မဿဲ 11

ဗတ္တိဇံယောဟန်၏ စီတမန်များ

(လုကာ ၇.၁၈–၃၅)

1ယေသျှုသည် တပည့်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို ဆုံးမဩဝါဒ ပီးပြီးလျှင် ထိုနီရာမှ ထွက်ခွာ၍ အနီးအနားမြို့ ရွာများသို့ ဆုံးမဩဝါဒပီးလျက် တရားဟောခြင်းငှာ ကြွတော်မူ၏။

2ခရစ်တော်ပြုတော်မူသည့် အရာများကို ဗတ္တိဇံယောဟန်သည် ထောင်ထဲမှ ကြားသောခါ သူ၏တပည့်တချို့ကို ကိုယ်တော့်ပါးသို့ စီရွှတ်လိုက်၏။ 3သူရို့က “ကိုယ်တော်သည် ဗတ္တိဇံယောဟန်ဟောထားသော ကြွလာတော်မူမည့် အသျှင်ဟုတ်ပါလား၊ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင် အကျွန်ရို့သည် နောက်တစ်ပါးကို စောင့်နိန်ရပါဖို့သိမ့်လား၊ အကျွန်ရို့ကို ပြောပါ” ဟု ယေသျှုအား မိန်းကြ၏။

4ယေသျှုကလည်း “ပြန်လားကြပြီးလျှင် သင်ရို့ ကြားသမျှ မြင်သမျှတိကို ယောဟန်အား ပြန်ပြောကြလော့၊ 5မျက်စိကန်းသောသူများ ပြန်မြင်ကြပြီ၊ ခြီထောက်ကျိုးသောသူတိလည်း လမ်းလျှောက်နိုင်ကြပြီ၊ နူနာစွဲနိန်သည့်သူတိလည်း နူနာပျောက်ကင်း1ကြပြီ၊ နားပင်းသောသူတိလည်းနားကြားနိန်ကြပြီးလျှင် သီသောသူတိလည်း ထမြောက်ကြပြီ၊ ဆင်းရဲသားတိလည်း သတင်းကောင်းကို ကြားရကြပြီ၊ 6ငါ့အကြောင်းကို စိတ်မပျက်သောသူများသည် မင်္ဂလာဟိကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

7ယောဟန်၏တပည့်များ ပြန်လားကြသောအခါ ယေသျှုက ယောဟန်နှင့် ပတ်သက်၍ လူထုပရိတ်သတ်အား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “သင်ရို့သည် ယောဟန်နီထိုင်ရာ တောကန္တာရထဲသို့ လားကြသောအခါ ဇာချင့်ကို မြင်တွိ့ဖို့ မျှော်လင့်၍ လားကတ်ပါလဲ၊ လီတိုက်၍ လှုပ်နိန်သော ကျူပင်ကို မြင်တွိ့ဖို့ လားကတ်စွာလား၊ 8သို့တည်းမဟုတ်၊ သင်ရို့သည် ဇာကို မြင်တွိ့ဖို့ လားကတ်စွာလဲ၊ ကောင်းမွန်သော အဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော သူတစ်ယောက်ကို မြင်တွိ့ဖို့ လားကတ်စွာလား၊ ထိုသို့သော အဝတ်တန်ဆာတိကို ဝတ်ဆင်လေ့ဟိသူများသည် နန်းတော်တွင်း၌သာ နီထိုင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား၊ 9ထို့အပြင် သင်ရို့သည် ဇာကို မြင်တွိ့ဖို့ ထွက်လားကတ်စွာလဲ၊ ပရောဖက်ကို မြင်တွိ့ဖို့ လားကတ်စွာလား၊ ငါ့ကို ပြောကြလော့။ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်ရို့သည် ပရောဖက်ထက် ကြီးမြတ်သောသူကို မြင်တွိ့ ကြပြီးယာ။ 10ကျမ်းစာ၌ ‘သင်၏လမ်းခရီးကို ပျင်ဆင်မည့် ငါ၏တမန်တော်တစ်ယောက်ကို သင်၏ရှိ့မှ ငါ စီရွှတ်လိုက်မည်’ ဟူ၍ ဖော်ပြထားသောသူမှာ ယောဟန်ပင်ဖြစ်၏။ 11ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား မိန်းမမွီးသော သူတိထဲမှာ ဗတ္တိဇံယောဟန်လောက် ကြီးမြတ်သောသူ တစ်ယောက်မျှ မဟိခသိမ့်။ သို့ရာတွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၌ အငယ်ဆုံးသောသူတစ်ယောက်သည် ယောဟန်ထက် သာ၍ ကြီးမြတ်၏။ 122ယောဟန် လက်ထက်ကစ၍ အဂုကာလတိုင်အောင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို အနိုင်အထက်ပြုနိန်ကြ၏၊3 ထိုသို့သော ရက်စက်ယုတ်မာသောသူတိသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို လုယူရန် ကြိုးစားလျက်ဟိကြ၏။ 13ဗတ္တိဇံယောဟန်၏ကာလ ရောက်သည့်တိုင်အောင် မောသျှေ၏ ပညတ်ကျမ်းနှင့် ပရောဖက်အားလုံးသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်အကြောင်းကို ဟောပြောနိန်ခကြ၏။ 144တဖန် သင်ရို့သည် ထိုပရောဖက်ရို့၏သတင်းစကားကို လက်ခံလိုစိတ် ဟိကြမည်ဆိုလျှင် ယောဟန်သည် ကြွလာတော်မူမည့် ဧလိယ ဖြစ်၏။ 15နားဟိသောသူရို့ ကြားကတ်ပါစီ။

