Jonas 2

1Nagpangamuyo si Jonas sa Ginoo nga iya Dios sa sulod sang isda. 2Siling niya,

“Nagpanawag ako sa imo, Ginoo, sa akon kalisod

kag ginsabat mo ako.

Nagpangayo ako sang bulig sa imo sa bibi sang kamatayon,1

kag ginpamatian mo ako.

3Gintagbong mo ako sa kadadalman sang dagat.

Ginlikupan ako sang tubig

kag gintabunan sang mga balod nga ginpadala mo.

4Gintabog mo ako sa imo presensya,

pero nagalaom ako nga makapalapit liwat sa imo, didto

sa imo balaan nga templo.

5Ginlapawan ako sang tubig kag daw malumos na gid ako.

Gintabunan ako sang tubig

kag ginsamburan ang akon ulo sang tanom sa dagat.

6Naglugdang ako hasta sa duta sang idalom sang dagat,

daw pareho lang nga ginpriso ako

sa kadadalman sang duta hasta san-o.

Pero ginkuha mo ako sa sina nga kadadalman,

O Ginoo nga akon Dios.

7Sang daw mapatay na gid ako,2 nagpanawag ako sa imo, Ginoo.

Kag ginpamatian mo ang akon pangamuyo

didto sa imo balaan nga templo.

8Ang mga tawo nga nagasimba sa mga dios-dios nga wala sing pulos

nagasikway sang ila paghigugma sa imo.

9Pero ako ya magahalad sa imo nga nagakanta sang pagpasalamat.

Tumanon ko ang ginpromisa ko nga maghalad sa imo.

Ikaw, Ginoo, ang nagaluwas!”

10Karon, ginsugo sang Ginoo ang isda nga iluad si Jonas. Gani ginluad niya si Jonas sa baybayon.