Biblica® Open Lao Contemporary Version
ມາຣະໂກ 9
ແລະ ພຣະອົງກ່າວແກ່ພວກເພິ່ນວ່າ, “ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ບາງຄົນທີ່ຢືນຢູ່ໃນທີ່ນີ້ຈະບໍ່ຮູ້ລົດຂອງຄວາມຕາຍຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ເຫັນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມາຕັ້ງຢູ່ດ້ວຍລິດອຳນາດ”.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າປ່ຽນລັກສະນະຮ່າງກາຍ
(ມທ 17:1-13; ລກ 9:28-36)
ຫົກວັນຕໍ່ມາ ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ພາເປໂຕ, ຢາໂກໂບ ແລະ ໂຢຮັນຂຶ້ນໄປເທິງພູສູງຢູ່ຕ່າງຫາກ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງກໍປ່ຽນແປງໄປຕໍ່ໜ້າພວກເພິ່ນ. ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພຣະອົງກາຍເປັນສີຂາວສ່ອງແສງເຫລື້ອມໃສ, ຂາວກວ່າສິ່ງໃດໃນໂລກນີ້ຈະຟອກໃຫ້ຂາວເຊັ່ນນັ້ນໄດ້. ແລ້ວໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາກໍໄດ້ມາປາກົດໂຕຕໍ່ໜ້າພວກເພິ່ນ ແລະ ກຳລັງສົນທະນາຢູ່ກັບພຣະເຢຊູເຈົ້າ.
ເປໂຕຈຶ່ງເວົ້າກັບພຣະເຢຊູເຈົ້າວ່າ, “ອາຈານເອີຍ, ດີແທ້ໆທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ມາຢູ່ບ່ອນນີ້. ຂໍໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍປຸກຕູບສາມຫລັງຂຶ້ນ ຫລັງໜຶ່ງສຳລັບພຣະອົງ, ຫລັງໜຶ່ງສຳລັບໂມເຊ ແລະ ຫລັງໜຶ່ງສຳລັບເອລີຢາ”. (ເປໂຕບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເວົ້າສິ່ງໃດດີ ເພາະພວກເພິ່ນຕົກໃຈຢ້ານຫລາຍ.)
ແລ້ວກໍມີກ້ອນເມກປາກົດຂຶ້ນມາປົກຄຸມພວກເພິ່ນໄວ້, ແລະ ມີສຽງໜຶ່ງດັງອອກມາຈາກກ້ອນເມກນັ້ນວ່າ, “ທ່ານຜູ້ນີ້, ເປັນບຸດທີ່ຮັກຂອງເຮົາ, ຈົ່ງເຊື່ອຟັງເພິ່ນ!”
ທັນໃດນັ້ນ ເມື່ອພວກເພິ່ນຫລຽວເບິ່ງອ້ອມຮອບໂຕກໍບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດ ນອກຈາກພຣະເຢຊູເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ຢູ່ກັບພວກເພິ່ນ.
ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງລົງມາແຕ່ພູເຂົານັ້ນ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ສັ່ງພວກເພິ່ນວ່າຢ່າບອກສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ເຫັນນີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດຈົນກວ່າບຸດມະນຸດຈະເປັນຄືນມາຈາກຕາຍ. ພວກສາວົກທັງສາມໄດ້ຖືຮັກສາຂໍ້ຄຳສັ່ງນີ້ໄວ້ກັບຕົນເອງ ໂດຍປຶກສາກັນວ່າ, “ການເປັນຄືນມາຈາກຕາຍ” ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ.
ແລະ ພວກເພິ່ນຈຶ່ງຖາມພຣະອົງວ່າ, “ເປັນຫຍັງພວກຄູສອນກົດບັນຍັດຈຶ່ງເວົ້າວ່າເອລີຢາຈະຕ້ອງມາກ່ອນ?”
ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບພວກເພິ່ນວ່າ, “ຖືກແລ້ວ, ເອລີຢາຕ້ອງມາກ່ອນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງກັບຄືນສູ່ສະພາບເດີມ. ດ້ວຍເຫດໃດຈຶ່ງມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າບຸດມະນຸດຈະຖືກທົນທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກໜ່ວງ ແລະ ຖືກປະຕິເສດ? ແຕ່ເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ເອລີຢາໄດ້ມາແລ້ວ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດກັບເພິ່ນຕາມໃຈມັກທຸກຢ່າງ ດັ່ງທີ່ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບເພິ່ນ”.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າຮັກສາເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຖືກວິນຍານສົກກະປົກສິງ
(ມທ 17:14-19,22,23; ລກ 9:37-45)
ເມື່ອພວກເພິ່ນໄດ້ມາຮອດສາວົກຄົນອື່ນໆແລ້ວ ພວກເພິ່ນກໍເຫັນປະຊາຊົນຢ່າງຫລວງຫລາຍຫຸ້ມອ້ອມພວກເຂົາຢູ່ ແລະ ພວກຄູສອນກົດບັນຍັດກຳລັງໂຕ້ຖຽງກັບພວກເຂົາຢູ່. ໃນທັນໃດນັ້ນ ເມື່ອປະຊາຊົນທັງຫລາຍເຫັນພຣະເຢຊູເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍປະຫລາດໃຈຫລາຍ ແລະ ພາກັນຟ້າວແລ່ນເຂົ້າມາຄຳນັບພຣະອົງ.
