရခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အသီးကို သီးကြလော့။ အာဗြဟံသည် ငါရို့အဖ ဖြစ်သည်ဟု မပြောကတ်ကေ့။ ဘုရားသခင်သည် ဤကျောက်ခဲတိကို အာဗြဟံ၏ အမျိုးအနွယ်တိဖြစ်လာအောင် ဖန်ဆင်းနိုင်တော်မူသည် ဟု သင်ရို့ကို ငါပြောဆို၏။ 93ပေါက်ဆိန်ကို သစ်ပင်အရင်း၌ အသင့် ပျင်ထားသည်ဖြစ်သဖြင့် ကောင်းသောအသီးကို မသီးသော အပင်ဟိသမျှကို ခွတ်ပစ်ပြီး မီးအိုင်ထဲသို့ ဝေးပစ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

10လူအပေါင်းရို့က “ထိုသို့ဆိုလျှင် အကျွန်ရို့ ဇာပိုင်လုပ်ရပါမည်နည်း” ဟု မိန်းကြလျှင်၊

11ယောဟန်က “အင်္ကျီနှစ်ထည် ဟိသောသူက အင်္ကျီမဟိသောသူအား အင်္ကျီတစ်ထည်ကို ပီးလော့၊ စားစရာဟိသောသူကလည်း ထိုနည်းအတိုင်း မျှဝီပီးလော့” ဟု ပြန်ပြော၏။ 124

တချို့သော အခွန်ခံသူရို့ကလည်း ဗတ္တိဇံကို ခံယူရန် လာကြ၍ သူရို့က “ဆရာ၊ အကျွန်ရို့ ဇာလုပ်ရပါဖို့လဲ” ဟု မိန်းကြ၏။

13ယောဟန်ကလည်း “တရားဝင်သတ်မှတ်ထားသည်ထက် အခွန်ကို ပိုမကောက်ကတ်ကေ့” ဟု ပြန်ပြော၏။

14ထို့နောက် တချို့သော စစ်သားတိကလည်း “အကျွန်ရို့ ဇာပိုင်လုပ်ရပါမည်နည်း” ဟု မိန်းကြ၏။

ယောဟန်က “သင်ရို့သည် ဇာသူ့ကိုလည်း မတရား မစွပ်စွဲကတ်ကေ့၊ ဇာသူ့ဖဲသာကိုလည်း အားဓမ္မ မယူကေ့။ သင်ရို့ရသည့် လစာနှင့် ရောင့်ရဲကြလော့” ဟု ပြန်ပြော၏။

15လူတိက မေသျှိယ ကြွလာဖို့ယာ ဟု စောင့်မျှော်နိန်ချိန်ဖြစ်ရာ ယောဟန်သည် မေသျှိယပင် ဖြစ်နိန်သလောဟု စိတ်နှလုံးထဲ၌ တွေးတောလျက်နိန်ကြ၏။ 16သို့ဖြစ်၍ ယောဟန်က “ငါက သင်ရို့ကို ရီအားဖြင့် ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာကို ပီး၏။ ငါ့ထက်ကြီးမြတ်သောသူသည် ငါ့နောက်၌ ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။ ငါသည် ထိုအသျှင်၏ ခြီနင်းကြိုးကိုတောင် မဖြီထိုက်။ ထိုအသျှင်သည် သင်ရို့ကို သန့်ယှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် လည်းကောင်း၊ မီးနှင့် လည်းကောင်း ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာကို ပီးတော်မူလိမ့်မည်။ 17ထိုသူသည် မိမိ၏ ကောက်နယ်တလင်းကို ယှင်းလင်းရန် လက်၌ ဆန်ကောကို ကိုင်ထားတော်မူသည်ဖြစ်၍ ဂျုံစပါးတိကို ပုတ်ထဲတွင် စုသိမ်းပြီးလျှင် အဖျင်းတိကို မငြိမ်းနိုင်သော မီးထဲ၌ လောင်ကျွမ်းစီတော်မူလိမ့်မည်” ဟု သူရို့ကို ပြောဆို၏။

18ယောဟန်သည် ခြားနားသော နိုးဆော်ချက်များနှင့် ထိုသူရို့၏ အကျင့်တိကိုလည်း ပြောင်းလဲစီရန် လူတိကို တိုက်တွန်း၍ သတင်းကောင်းကို သူရို့အား ဟောပြောတော်မူ၏။ 195သို့သော် ယောဟန်သည် နယ်စားဟေရုဒ်အား၊ သူ့ညီ၏မယားဖြစ်သော ဟေရောဒိကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် အခြားသော မကောင်းမှုများကို ကျူးလွန်ခသောကြောင့် ဆုံးမခ၏။ 20ထို့နောက် ယောဟန်ကို ထောင်ထဲတွင် ချုပ်ထားစီခြင်းဖြင့် ဟေရုဒ်သည် ပို၍ ဆိုးရွားသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်လေ၏။

ယေသျှု ဗတ္တိဇံ ခံယူတော်မူခြင်း

(မဿဲ ၃.၁၃–၁၇; မာကု ၁.၉–၁၁)

21လူအပေါင်းရို့သည် ဗတ္တိဇံကို ခံယူကြပြီးသောအခါ ယေသျှုသည်လည်း ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာကို ခံယူတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဆုတောင်းတော်မူစဉ် ကောင်းကင်ပွင့်ဟ၍၊ 226သန့်ယှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ဂြိုးငှက်အသွင်ဖြင့် ကိုယ်ထင်ရှား၍ ကိုယ်တော်၏အပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူ၏။ ကောင်းကင်မှအသံတော်ကား “သင်သည် ငါနှစ်သက်မြတ်နိုးရာ ငါ၏ချစ်သားဖြစ်သည်” ဟု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ယေသျှု၏ မျိုးနွယ်တော်များ

