Zabura 57

Don mai bi da kaɗe-kaɗe. Da muryar “Kada Ka Hallaka.” Ta Dawuda. Wani miktam. Sa’ad da ya gudu daga Shawulu zuwa cikin kogo.

1Ka yi mini jinƙai, ya Allah, ka yi mini jinƙai,

gama a gare ka raina yake samun mafaka.

Zan sami mafaka a inuwar fikafikanka

sai masifar ta wuce.

2Na yi kuka ga Allah Mafi Ɗaukaka,

ga Allah, wanda yake cika manufarsa gare ni.

3Ya aika daga sama ya kuwa cece ni,

yana tsawata wa waɗanda suke fafarata da zafi; Sela

Allah yakan aika da ƙaunarsa da amincinsa.

4Ina tsakiyar zakoki;

ina kwance a cikin namun jeji masu cin mutane,

mutanen da haƙoransu masu ne da kuma kibiyoyi,

waɗanda harshensu suna da kaifi kamar takobi.

5Bari a ɗaukaka ka, ya Allah, bisa sammai;

bari ɗaukakarka ta kasance a dukan duniya.

6Sun shimfiɗa raga don su kama ƙafafuna,

damuwa ta sha ƙarfina.

Sun haƙa rami a hanyata,

amma su kansu suka fāɗa a cikinta. Sela

7Zuciyata tana nan daram, ya Allah,

zuciyata tana nan daram;

zan rera in kuma yi kaɗe-kaɗe.

8Ka farka, raina!

Ku farka, garaya da molo!

Zan sa safe yă farka.

9Zan yabe ka, ya Ubangiji, a cikin al’ummai;

zan rera game da kai a cikin mutane.

10Gama ƙaunarka mai girma ce, tana kaiwa sammai;

amincinka na kaiwa sarari.

11Bari a ɗaukaka ka, ya Allah, bisa sammai;

bari ɗaukakarka ta kasance a dukan duniya.