تثنیه 33

موسی قبایل اسرائیل را برکت می‌دهد

1این است برکتی که موسی، مرد خدا، قبل از مرگش به قوم اسرائیل داد:

2«خداوند از کوه سینا آمد،

او از کوه سعیر طلوع کرد

و از کوه فاران درخشید.

مقدّسین بی‌شمار همراه او بودند

و آتشی مشتعل در دست راست او.

3او قوم خود را دوست می‌دارد

و از آنها حمایت می‌کند،

ایشان نزد پاهای او می‌نشینند

و از سخنانش بهره‌مند می‌گردند.

4قوانینی که من برای قوم اسرائیل آوردم،

میراث ایشان است.

5خداوند در یِشورون1 پادشاه شد،

وقتی که سران قوم جمع شدند،

همراه با همۀ قبیله‌های اسرائیل.»

6موسی دربارهٔ قبیلهٔ رئوبین چنین گفت:

«رئوبین زنده باشد و نمیرد

و افراد قبیله‌اش کم نشوند.»

7و دربارهٔ قبیلهٔ یهودا گفت:

«ای خداوند، صدای یهودا را بشنو!

او را با قومش متحد گردان،

او را در مقابل دشمنان یاری ده

تا بتواند از خود دفاع کند.»

8دربارهٔ قبیلهٔ لاوی گفت:

«ای خداوند، اوریم و تُمّیم2 خود را

به خادمان امین خود سپردی.

تو ایشان را در مسا آزمودی

و در کنار چشمهٔ مریبه امتحان نمودی.

9ایشان تو را بیش از پدر و مادر، برادر و فرزند خود، دوست داشتند،

از کلام تو اطاعت کردند

و نسبت به عهد تو وفادار ماندند.

10آنها قوانین تو را به بنی‌اسرائیل می‌آموزند

و بر مذبح تو، بخور و قربانی سوختنی به تو تقدیم می‌کنند.

11ای خداوند، قبیلهٔ لاوی را برکت بده

و خدمت ایشان را قبول بفرما.

کمر دشمنانشان را بشکن

تا دیگر برنخیزند.»

12موسی دربارهٔ قبیلهٔ بنیامین چنین گفت:

«او محبوب خداوند است

و در پناه او زیست می‌کند،

خداوند تمامی روز او را احاطه می‌نماید

و از هر بلایی او را حفظ می‌کند.»

13دربارهٔ قبیلهٔ یوسف چنین گفت:

«خداوند سرزمینشان را برکت دهد،

با باران و با آبهای زیر زمین.

14سرزمینشان در هر فصلی پر بار باشد

و از محصولاتی که آفتاب می‌رویاند غنی گردد.

15کوههای قدیمی‌شان پر از درخت میوه شوند

و تپه‌های جاودانی‌شان حاصلخیز گردند.

16در زمینشان وفور نعمت باشد

و ایشان از رضایت خداوند برخوردار گردند،

خداوندی که در بوتهٔ مشتعل ظاهر گشت.

تمامی این برکات بر یوسف باد،

بر کسی که میان برادران خود شاهزاده بود.

17یوسف در قوت مانند گوسالۀ نر است،

و همچون گاو وحشی با شاخهای خویش تمام قومها را می‌زند.

این برکات بر هزاره‌های منسی3

و ده هزاره‌های افرایم4 باد.»

18موسی دربارهٔ قبایل زبولون و یساکار چنین گفت:

«ای زبولون سفرهای تو با شادی همراه باشد،

و تو ای یساکار در خیمه‌های خود شادمان باش.

19زبولون و یساکار قومها را به کوه خود دعوت خواهند کرد

و در آنجا قربانیهای راستین تقدیم خواهند نمود.

ثروت دریا از آن ایشان خواهد شد

و گنجینه‌های نهفته در شن نصیب آنها خواهد گردید.»

20دربارهٔ قبیلهٔ جاد گفت:

«برکت بر کسانی باد که به جاد کمک می‌کنند.

او مانند شیری است درنده و قوی.

21بهترین قسمت سرزمین را برای خود برگزید،

قسمتی را که سهم حاکم بود به او دادند.

او مردم را هدایت کرد

و حکم و داوری خداوند را در مورد اسرائیل اجرا نمود.»

22موسی دربارهٔ قبیلهٔ دان چنین گفت:

«دان مانند بچه شیری است

که از باشان می‌جهد.»

23دربارهٔ قبیلهٔ نفتالی گفت:

«نفتالی از رحمتها و برکات خداوند لبریز است،

مرز جنوبی سرزمین او،

تا دریاچه جلیل وسعت خواهد یافت.»

24دربارهٔ قبیلهٔ اشیر چنین گفت:

«اشیر بیش از قبایل دیگر برکت یافته است.

در میان برادرانش محبوب باشد

و سرزمینش از محصول زیتون غنی گردد.

25دروازه‌های شهرهایش با پشت‌بندهای آهنین محصور شود،

و تا وقتی زنده است از قدرتش کاسته نگردد.»

26«ای یِشورون، خدایی مانند خدای تو نیست.

او باشکوه و جلال بر ابرهای آسمان سوار می‌شود

تا به کمک تو بیاید.

27خدای ازلی پناهگاه توست

و بازوان ابدی او تو را محافظت خواهند کرد.

او دشمنانت را از مقابل تو خواهد راند

و به تو خواهد گفت که آنها را هلاک کنی.

28پس اسرائیل در امنیت ساکن خواهد شد.

او در سرزمینی زندگی خواهد کرد که پر از غله و شراب است

و از آسمان آن شبنم بر زمین می‌بارد.

29خوشا به حال تو، ای اسرائیل،

زیرا هیچ قومی مثل تو نیست،

قومی که خداوند، آن را نجات داده باشد.

خداوند سپر و شمشیر توست،

او تو را کمک می‌کند و به تو پیروزی می‌بخشد.

دشمنانت در مقابل تو به زانو در خواهند آمد

و تو بر پشت آنها پای خواهی نهاد.»