ایّوب 35

و الیهو باز متکلم شده، گفت:

1

2«آیا این را انصاف می‌شماری که گفتی من از خدا عادل تر هستم؟ 3زیرا گفته‌ای برای توچه فایده خواهد شد، و به چه چیز بیشتر از گناهم منفعت خواهم یافت. 4من تو را جواب می‌گویم ورفقایت را با تو. 5به سوی آسمانها نظر کن و ببین وافلاک را ملاحظه نما که از تو بلندترند. 6اگر گناه کردی به او چه رسانیدی؟ و اگر تقصیرهای تو بسیار شد برای وی چه کردی؟ 7اگر بی‌گناه شدی به او چه بخشیدی؟ و یا از دست تو چه چیز را گرفته است؟ 8شرارت تو به مردی چون تو (ضرر می‌رساند) و عدالت تو به بنی آدم (فایده می‌رساند). 9از کثرت ظلمها فریاد برمی آورند واز دست زورآوران استغاثه می‌کنند، 10و کسی نمی گوید که خدای آفریننده من کجا است که شبانگاه سرودها می‌بخشد 11و ما را از بهایم زمین تعلیم می‌دهد، و از پرندگان آسمان حکمت می‌بخشد. 12پس به‌سبب تکبر شریران فریادمی کنند اما او اجابت نمی نماید، 13زیرا خدابطالت را نمی شنود و قادر مطلق برآن ملاحظه نمی فرماید. 14هرچند می‌گویی که او رانمی بینم، لیکن دعوی در حضور وی است پس منتظر او باش. 15و اما الان از این سبب که درغضب خویش مطالبه نمی کند و به کثرت گناه اعتنا نمی نماید، 16از این جهت ایوب دهان خودرا به بطالت می‌گشاید و بدون معرفت سخنان بسیار می‌گوید.»