ພຣະອົງຈຶ່ງຖາມວ່າ, “ພວກເຈົ້າກຳລັງໂຕ້ຖຽງກັນເຖິງເລື່ອງຫຍັງ?”
ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງໃນບັນດາປະຊາຊົນນັ້ນຕອບວ່າ, “ອາຈານເອີຍ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ນໍາລູກຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍມາຫາທ່ານ, ລາວຖືກຜີມານຮ້າຍສິງຈົນເຮັດໃຫ້ລາວປາກກືກ. ເມື່ອມັນເຂົ້າສິງລາວເທື່ອໃດ, ມັນກໍເຮັດໃຫ້ລາວລົ້ມລົງພື້ນ, ແລະ ມີນ້ຳລາຍຟູມປາກທັງກັດແຂ້ວ ແລະ ໂຕແຂງໄປໝົດທັງຮ່າງກາຍ. ຂ້ານ້ອຍຂໍໃຫ້ພວກສາວົກຂອງທ່ານຂັບໄລ່ຜີມານຮ້າຍນັ້ນອອກ, ແຕ່ພວກເພິ່ນບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້”.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ຄົນໃນສະໄໝທີ່ຂາດຄວາມເຊື່ອເອີຍ, ເຮົາຈະຕ້ອງຢູ່ກັບພວກເຈົ້າອີກດົນປານໃດ? ເຮົາຈະອົດທົນກັບພວກເຈົ້າອີກດົນປານໃດ? ຈົ່ງພາເດັກຊາຍນັ້ນມາຫາເຮົາ”.
ພວກເຂົາກໍໄດ້ພາເດັກນ້ອຍມາຫາພຣະອົງ. ເມື່ອຜີມານຮ້າຍທີ່ສິງຢູ່ໃນໂຕເດັກນ້ອຍນັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູເຈົ້າ, ທັນໃດນັ້ນ ມັນກໍເຮັດໃຫ້ເດັກນ້ອຍນັ້ນລົ້ມລົງພື້ນດິນ, ຊັກດິ້ນລົ້ມລົງກິ້ງໄປມາ ແລະ ມີນ້ຳລາຍຟູມປາກ.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຖາມພໍ່ຂອງເດັກນ້ອຍວ່າ, “ລາວເປັນຢ່າງນີ້ມາດົນປານໃດແລ້ວ?”
ລາວຕອບວ່າ, “ເປັນມາຕັ້ງແຕ່ນ້ອຍພຸ້ນ ຫລາຍເທື່ອແລ້ວທີ່ມັນຊຸກລາວໃຫ້ຕົກນ້ຳ ແລະ ຕົກໃສ່ໄຟເພື່ອຂ້າລາວ. ແຕ່ຖ້າທ່ານສາມາດຊ່ວຍໄດ້ ຂໍສົງສານພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະ ຊ່ວຍພວກຂ້ານ້ອຍແດ່ທ້ອນ”.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ ‘ຖ້າສາມາດຊ່ວຍໄດ້’ ບໍ? ທຸກສິ່ງເປັນໄປໄດ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ເຊື່ອ”.
ໃນທັນໃດນັ້ນ ພໍ່ຂອງເດັກນ້ອຍນັ້ນໄດ້ຮ້ອງຕອບທັນທີວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍເຊື່ອ; ຂໍຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ມີຄວາມເຊື່ອຫລາຍກວ່ານີ້ແດ່ທ້ອນ!”
ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າເຫັນປະຊາຊົນກຳລັງບຸບຽດກັນເຂົ້າມາໃກ້ ພຣະອົງຈຶ່ງສັ່ງວິນຍານສົກກະປົກ, “ວິນຍານປາກກືກ ແລະ ຫູໜວກ ເຮົາສັ່ງພວກເຈົ້າໃຫ້ອອກຈາກເດັກນ້ອຍ ແລະ ຢ່າກັບເຂົ້າໄປສິງລາວອີກຈັກເທື່ອ”.