(မဿဲ ၁.၁–၁၇)

23အမှုတော်ကို စတင်ဆောင်ရွက်ချိန်၌ ယေသျှုသည် အသက်သုံးဆယ်ခန့် ဟိတော်မူ၏။ လူများအထင်မှာ ကိုယ်တော်သည် ယောသပ်၏သား ဖြစ်၏။ ယောသပ်သည် ဧလိ၏ သားတည်း။ 24ဧလိသည် မဿတ်၏သား၊ မဿတ်သည် လေဝိ၏သား၊ လေဝိသည် မေလခိ၏သား၊ မေလခိသည် ယန္န၏သား၊ ယန္နသည် ယောသပ်၏သား ဖြစ်၏။ 25ယောသပ်သည် မတ္တသိ၏သား၊ မတ္တသိသည် အာမုတ်၏သား၊ အာမုတ်သည် နာဟုံ၏သား၊ နာဟုံသည် ဧသလိ၏သား၊ ဧသလိသည် နဂ္ဂဲ၏သားဖြစ်၏။ 26နဂ္ဂဲသည် မာအတ်၏သား၊ မာအတ်သည် မတ္တသိ၏သား၊ မတ္တသိသည် သျှေမိ၏သား၊ သျှေမိသည် ယောသပ်၏သား၊ ယောသပ်သည် ယုဒ၏သား ဖြစ်၏။ 27ယုဒသည် ယောဟန္န၏သား၊ ယောဟန္နသည် ရေသ၏သား၊ ရေသသည် ဇေရုဗဗေလ၏သား၊ ဇေရုဗာဗေလသည် သျှာလသေလ၏သား၊ သျှာလသေလသည် နီရဲ၏သား ဖြစ်၏။ 28နေရဲသည် မေလခိ၏သား၊ မေလခိသည် အဒ္ဒိ၏သား၊ အဒ္ဒိသည် ကောသံ၏သား၊ ကောသံသည် ဧလမောဒံ၏သား၊ ဧလမောဒံသည် ဧရ၏သား ဖြစ်၏။ 29ဧရသည် ယောသျှု၏သား၊ ယောသျှုသည် ဧလျေဇာ၏သား၊ ဧလျေဇာသည် ယောရိမ်၏သား၊ ယောရိမ်သည် မဿတ်၏သား၊ မဿတ်သည် လေဝိ၏သား ဖြစ်၏။ 30လေဝိသည် သျှိမောင်၏သား၊ သျှိမောင်သည် ယုဒ၏သား၊ ယုဒသည် ယောသပ်၏သား၊ ယောသပ်သည် ယောနန်၏သား၊ ယောနန်သည် ဧလျာကိမ်၏သား ဖြစ်၏။ 31ဧလျာကိမ်သည် မေလေ၏သား၊ မေလေသည် မဲနန်၏သား၊ မဲနန်သည် မတ္တသ၏သား၊ မတ္တသသည် နာသန်၏သား၊ နာသန်သည် ဒါဝိဒ်၏သား ဖြစ်၏။ 32ဒါဝိဒ်သည် ယေသျှဲ၏သား၊ ယေသျှဲသည် သြဗက်၏သား၊ သြဗက်သည် ဗောဇ၏သား၊ ဗောဇသည် စာလမုန်၏သား၊ စာလမုန်သည် နာရှုန်၏သားဖြစ်၏။ 33နာရှုန်သည် အမိနဒပ်၏သား၊ အမိနဒပ်သည် အဒ်မိန်၏သား၊ အဒ်မိန်သည် အာရံနိ၏သား၊ အာရံနိ့သည် ဟေဇရုံ၏သား၊ ဟေဇရုံသည် ဖာရက်၏သား၊ ဖာရက်သည် ယုဒ၏သား ဖြစ်၏။ 34ယုဒသည် ယာကုပ်၏သား၊ ယာကုပ်သည် ဣဇာက်၏သား၊ ဣဇာက်သည် အာဗြဟံ၏သား၊ အာဗြဟံသည် တေရ၏သား၊ တေရသည် နာခေါ်၏သားဖြစ်၏။ 35နာခေါ်သည် စေရောက်၏သား၊ စေရောက်သည် ရာဂေါ၏သား၊ ရာဂေါသည် ဖာလက်၏သား၊ ဖာလက်သည် ဟေဗာ၏သား၊ ဟေဗာသည် သျှာလ၏သား ဖြစ်၏။ 36သျှာလသည် ကာဣနန်၏သား၊ ကာဣနန်သည် အာဖာဇဒ်၏သား၊ အာဖာဇဒ်သည် သျှေမ၏သား၊ သျှေမသည် နောဧ၏သား၊ နောဧသည် လာမက်၏သား ဖြစ်၏။ 37လာမက်သည် မသုသျှလ၏သား၊ မသုသျှလသည် ဧနောက်၏သား၊ ဧနောက်သည် ယာရက်၏သား၊ ယာရက်သည် မဟာလေလ၏သား၊ မဟာလေလသည် ကာနန်၏သား ဖြစ်၏။ 38ကာနန်သည် ဧနုတ်၏သား၊ ဧနုတ်သည် သျှေသ၏သား၊ သျှေသသည် အာဒံ၏သား၊ အာဒံသည် ဘုရားသခင်၏သား ဖြစ်သတည်း။