ମାର୍କ 15

ପୀଲାତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୀଶୁଙ୍କର ବିଚାର

1ପ୍ରତ୍ୟୁଷ ହେଲାକ୍ଷଣି ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ, କୁଳବୃଦ୍ଧ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଏବଂ ବିଚାରସଭାର ସମସ୍ତେ ଏକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କଲେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ନେଇଗଲେ ଓ ପୀଲାତଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ।

2ପୀଲାତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁମେ କଅଣ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା?”

ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହଁ, ଆପଣ ଯାହା କହୁଛନ୍ତି, ତାହା।”

3ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନେକ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିଲେ 4ତେଣୁ ପୀଲାତ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପଚାରିଲେ, “ତୁମେ କଣ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେବ ନାହିଁ? ଦେଖ! ସେମାନେ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ କେତେ ଅଭିଯୋଗ ଆଣୁଛନ୍ତି!”

5ତଥାପି ଯୀଶୁ କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ ଏବଂ ପୀଲାତ ଆଚମ୍ବିତ ହେଲେ।

6ପର୍ବ ସମୟରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଅନୁରୋଧକ୍ରମେ ଜଣେ ବନ୍ଦିକୁ ମୁକ୍ତି ଦେବା ପ୍ରଥା ଥିଲା। 7ବିଦ୍ରୋହ ସମୟରେ ଯେଉଁ ବିପ୍ଳବୀମାନେ ନରହତ୍ୟା କରି ବନ୍ଦୀଶାଳାରେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବାରବ୍ବା ବୋଲି ଜଣେ ଥିଲା। 8ଲୋକମାନେ ଆସି ପୀଲାତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥାନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।

9ପୀଲାତ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦିଏ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚାହଁ କି?” 10କାରଣ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଯେ ଈର୍ଷାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କରିଥିଲେ, ତାହା ସେ ଜାଣିଥିଲେ। 11କିନ୍ତୁ ପୀଲାତ ଯେପରି ବରଞ୍ଚ ବାରବ୍ବାକୁ ମୁକ୍ତି ଦେବେ, ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମତାଇଲେ।

12ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତା ହେଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା ବୋଲି କହୁଛ, ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି କଣ କରିବି?”

13ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ତାକୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଅ।”

14ପୀଲାତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “କାହିଁକି? ସେ କି ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି?”

କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆହୁରି ଜୋର୍‌ରେ ଚିତ୍କାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ତାକୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଅ।”

15ପୀଲାତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଅଭିପ୍ରାୟରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାରବ୍ବାକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କୋରଡ଼ା ପ୍ରହାର କରାଇ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହେବା ପାଇଁ ସମର୍ପି ଦେଲେ।

16ସୈନିକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପ୍ରାସାଦକୁ ନେଇଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ସମୁଦାୟ ସୈନ୍ୟଦଳକୁ ଡାକି ଏକତ୍ର କଲେ 17ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଏକ ବାଇଗଣି ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧାଇଲେ ଏବଂ କଣ୍ଟାର ମୁକୁଟ ବନାଇ ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧାଇ ଦେଲେ 18ତତ୍ପରେ ତାଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ହେ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ନମସ୍କାର!” 19ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକକୁ ଥରକୁ ଥର ବାଡ଼ିରେ ମାରି ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଛେପ ପକାଇଲେ ଓ ଆଣ୍ଠଉପାତି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ 20ଏହିପରି ଭାବରେ ପରିହାସ କରିସାରିଲା ଉତ୍ତାରେ ସେମାନେ ସେହି ବାଇଗଣି ରଙ୍ଗର ପୋଷାକଟି କାଢ଼ି ନେଇ ତାଙ୍କ ନିଜର ବସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ପିନ୍ଧାଇଲେ ଏହାପରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ନଗର ବାହାରକୁ ନେଇଗଲେ।

ଯୀଶୁ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହେଲେ

21ସେତେବେଳେ ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ଡର ଓ ରୁଫସ୍‌ଙ୍କ ପିତା ସାଇରିନିର ଶିମୋନ ନାମକ ଜଣେବ୍ୟକ୍ତି ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରୁ ସେହିବାଟେ ଆସୁଥିଲେ ଏବଂ କୃଶ ବହନ କରିବାକୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ 22ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଗଲ୍‌ଗଥା ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଗଲେ ଏହାର ଅର୍ଥ ଖପୁରି ସ୍ଥାନ। 23ତତ୍ପରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧରସ ମିଶ୍ରିତ ସୁରା ଯାଚିଲେ, ମାତ୍ର ସେ ତାହା ନେଲେ ନାହିଁ। 24ଏହାପରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ରସବୁ ଭାଗ କରି କିଏ କଣ ପାଇବ, ଏଥିପାଇଁ ଗୁଳି ପକାଇଲେ।

25ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ସକାଳ ନଅ ଘଣ୍ଟା ସମୟ ହୋଇଥିଲା। 26ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଅଭିଯୋଗ ସୂଚକ ବିଜ୍ଞାପନଟି ଲେଖା ଯାଇଥିଲା,

ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା।

27ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଦୁଇଜଣ ଡକାଇତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଲେ-ଜଣକୁ ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣପାର୍ଶ୍ୱରେ ଓ ଅନ୍ୟଜଣକୁ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ। 28ତେଣୁ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ଏହି କଥା ସଫଳ ହେଲା, ସେ ଅଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ସହିତ ଗଣ୍ୟ ହେଲେ 29ସେହି ବାଟ ଦେଇ ଯାଉଥିବା ଲୋକେ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଦ୍ରୁପ କରି କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଓହୋ! ତୁ ପରା ମନ୍ଦିରକୁ ଭାଙ୍ଗି ତିନି ଦିନରେ ଗଢ଼ି ଦେବୁ! 30ଏବେ କ୍ରୁଶରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କର!” 31ସେହିପ୍ରକାରେ ପ୍ରଧାନଯାଜକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପରିହାସ କରି ପରସ୍ପରକୁ କହୁଥିଲେ, “ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲା, କିନ୍ତୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରୁ ନାହିଁ! 32ଏହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଏହି ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଏବେ କୃଶରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସୁ, ତା ହେଲେ, ଆମେ ତାହା ଦେଖି ବିଶ୍ୱାସ କରିବା!” ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ନିନ୍ଦା କଲେ।

ଯୀଶୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ

33ଦିନ ବାରଟା ବେଳକୁ ସମୁଦାୟ ଦେଶ ଉପରେ ଅନ୍ଧକାର ଘୋଟି ଯାଇ ଅପରାହ୍ନ ତିନି ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଲା। 34ଅପରାହ୍ନ ତିନି ଘଣ୍ଟା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲେ, “ଏଲୋହୀ, ଏଲୋହୀ, ଲାମା ଶବକ୍‌ଥାନୀ?” ଅର୍ଥାତ୍, “ହେ ମୋହର ଈଶ୍ୱର, ହେ ମୋହର ଈଶ୍ୱର, କାହିଁକି ମୋତେ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଛ?”

35ତାହା ଶୁଣି ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କେତେକ ଲୋକ କହିଲେ, “ଶୁଣ, ସେ ଏଲିୟଙ୍କୁ ଡାକୁଛି।”

36ତହୁଁ ଜଣେ ଲୋକ ଦୈଡ଼ିଯାଇ ଖଣ୍ଡେ ସ୍ପଞ୍ଜକୁ ଅମ୍ଳସୁରାରେ ବୁଡ଼ାଇ ବାଡ଼ି ଅଗରେ ଲଗାଇଲା ଓ ପାନ କରିବାକୁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦେଲା ସେ କହିଲା, “ରୁହ, ଏଲିୟ ଆସି ତାକୁ ଓହ୍ଲାଇବେ କି ନାହିଁ ଦେଖିବା।”

37ଏହାପରେ ଯୀଶୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରି ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କଲେ।

38ମନ୍ଦିରର ବିଚ୍ଛେଦପର୍ଦା ଉପରୁ ତଳଯାଏ ଚିରି ଦୁଇଖଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା। 39ଯୀଶୁଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଶତସେନାପତି ତାଙ୍କୁ ଏହିରୂପେ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରିବାର ଦେଖି କହିଲେ, “ପ୍ରକୃତରେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ!”

40କେତେକ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଦୂରରେ ଠିଆ ହୋଇ ଦେଖୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଗ୍‌ଦଲିନୀ ମରିୟମ, ସାନ ଯାକୁବ ଓ ଯୋଶିଙ୍କ ମାତା ମରିୟମ ଓ ସଲୋମୀ ଥିଲେ 41ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀରେ ଥିବା ସମୟରେ ଏମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କର ସଙ୍ଗରେ ଥାଇ ତାଙ୍କର ପରିଚର୍ଯ୍ୟା କରିଥିଲେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କେତେକ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସିଥିଲେ ଓ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ଯୀଶୁ କବରସ୍ଥ ହେଲେ

42ଏସମସ୍ତ ଘଟନା ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦିନ ଅର୍ଥାତ୍ ଶାବତବାରର ପୂର୍ବ ଦିନ ଘଟିଥିଲା। ସନ୍ଧ୍ୟା ଘନେଇ ଆସିଲା। 43ତହୁଁ ଆରାମାଥିୟାବାସୀ ଯୋସେଫ, ଯେ କି ବିଚାରସଭାର ଜଣେ ଗଣ୍ୟମାନ୍ୟ ସଭ୍ୟ ଥିଲେ, ସେ ସାହସପୂର୍ବକ ପୀଲାତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କର ମୃତଦେହ ମାଗିଲେ, ଏହି ଯୋସେଫ ନିଜେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଥିଲେ 44ଯୀଶୁଙ୍କର ଏତେ ଶୀଘ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ଶୁଣି ପୀଲାତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ତେଣୁ ସେ ଶତସେନାପତିଙ୍କୁ ଡକାଇ ପ୍ରକୃତରେ ଯୀଶୁଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ, ପଚାରିଲେ 45ଶତସେନାପତିଙ୍କଠାରୁ ତାହା ସତ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣିଲା ପରେ ପୀଲାତ ଯୋସେଫଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କର ମୃତଦେହ ନେବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଲେ 46ଯୋସେଫ ଖଣ୍ଡେ ସୂତୀଲୁଗା କିଣିଲେ ଏବଂ ମୃତଦେହକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆଣି ସେହି ସୂତୀ ଲୁଗାରେ ଗୁଡ଼ାଇ ଦେଲେ ପୁଣି, ସେ ତାହା ନେଇ ପାହାଡ଼ରେ ଖୋଦିତ ଏକ କବରରେ ରଖିଲେ ଓ ତତ୍ପରେ କବରର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ଵାରରେ ପଥରଟିଏ ଗଡ଼ାଇ ଦେଲେ 47କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ତାହାଙ୍କୁ ରଖାଗଲା, ତାହା ମଗ୍‌ଦଲିନୀ ମରିୟମ ଓ ଯୋଶିଙ୍କ ମାତା ମରିୟମ ଦେଖିଲେ।