ຜີມານຮ້າຍນັ້ນແຜດສຽງຂຶ້ນ ມັນເຮັດໃຫ້ເດັກນ້ອຍຊັກດິ້ນຢ່າງແຮງ ແລ້ວກໍອອກໜີໄປ. ເດັກນ້ອຍນັ້ນກາຍເປັນເໝືອນຄົນຕາຍ ຈົນຫລາຍຄົນທັງຫລາຍເວົ້າວ່າ, “ລາວຕາຍແລ້ວ”. ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈັບມືເດັກນ້ອຍ ແລະ ດຶງຂຶ້ນ ແລ້ວລາວກໍລຸກຢືນຂຶ້ນ.
ຫລັງຈາກທີ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນເຮືອນແລ້ວ, ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງກໍຖາມພຣະອົງເປັນການສ່ວນໂຕວ່າ, “ເປັນຫຍັງພວກຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຂັບໄລ່ຜີມານຮ້າຍນັ້ນອອກໄດ້?”
ພຣະອົງຕອບວ່າ, “ຜີຮ້າຍແບບນີ້ຈະຂັບໄລ່ອອກດ້ວຍວິທີອື່ນບໍ່ໄດ້ ເວັ້ນໄວ້ແຕ່ດ້ວຍການອະທິຖານເທົ່ານັ້ນ1”.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າທຳນວາຍກ່ຽວກັບການຕາຍຂອງພຣະອົງຄັ້ງທີສອງ
ພວກເພິ່ນໄດ້ຈາກທີ່ນັ້ນ ແລະ ຜ່ານແຂວງຄາລີເລໄປ. ພຣະເຢຊູເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງການໃຫ້ຜູ້ໃດຮູ້ບ່ອນທີ່ພວກເພິ່ນຢູ່, ເພາະພຣະອົງກຳລັງສັ່ງສອນພວກສາວົກຢູ່. ພຣະອົງກ່າວກັບພວກເພິ່ນວ່າ, “ບຸດມະນຸດຈະຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງມະນຸດ. ພວກເຂົາຈະຂ້າເພິ່ນ, ແລະ ຫລັງຈາກສາມວັນພຣະອົງຈະເປັນຄືນມາຈາກຕາຍ”. ແຕ່ພວກເພິ່ນບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າພຣະອົງໝາຍເຖິງສິ່ງໃດ ແລະ ພວກເພິ່ນກໍຢ້ານທີ່ຈະຖາມພຣະອົງເຖິງເລື່ອງນີ້.
ຜູ້ໃດເປັນໃຫຍ່ທີ່ສຸດ?
(ມທ 18:1-5; ລກ 9:46-48)
ເມື່ອພວກເພິ່ນມາຮອດເມືອງກາເປນາອູມ. ຂະນະທີ່ພຣະອົງຢູ່ໃນເຮືອນ ພຣະອົງຖາມພວກເພິ່ນວ່າ, “ໃນລະຫວ່າງທາງນັ້ນ ພວກເຈົ້າໄດ້ຖົກຖຽງກັນເຖິງເລື່ອງຫຍັງ?” ແຕ່ພວກເພິ່ນມິດຢູ່ ເພາະໃນລະຫວ່າງທາງນັ້ນພວກເພິ່ນໄດ້ຖົກຖຽງກັນວ່າຜູ້ໃດເປັນໃຫຍ່ທີ່ສຸດ.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈຶ່ງນັ່ງລົງ ແລ້ວເອີ້ນພວກສາວົກທັງສິບສອງຄົນມາ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ຖ້າຜູ້ໃດຢາກເປັນຜູ້ຕົ້ນ ຜູ້ນັ້ນຕ້ອງເປັນຜູ້ປາຍ ແລະ ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຄົນທັງຫລາຍ”.
ພຣະອົງເອົາເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງມາຢືນຢູ່ທ່າມກາງພວກເພິ່ນ. ພຣະອົງອຸ້ມເດັກນ້ອຍນັ້ນໄວ້ ແລ້ວກ່າວກັບພວກເພິ່ນວ່າ, “ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕ້ອນຮັບເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງໃນບັນດາເດັກນ້ອຍເຫລົ່ານີ້ໄວ້ໃນນາມຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຕ້ອນຮັບເຮົາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຕ້ອນຮັບພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ໃຊ້ເຮົາມາເໝືອນກັນ”.
