Kulvi Outer Seraji Bible
आयूब 39
“ताखा आसा बी थोघ धारा रहणैं आल़ी बणें बाकरी केभै सूआ?
तंऐं कधू बणें हरनी भाल़ी सुंदी?
ताखा आसा बी थोघ कि तिंयां आपणैं बच़ै केतरै भिन्नैं डाहा ओदरै?
ताखा इहअ पाक्कअ थोघै हआ कि ऐहा बेला सूंणीं तिंयां,
कि एभै बेशणअ तिन्नां धरनीं
अर बच़ै लै ज़ल्म दैई जाणी तिंयां सूंणें दाह का छ़ुटी।
बणैं-बूटै हआ तिन्नें बच़ै बडै
तेखअ डेऊऐ तिंयां माआ का दूर संघा निं भिई बापस फिरदै।
बणें गाधै कुंणी आसा खुल्है छ़ाडै दै?
तिंयां कुंणी आसा राश्शी का पोर्ही खोल्है दै?
तेऊ दैनअ मंऐं रेगीस्तानै बस्सणै,
तिन्नें घअर आसा बंज़र ज़िम्मीं दी ज़ेथ किछ़ै निं पज़दअ।
तिन्नां आसा नगरीऐ हाल्लै-गोल्लै का नफरत,
तिन्नां का निं तिन्नां कामां लै छ़ेल़्हणै आल़ेए हाक्का शुण्हदी।
तिंयां रहा धारा च़रदै लागी,
तेथ भेटा तिन्नां भांती-भांतीओ घाह च़रना लै।
बणों म्हैशअ कै तेरै काम करना लै झ़ूरनअ?
तेऊ कै तेरी च़राठी सेटा राच काटी हेरनी?
तूह कै बणें बल्दा हल़ै ज़ुंडी सका?
तूह कै तेऊ करै खेचै मोई दैई सका?
तूह कै तेऊए ज़ोरे आसरै रही सका
कि खास्सअ ज़ोरा आल़अ काम जाणअ तेऊ करै हई?
तूह तेऊ दी भरोस्सअ करी सका कि तेऊ हेरनअ तेरअ नाज़ घअरै पजैल़ी
कि तिन्नां खहल़ै मांडणा लै झाल़े?
शुतरमुर्गी बी फुआरा आपणैं फैंखा खास्सै!
पर तिंयां निं सारसा ज़िहअ डैअ दैई सकदै।
शुतरमुर्गी डाहा आपणैं आंडै धरनीं माट्टै प्रैंदै
संघा डाहा तेता धूल़ै जैंदरी जाम्हदै लाई।
तैहा निं इहअ फिकर बी हंदअ कि ईंयां निं लोल़ी कुंणी जैंटी पाऐ,
या कुंणी बणें ज़ीबै फाल़ी पाऐ!
सह करा इहअ दखाअ कि तिंयां आंडै निं तेसे आथी ई,
कष्ट, हआ तैहा खास्सअ पर तज़ी बी निं सह परबाह मारदी।
सह आसा हुंह परमेशर, ज़ुंण तैहा ऐडी बणाआं
मंऐं निं तैहा लै एही समझ़ आथी दैनी दी।
पर ज़ै सह ठुर्हदी गई लागी,
तै शोटा सह घोल़ै अर तेते शुंआरा बी शर्मिंदै करी।
आयूब, घोल़ै लै बल दैणैं आल़अ कै तूह आसा?
तिन्नें कैल़ै शराल़े फ्रूरू कै तंऐं आसा गुंदै दै?
रैट्टै ज़िहै त्रुपल़ै दैणैंओ ज़ोर कै तिन्नां लै तूह दैआ?
ज़ांऊं तिंयां ख्रिंऊं करा, लोगा छ़ुटा डअर।
तिंयां लागा टप-टपै खागै-खागै हांढदै,
तिंयां डेओआ आपणअ सारअ ज़ोर लाई जुधा लै ठुर्ही।
डअर नाओंए च़ीज़ निं तिंयां ज़ाणदै ई आथी,
तलबारे डरै बी निं तिंयां पिछ़ू हटदै।
तिन्नें शुंआरै सोभै अस्त्र-शस्त्रा का लागा
धुप्पै करै झ़ामण निखल़दअ।
नर्शिंगै छ़ेल़ शुण्हदी ठुर्हा घोल़अ जुधा लै आजू
तेखअ निं तिंयां खल़ै रहंदै टेक्की।
ज़ेभै-ज़ेभै नर्शिंगअ शुण्हिंआं, तिंयां रहा ख्रिंऊं करदै लागी,
तिन्नां जाआ नेल़ पुजणैं का आजी जुधे बास्स एछी
अर अफसरे चाल़्हणें हाक्का शुण्हुंई।
आयूब, ज़ेभै बाज़ दखण दिशा बाखा डेऊणा लै फैंख फुआरा,
सह कै डैअ दैणअ ताखा शिखल़ा?
मुक्षरलअ कै तेरै बोलै बणाआं उछ़टै पर्बता दी आपणअ कोल्ह?
सह बणाआं आपणअ कोल्ह सोभी का उछ़टी टोल्हा प्रैंदै
अर तिछी च़ुंडी हआ तेऊ गहल़ा ज़ेही।
सह सका आपणीं आछी करै नेल़ अर खास्सअ दूर तैणीं
आपणअ शकार भाल़ी।
ज़िधी ल्हासा हआ, तिधी झाल़्हिआ गरली बी,
तिन्नें बच़ै बी झुटा तेतो लोहू।”1
Source notes (1)
- Cross-reference लूक. 17:37; मोत्त. 24:28
Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.