16“ဤခေတ်ကာလလူတိကို ဇာဥပမာနှင့် နှိုင်းပြရဖို့လဲ၊ သူရို့သည် ပွဲလမ်းသဘင်၌ ထိုင်နိန်ကြသော သူငယ်တိနှင့် တူ၏။ သူငယ်တစ်စုက အခြားတစ်စုကို လှမ်း၍ အော်ကြသည်မှာ၊ 17‘ငါရို့သည် သင်ရို့အတွက် နှဲကို ပျော်ရွှင်ဖွယ် တီးမှုတ်ကြသော်လည်း သင်ရို့သည် လိုက်၍ မကကြ။ ငါရို့သည် သင်ရို့အတွက် အလွမ်းတေးခြင်းကို ဆိုပီးနိန်ကြသော်လည်း သင်ရို့သည် မငိုတတ်ကြ’ ဟူ၍ ဖြစ်၏။ 18ဗတ္တိဇံယောဟန်သည် မစားမသောက်ဘဲ လာသောအခါ လူတိုင်းက ‘ဤသူသည် နတ်ဆိုးစွဲနိန်သောသူပါတကား’ ဟု ပြောကြ၏။ 19လူသားသည် စားသောက်လျက် လာသောအခါ၌လည်း လူတိုင်းက ‘ကြည့်ကတ်၊ ဤသူသည် အစားကြီးသောသူ၊ စပျစ်ရည်သောက်ကြူးသောသူပါတကား၊ အခွန်ကောက်ခံသောသူ၊ အပြစ်သားတိ၏ အပေါင်းအသင်းပါတကား’ ဟု ပြောကြပြန်၏။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဉာဏ်ပညာကို မိမိဖန်ဆင်းထားသော အရာများဖြင့် အမှန်ပင် ဖော်ပြလျက်ဟိ၏။”

မယုံကြည်သောမြို့ရွာများ

(လုကာ ၁၀.၁၃–၁၅)

