Ayyuub 4

Eliifaaz

1Eliifaaz namichi Teemaan sun akkana jedhee deebise:

2“Yoo namni tokko sitti dubbachuu yaale, ati ni komattaa?

Garuu eenyutu dubbachuu dhiisa?

3Ati akka nama baayʼee barsiifte,

akka harka dadhabaa illee jajjabeessite yaadadhu.

4Dubbiin kee warra gatantaran gargaaree dhaabeera;

atis jilba laafe jabeessiteerta.

5Amma garuu rakkinni sirra gaʼe; atis abdii kutatteerta;

rakkinni si miidheera; atis rifatteerta;

6Allaah sodaachuun kee irkoo kee,

qajeelinni karaa keetiis abdii kee mitii?

7“Ammas yaadadhu; namni qulqulluun takkumaa badee beekaa?

Qajeelonni eessatti badanii beeku?

8Akka ani hubadhetti warri waan hamaa qotatan,

kanneen waan hamaa facaasanis isuma haammatu.

9Isaanis hafuura Allaahan isaanitti baafatuun badu;

hafuuraa dheekkamsa isaaniitiinis ni barbadeeffamu.

10Leenci ni aada; ni gururiʼas;

ilkaan leenca saafelaa garuu ni caccaba.

11Leenci jabaan waan adamsu dhabee ni duʼa;

ilmaan leenca dhaltuus ni bittinnaaʼu.

12“Dubbiin tokko icciitiidhaan naa fidame;

gurri koos asaasa isaa dhagaʼe.

13Abjuu halkanii sodaachisaa keessa,

yommuu hirribni cimaan nama qabatutti,

14sodaa fi hollachuun na qabatee

lafee koo hunda raase.

15Hafuurri luffi jedhee fuula koo dura darbe;

rifeensi dhagna koos kaʼee dhaabate.

16Innis ni dhaabate;

ani garuu inni maal akka taʼe hubachuu hin dandeenye.

Fakkiin tokko ija koo dura dhaabate;

anis sagalee tasgabbii kan akkana jedhu tokkon dhagaʼe:

17‘Namni duʼa hin oolle, Allaah caalaa qajeelaa taʼuu dandaʼaa?

Namni Uumaa isaa caalaa qulqulluu taʼuu dandaʼaa?

18Allaahan tajaajiltoota isaa hin amanatu;

malaʼikkoota isaas balleessaa isaaniitiin ni gaafata;

19yoos warri manneen suphee keessa jiraatan,

warri hundeen isaanii biyyoo taʼe,

warri bilii caalaa burkutaaʼan immoo akkam haa taʼan ree?

20Isaan ganamaa fi galgala gidduutti burkutaaʼu;

tasumas bara baraan ni badu.

21Akka isaan ogummaa malee duʼaniif

funyoon dunkaana isaanii hin luqqifamnee?’