ମାର୍କ 8

ସାତୋଟି ରୋଟୀରେ ଚାରିହଜାର ଲୋକ ପରିତୃପ୍ତ ହେଲେ

1ସେହି ସମୟରେ ଆଉ ଥରେ ବହୁଲୋକଙ୍କର ସମାଗମ ହେଲା। ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ କୌଣସି ଖାଦ୍ୟ ନ ଥିବାରୁ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, 2“ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ଦୟା ହେଉଛି। ଏମାନେ ତିନିଦିନ ହେଲା ମୋ ସହିତ ରହିଲେଣି ଓ ଏମାନଙ୍କ ପାଖେ ଆଉ କିଛି ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ। 3ମୁଁ ଯଦି ଏମାନଙ୍କୁ ଅନାହାରରେ ଘରକୁ ପଠାଇ ଦିଏ, ତେବେ ବାଟରେ ଏମାନେ ମୂର୍ଚ୍ଛା ଯିବେ, କାରଣ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ବହୁତ ଦୂରରୁ ଆସିଛନ୍ତି।”

4ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏ ନିର୍ଜ୍ଜନ ଅଞ୍ଚଳରେ କିଏ ଏମାନଙ୍କର ଭୋଜନ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ରୋଟୀ ପାଇପାରିବ?”

5ଯୀଶୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖରେ କେତୋଟି ରୋଟୀ ଅଛି?”

ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସାତୋଟି।”

6ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପଡ଼ିଆରେ ବସିବାକୁ କହିଲେ ସେ ସେହି ସାତୋଟି ରୋଟୀ ନେଇ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରିବେଷଣ କରିବା ପାଇଁ ରୋଟୀଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ ସେମାନେ ତାହା କଲେ 7ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ କେତୋଟି ଛୋଟ ଛୋଟ ମାଛ ମଧ୍ୟ ଥିଲା। ଯୀଶୁ ଏଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ ତାହା ବାଣ୍ଟି ଦେବା ପାଇଁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ 8ଲୋକମାନେ ଖାଇ ତୃପ୍ତ ହେଲାପରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ବଳିଥିବା ରୋଟୀ ଟୁକୁଡା ଗୋଟାଇବାରୁ ସାତୋଟି ଟୋକେଇ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା! 9-10ସେଠାରେ ପ୍ରାୟ ଚାରିହଜାର ପୁରୁଷ ଥିଲେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବା ପରେ ସଙ୍ଗେସଙ୍ଗେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ନୌକାରେ ବସି ଡାଲମନୁଥା ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲେ।

11ପରେ କେତେକ ଫାରୂଶୀ ଆସି ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତିତର୍କ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଇବାକୁ କହିଲେ 12ସେ ଗଭୀର ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ପକାଇ କହିଲେ, “ଏହି ପୀଢ଼ିର ଲୋକମାନେ କାହିଁକି ଅଲୌକିକ ଚିହ୍ନ ଲୋଡ଼ୁଛନ୍ତି? ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଏମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ଚିହ୍ନ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ।” 13ଏହାପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନୌକାରେ ବସିଲେ ଓ ଆରପାରିକି ଚାଲିଗଲେ।

ଖମିର ରୂପ ଭ୍ରାନ୍ତ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରତି ସାବଧାନ

14ଶିଷ୍ୟମାନେ ସଙ୍ଗରେ ରୋଟୀ ନେବାକୁ ଭୁଲି ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ନୌକାରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ରୋଟୀ ଥିଲା। 15ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଚେତାଇ ଦେଇ କହିଲେ, “ସାବଧାନ, ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କର ଓ ହେରୋଦର ଖମିର ପ୍ରତି ସତର୍କ ଥାଅ।”

16ଶିଷ୍ୟମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନା କରି କହିଲେ, “ଆମ ପାଖରେ ରୋଟୀ ନ ଥିବାରୁ ସେ ଏହା କହୁଛନ୍ତି।”

17ସେମାନେ କେଉଁ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ଜାଣିପାରି ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖରେ ରୋଟୀ ନାହିଁ ବୋଲି ଆଲୋଚନା କାହିଁକି କରୁଛ? ତୁମ୍ଭେମାନେ କଣ ଏ ଯାଏ ଦେଖୁ ନାହଁ କି ବୁଝୁନାହଁ? ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କଣ କଠିନ ହୋଇଯାଇଛି? 18ଆଖି ଥାଉଁ ଥାଉଁ କଣ ଦେଖିପାରୁ ନାହଁ? କାନ ଥାଉଁ ଥାଉଁ କଣ ଶୁଣି ପାରୁ ନାହଁ? ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କଣ କିଛି ମନେ ପଡ଼ୁନାହିଁ? 19ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ପାଞ୍ଚହଜାର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚୋଟି ରୋଟୀ ଭାଙ୍ଗିଥିଲି, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କେତେ ଟୋକେଇ ଭଙ୍ଗା ଗୋଟାଇ ଥିଲ?”

ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ବାର ଟୋକେଇ।”

20ସେ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଚାରିହଜାର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସାତୋଟି ରୋଟୀ ଭାଙ୍ଗିଥିଲି, ତୁମ୍ଭେମାନେ କେତେ ଟୋକେଇ ଭଙ୍ଗା ଖଣ୍ଡ ଗୋଟାଇ ଥିଲ?”

ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସାତ ଟୋକାଇ।”

21ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ବୁଝିପାରୁ ନାହଁ?”