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ຕໍ່ສູ້ພວກເຮົາກໍຢູ່ຝ່າຍພວກເຮົາ
(ລກ 9:49,50)
ໂຢຮັນກ່າວວ່າ, “ອາຈານເອີຍ, ພວກຂ້ານ້ອຍເຫັນຊາຍຄົນໜຶ່ງ ຂັບໄລ່ພວກຜີມານຮ້າຍອອກໄດ້ໃນນາມຂອງທ່ານ ແລະ ພວກຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຫ້າມລາວ, ເພາະລາວບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນກຸ່ມຂອງພວກເຮົາ”.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຕອບວ່າ, “ຢ່າຫ້າມລາວເລີຍ, ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ເຮັດການອັດສະຈັນໃນນາມຂອງເຮົາ ແລະ ພາຍຫລັງມາຈະເວົ້າສິ່ງທີ່ບໍ່ດີກ່ຽວກັບເຮົາ, ເພາະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ຕໍ່ສູ້ພວກເຮົາກໍຢູ່ຝ່າຍພວກເຮົາ. ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ຜູ້ໃດທີ່ເອົານ້ຳຈອກໜຶ່ງໃຫ້ພວກເຈົ້າໃນນາມຂອງເຮົາ ເພາະພວກເຈົ້າເປັນຄົນຂອງພຣະຄຣິດເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຂາດບຳເໜັດຂອງຕົນ”.
ຕົ້ນເຫດໃຫ້ເຮັດບາບ
“ຖ້າຜູ້ໃດເປັນຕົ້ນເຫດພາໃຫ້ເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງໃນບັນດາເດັກນ້ອຍເຫລົ່ານີ້ທີ່ເຊື່ອໃນເຮົາຕົກໃນບາບ ໃຫ້ເອົາຫີນໂມ້ແປ້ງກ້ອນໃຫຍ່ຜູກຄໍຄົນນັ້ນແລ້ວຖິ້ມລົງໃນທະເລເລິກກໍຍັງດີກວ່າ. ຖ້າມືຂອງເຈົ້າເປັນຕົ້ນເຫດພາໃຫ້ເຈົ້າສະດຸດ, ກໍຈົ່ງຕັດອອກເສຍ. ຈະເຂົ້າສູ່ຊີວິດໂດຍທີ່ມີມືເບື້ອງດຽວກໍຍັງດີກວ່າມີມືທັງສອງເບື້ອງແຕ່ຕ້ອງລົງໄປໃນນະລົກ, ບ່ອນທີ່ໄຟບໍ່ມອດຈັກເທື່ອ.2 ບ່ອນທີ່ ‘ໂຕໜອນຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ມີມື້ຕາຍ ແລະ ໄຟກໍບໍ່ຮູ້ຈັກມອດ’ ແລະ ຖ້າຕີນຂອງເຈົ້າເປັນຕົ້ນເຫດພາໃຫ້ເຈົ້າສະດຸດ, ກໍຈົ່ງຕັດອອກເສຍ. ຈະເຂົ້າສູ່ຊີວິດໂດຍທີ່ມີຕີນກຸດເບື້ອງດຽວກໍຍັງດີກວ່າມີຕີນທັງສອງເບື້ອງ ແຕ່ຕ້ອງຖືກໂຍນຖິ້ມລົງນະລົກ.3 ບ່ອນທີ່ ‘ໂຕໜອນຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ມີມື້ຕາຍ ແລະ ໄຟກໍບໍ່ຮູ້ຈັກມອດ’ ແລະ ຖ້າຕາຂອງເຈົ້າເປັນຕົ້ນເຫດພາໃຫ້ເຈົ້າສະດຸດ, ຈົ່ງຄວັດຕານັ້ນອອກຖິ້ມເສຍ. ຈະເຂົ້າສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍທີ່ມີຕາເບື້ອງດຽວກໍຍັງດີກວ່າມີຕາທັງສອງເບື້ອງແຕ່ຕ້ອງຖືກໂຍນລົງໄປໃນນະລົກ, ບ່ອນທີ່
“ ‘ໂຕໜອນທີ່ກັດກິນຄົນເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ມີມື້ຕາຍ,
ແລະ ໄຟກໍບໍ່ຮູ້ມອດຈັກເທື່ອ’.4
ທຸກຄົນຈະຕ້ອງຖືກເອືອບດ້ວຍເກືອແລ້ວຊຳລະດ້ວຍໄຟ.
“ເກືອເປັນຂອງດີ, ແຕ່ຖ້າເກືອໝົດຄວາມເຄັມແລ້ວພວກເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ກັບຄືນມາເຄັມອີກໄດ້ຢ່າງໃດ? ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍຈົ່ງມີເກືອໃນໂຕ ແລະ ຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງສະຫງົບສຸກ”.
Source notes (4)
- Footnote ເອກະສານເກົ່າທີ່ຂຽນດ້ວຍມືບາງສະບັບວ່າ ອະທິຖານ ແລະ ອົດອາຫານເທົ່ານັ້ນ
- Footnote ເອກະສານເກົ່າທີ່ຂຽນດ້ວຍມືບາງສະບັບມີຂໍ້
- Footnote ເອກະສານເກົ່າທີ່ຂຽນດ້ວຍມືບາງສະບັບມີຂໍ້
- Footnote ອຊຢ 66:24
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.