مزامیر 33

سرود پرستش

1ای عادلان، خداوند را با سرودی شاد ستایش کنید! خداوند را ستودن زیبندهٔ نیکان است. 2خداوند را با بربط بپرستید و با عود ده تار برای او سرود بخوانید! 3سرودهای تازه برای خداوند بسرایید، نیکو بنوازید و با صدای بلند بخوانید.

4زیرا کلام خداوند راست و درست است و او در تمام کارهایش امین و وفادار است. 5او عدل و انصاف را دوست دارد. جهان سرشار از محبت خداوند است.

6به فرمان خداوند آسمانها به وجود آمد؛ او با کلام دهانش خورشید و ماه و ستارگان را آفرید. 7او آبهای دریاها را در یک جا جمع کرد و آبهای عمیق را در مخزنها ریخت.

8ای همهٔ مردم روی زمین، خداوند را حرمت بدارید و در برابر او سر تعظیم فرود آورید! 9زیرا او دستور داد و دنیا آفریده شد؛ او امر فرمود و عالم هستی به وجود آمد.

10خداوند مشورت قومها را بی‌اثر می‌کند و نقشه‌های آنها را نقش بر آب می‌سازد. 11اما تصمیم خداوند قطعی است و نقشه‌های او تا ابد پایدار است.

12خوشا به حال قومی که خداوند، خدای ایشان است! خوشا به حال مردمی که خداوند، ایشان را برای خود برگزیده است!

13خداوند از آسمان نگاه می‌کند و همهٔ انسانها را می‌بیند؛ 14او از مکان سکونت خود، تمام ساکنان جهان را زیر نظر دارد. 15او که خالق دلهاست، خوب می‌داند که در دل و اندیشهٔ انسان چه می‌گذرد.

16پادشاه به سبب قدرت لشکرش نیست که پیروز می‌شود؛ سرباز با زور بازویش نیست که نجات پیدا می‌کند. 17اسب جنگی نمی‌تواند کسی را نجات دهد؛ امید بستن به آن کار بیهوده‌ای است.

18اما خداوند از کسانی که او را گرامی می‌دارند و انتظار محبتش را می‌کشند مراقبت می‌کند. 19او ایشان را از مرگ می‌رهاند و در هنگام قحطی آنها را زنده نگه می‌دارد.

20امید ما به خداوند است. او مددکار و مدافع ماست. 21او مایهٔ شادی دل ماست. ما به نام مقدّس او توکل می‌کنیم.

22خداوندا، محبت تو بر ما باد؛ زیرا ما به تو امید بسته‌ایم!