ବେଥ୍‌ସାଇଦାର ଅନ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଲା

22ସେମାନେ ବେଥ୍‌ସାଇଦାକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ କେତେକ ଲୋକ ଜଣେ ଅନ୍ଧକୁ ଆଣି ତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଗୁହାରି କଲେ 23ଯୀଶୁ ସେହି ଅନ୍ଧର ହାତ ଧରି ତାକୁ ଗ୍ରାମ ବାହାରକୁ ନେଇଗଲେ ସେ ତାହାର ଆଖିରେ ଛେପ ଲଗାଇ ତା ଉପରେ ନିଜ ହାତ ରଖି ପଚାରିଲେ, “କିଛି ଦେଖିପାରୁଛ?”

24ଲୋକଟି ଉପରକୁ ଚାହିଁ କହିଲା, “ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁଛି, ସେମାନେ ଗଛଗୁଡ଼ାକ ଏଣେତେଣେ ଚାଲିଲା ଭଳି ଦେଖା ଯାଉଛନ୍ତି।”

25ତତ୍ପରେ ଯୀଶୁ ସେହି ଲୋକର ଆଖି ଉପରେ ପୁନର୍ବାର ଦୁଇ ହାତ ରଖିଲେ ତା ପରେ ଲୋକଟିର ଆଖି ଖୋଲିଗଲା ଓ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ଫେରି ଆସିଲା ଏବଂ ସେ ସବୁକିଛି ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଦେଖିପାରିଲା। 26ଯୀଶୁ ତାକୁ ଘରକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ କହିଲେ, “ତୁମେ ଗାଁକୁ ଯାଅ ନାହିଁ, କି ଗାଁରେ ଏ କଥା କାହାକୁ କୁହ ନାହିଁ।”

ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ପିତରଙ୍କ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି

27ଯୀଶୁ ଓ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ କାଇସରିଆ ଫିଲିପି ଅଞ୍ଚଳର ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକୁ ଗଲେ ବାଟରେ ଗଲାବେଳେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ କିଏ, ଏ ବିଷୟରେ ଲୋକେ କଅଣ କହନ୍ତି?”

28ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “କେହି କେହି ଡୁବକ ଯୋହନ, ଅନ୍ୟ କେହି କେହି ଏଲିୟ, ଆଉ କେହି କେହି ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ବୋଲି କହନ୍ତି।”

29ସେ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ କିଏ, ଏ ବିଷୟରେ ତୁମେମାନେ କଣ କହୁଛ?”

ପିତର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆପଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ।”

30ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିଛି ନ କହିବା ପାଇଁ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଆଦେଶ ଦେଲେ।

31ଏହାପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଯେ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅନେକ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବାକୁ ହେବ, ପୁଣି କୁଳବୃଦ୍ଧ, ପ୍ରଧାନଯାଜକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବେ ଏବଂ ସେ ନିହତ ହେବେ ଓ ତିନିଦିନ ପରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେବେ। 32ଏ କଥା ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଲେ ତହୁଁ ପିତର ତାଙ୍କୁ ଅଲଗା ଡାକି ନେଇ ଅନୁଯୋଗ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

33କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ବୁଲିପଡ଼ି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅନାଇଲେ ଓ ତତ୍ପରେ ପିତରଙ୍କୁ ଭତ୍ସନା କରି କହିଲେ, “ମୋ ପାଖରୁ ଦୂର ହୁଅ, ଶୟତାନ! ତୁମର ଚିନ୍ତାଧାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ମନୁଷ୍ୟର।”

ଶିଷ୍ୟତ୍ଵ ଓ ତ୍ୟାଗ ସ୍ୱୀକାର

34ତତ୍ପରେ ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଲୋକସମୂହଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “କେହି ଯେବେ ମୋର ଅନୁଗାମୀ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ ଆତ୍ମତ୍ୟାଗ କରୁ ଓ ଆପଣାର କୃଶ ବହନ କରି ମୋର ଅନୁଗମନ କରୁ। 35କାରଣ ଯେକେହି ନିଜର ଜୀବନକୁ ଧରି ରଖିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ଅନନ୍ତଜୀବନ ହରାଇବ କିନ୍ତୁ ଯେକେହି ମୋ ସକାଶେ ଓ ସୁସମାଚାର ସକାଶେ ନିଜର ଜୀବନ ହରାଇ ଦେବ, ସେ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କରିବ। 36ମନୁଷ୍ୟ ଯଦି ସମଗ୍ର ଜଗତ ଲାଭକରି ନିଜର ଅନ୍ତରାତ୍ମାକୁ ହରାଏ, ତେବେ ସେଥିରେ କି ଲାଭ? 37କିମ୍ବା, ନିଜ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ବଦଳରେ ମନୁଷ୍ୟ କଅଣ ଦେଇପାରେ? 38ଏହି ଯୁଗର ଭ୍ରଷ୍ଟ ଓ ପାପିଷ୍ଠ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଯେବେ ମୋ ସକାଶେ ଓ ମୋର ବାକ୍ୟ ସକାଶେ ଲଜ୍ଜାବୋଧ କରେ, ତେବେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଯେତେବେଳେ ପବିତ୍ର ଦୂତଗଣ ସହିତ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ମହିମାରେ ଆସିବେ, ସେତେବେଳେ ସେ ମଧ୍ୟ ତା ପାଇଁ ଲଜ୍ଜାବୋଧ କରିବେ।”