20ထို့နောက် ယေသျှုသည် မိမိ၏နိမိတ်လက္ခဏာကို အများဆုံး ပြတော်မူခသောမြို့များမှ လူရို့သည် နောင်တမရကြသောကြောင့် ထိုမြို့ များကို အပြစ်တင်တော်မူ၏။ 21“အို၊ ခေါရာဇိန်မြို့၊ သင်သည် အမင်္ဂလာဟိ၏။ အို၊ ဗက်ဇဲဒမြို့ သင်သည် အမင်္ဂလာဟိ၏။ သင်ရို့အား ငါ ပြခသော နိမိတ်လက္ခဏာတိကို တုရုနှင့် ဇိဒုန်မြို့၌သာ ငါ ပြခလျှင် ထိုမြို့သူမြို့သားများသည် ထိုကာလ၌ လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ကာ ပြာမှာ လူးလျက် မိမိရို့အပြစ်မှ နောင်တရကြောင်းကို ဖော်ပြကြလိမ့်မည်။ 22ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ တရားစီရင်မည့်နိ့ရက်၌ တုရုမြို့နှင့် ဇိဒုန်မြို့မှ လူရို့သည် ဘုရားသခင်၏ သနားကရုဏာကို သင်ရို့ထက် သာ၍ ခံစားရကြလိမ့်မည်။ 23အို၊ ကပေရနောင်မြို့ သင်သည် မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကင်နိုင်ငံထိတိုင်အောင် ချီးမြှောက်လိုသော်လည်း သင်သည် ငရဲထဲသို့ ပစ်ချခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်၌ ငါ ပြခသော နိမိတ်လက္ခဏာကို သောဒုံမြို့၌သာ ပြခလျှင် ထိုမြို့သည် အဂုကာလတိုင်အောင် တည်နိန်လိမ့်မည်။ 245တရားစီရင်သောနိ့ရက်၌ ဘုရားသခင်သည် သောဒုံအရပ်ဒေသကို သင်ရို့ထက် သနားခြင်းကရုဏာပြလိမ့်မည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ငါ့ ပါးသို့ လာ၍ နားခိုကြလော့

(လုကာ ၁၀.၂၁–၂၂)

25ထိုအခါ ယေသျှုက “ကောင်းကင်နှင့် မြီကြီး၏အသျှင်သခင်ဖြစ်တော်မူသောအဖ၊ ကိုယ်တော်သည် ပညာဟိတိအား ဝှက်ထားသောအရာများကို အသျှေတိအား ဖွင့်ပြကာ သွန်သင်တော်မူသောကြောင့် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပါ၏။ 26မှန်ပါ၏ အဖ၊ ဤသို့ ဖြစ်လာခြင်းသည် အဖ၏ အလိုတော်ကြောင့်သာ ဖြစ်ရပါ၏။ 276

“ငါ၏အဖသည် အရာခပ်သိမ်းကို သားတော်အား ပီးထားပြီးဖြစ်၏။ အဖက လွဲ၍ သားတော်ကို တစ်ယောက်လည်း မသိကြ။ ထိုနည်းတူ သားတော်နှင့် သားတော်က ဖွင့်ပြရန် ရွီးချယ်သောသူရို့မှလွဲ၍ ခမည်းတော်ကို တစ်ယောက်လည်း မသိကြ။

28“လေးသောဝန်ကို ထမ်း၍ ပင်ပန်းနိန်ကြသော သူအပေါင်းရို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့၊ ငါသည် သင်ရို့ကို ချမ်းသာပီးမည်။ 29ငါ့ထမ်းပိုးကို ယူ၍ သင်ရို့ထက်မှာ တင်ကြလော့၊ ငါ့ထံ၌ သင်ခန်းစာ ယူကြလော့၊ ငါသည် နူညံ့သိမ်မွိ့၍ စိတ်နှလုံးနှိမ့်ချသောသူ ဖြစ်သဖြင့် သင်ရို့သည် စိတ်သက်သာခြင်း ရကြလိမ့်မည်။ 30အကြောင်းမူကား သင်ရို့ကို ငါပီးမည့် ထမ်းပိုးသည် ထမ်းရလွယ်၍ သင်ရို့ထက်မှာ ငါတင်ပီးမည့်ဝန်သည်လည်း ပေါ့၏။”