مزامیر 48

شهر خداوند

سرود. مزمور پسران قورَح.

1خداوند بزرگ است و باید او را در کوه مقدّسش در اورشلیم، ستایش کرد.

2چه زیباست صهیون، آن کوه بلند خدا، آن شهر پادشاه بزرگ، که موجب شادی تمام مردم جهان می‌باشد! 3خدا در دژهای اورشلیم است، او خود را همچون محافظ آن نمایان خواهد ساخت.

4پادشاهان جهان متحد شدند تا به اورشلیم حمله کنند. 5اما وقتی آن را دیدند، شگفت‌زده شده، گریختند. 6در آنجا ترس، آنان را فرا گرفت و همچون زنی در حال زایمان، وحشتزده شدند. 7تو ای خدا، آنان را مانند کشتیهای تَرشیش که باد شرقی آنها را در هم می‌کوبد، نابود کردی.

8آنچه دربارهٔ کارهای خداوند شنیده بودیم، اینک با چشمان خود در شهر خداوند لشکرهای آسمان می‌بینیم: او اورشلیم را برای همیشه پایدار نگه خواهد داشت.

9ای خدا، ما در داخل خانهٔ تو، به رحمت و محبت تو می‌اندیشیم. 10تو مورد ستایش همهٔ مردم هستی؛ آوازهٔ تو به سراسر جهان رسیده است؛ دست راستت سرشار از عدالت است. 11به‌سبب داوریهای عادلانهٔ تو ساکنان صهیون شادی می‌کنند و مردم یهودا به وجد می‌آیند.

12ای قوم خدا، صهیون را طواف کنید و برجهایش را بشمارید. 13به حصار آن توجه کنید و قلعه‌هایش را از نظر بگذرانید. آن را خوب نگاه کنید تا بتوانید برای نسل آینده آن را بازگو کنید و بگویید: 14«این خدا، خدای ماست و تا به هنگام مرگ او ما را هدایت خواهد کرد.»