مزامیر 145

سرود پرستش

سرود ستایش داوود.

1ای خدا، ای پادشاه من، تو را گرامی خواهم داشت و تا ابد ستایشت خواهم کرد! 2هر روز تو را خواهم پرستید و تا ابد نامت را سپاس خواهم گفت!

3ای خداوند، تو بی‌نهایت عظیم هستی و درخور ستایشی؛ عظمت تو فوق قدرت درک انسانی است. 4اعمال تو را مردم روی زمین نسل اندر نسل خواهند ستود و از کارهای تو تعریف خواهند کرد. 5من از شوکتِ پرجلال عظمت تو سخن خواهم گفت و در کارهای عجیب و شگفت‌انگیزت تفکر خواهم کرد. 6کارهای مقتدرانهٔ تو ورد زبان آنها خواهد بود و من عظمت تو را بیان خواهم نمود. 7آنها دربارهٔ مهربانی بی‌حد تو سخن خواهند گفت و من عدالت تو را خواهم ستود.

8خداوند بخشنده و مهربان است. او دیر غضبناک می‌شود و سرشار از محبت است. 9خداوند برای همگان نیکوست. و تمام کارهایش توأم با محبت است.

10ای خداوند، همهٔ مخلوقاتت تو را ستایش خواهند کرد و همهٔ مقدّسانت تو را سپاس خواهند گفت. 11آنها از شکوه ملکوت تو تعریف خواهند کرد و از قدرت تو سخن خواهند گفت، 12به طوری که همه متوجهٔ عظمت کارهای تو و شکوه ملکوتت خواهند شد. 13پادشاهی تو جاودانی است و سلطنت تو نسل اندر نسل.

خداوند امین است نسبت به همۀ وعده‌های خود، و پر از محبت، نسبت به همۀ کارهای دست خویش.1

14خداوند همهٔ کسانی را که در زحمتند یاری می‌دهد و دست افتادگان را می‌گیرد و بر می‌خیزاند.

15ای خداوند، چشمان همهٔ موجودات به تو دوخته شده است تا روزی آنها را به موقع به آنها برسانی. 16دست پربرکت خود را به سوی آنها دراز می‌کنی و نیاز همگان را برآورده می‌سازی.

17خداوند در تمام کارهایش عادل و مهربان است. 18خداوند به آنانی که او را به راستی و صداقت طلب می‌کنند نزدیک است. 19خداوند آرزوی کسانی را که او را گرامی می‌دارند برآورده می‌سازد و دعای آنها را شنیده، ایشان را نجات می‌بخشد. 20خداوند دوستداران خویش را محفوظ می‌دارد، اما بدکاران را نابود می‌کند.

21از دهان من همیشه شکرگزاری خداوند شنیده خواهد شد! باشد که همهٔ مخلوقات نام مقدّس او را تا ابد سپاس گویند!