અયૂ. 14

અયૂબ (ચાલુ)

1સ્ત્રીજન્ય મનુષ્યનું આયુષ્ય અલ્પ છે,

અને તે સંકટથી ભરપૂર છે.

2તે ફૂલની જેમ ખીલે છે અને તેને કાપી નાખવામાં આવે છે;

વળી તે છાયાની જેમ જતું રહે છે અને સ્થિર રહેતું નથી.

3શું એવા પર તમે લક્ષ આપો છો?

શું મને તમારો પ્રતિવાદી બનાવો છો?

4જો અશુદ્ધ વસ્તુમાંથી શુદ્ધ ઉત્પન્ન થાય તો કેવું સારું? પણ એવું બનવું અશક્ય છે.

5તેના આયુષ્યની મર્યાદા નક્કી કરેલી છે,

તેના મહિનાઓની ગણતરી તમારા હાથમાં છે.

તમે તેની હદ નક્કી કરી છે તેને તે ઓળંગી શકે નહિ.

6તમારી નજર તેમની ઉપરથી ઉઠાવી લો, જેથી તેને નિરાંત રહે.

જેથી મજૂરની જેમ તે પોતાનો દિવસ પૂરો ભરે ત્યારે તે આનંદ કરે.

7ઝાડને માટે પણ આશા છે;

જો કે તે કપાઈ ગયું હોય, પણ તે પાછું ફૂટી શકે છે,

અને તેની કુમળી ડાળીઓનો અંત આવશે નહિ.

8જો કે તેનું મૂળ જમીનમાં જૂનું થાય,

અને તેનું થડ જમીનમાં સુકાઈ જાય.

9છતાંપણ તેને પાણી મળવાથી તે ખીલશે,

અને રોપાની જેમ તેને ડાળીઓ ફૂટશે.

10પરંતુ માણસ મૃત્યુ પામે છે અને તે ક્ષય પામે છે;

હા, માણસ પ્રાણ છોડે છે અને તે ક્યાં છે?

11જેમ સાગરમાંથી પાણી ઊડી જાય છે,

અને નદી ક્ષીણ થઈને સુકાઈ જાય છે

12તેમ માણસ સૂઈ જઈને પાછો ઊઠતો નથી

આકાશોનું અસ્તિત્વ ન રહે ત્યાં સુધી તે જાગશે નહિ.

13તમે મને સંકટોથી દૂર શેઓલમાં સંતાડો,

અને તમારો ક્રોધ શમી જાય ત્યાં સુધી છુપાવી રાખો;

અને મને ઠરાવેલો સમય નક્કી કરી આપીને યાદ રાખો તો કેવું સારું!

14જો માણસ મૃત્યુ પામે, તો પછી શું તે ફરીથી સજીવન થશે?

જો એમ હોય તો, મારો છૂટકો થાય ત્યાં સુધી

હું મારા યુદ્ધના સર્વ દિવસો પર્યંત રાહ જોઈશ.

15તમે મને બોલાવો અને હું તમને ઉત્તર આપીશ.

તમારા હાથનાં કામો પર તમે મમતા રાખત.

16તમે મારાં પગલાંને ગણો છો;

શું તમે મારા પાપની તપાસ નથી રાખતા?

17મારાં પાપોને એક કોથળીમાં બંધ કરીને ઉપર મહોર મારવામાં આવી છે.

તમે મારા અન્યાયને ઢાંકી દો છો.

18નિશ્ચે પર્વતો પડીને નષ્ટ થાય છે,

અને ખડકો પોતાની જગાએથી ચળી જાય છે.

19પાણી પથ્થરોને ઘસી નાખે છે;

પાણીના પૂર જમીન પરની ધૂળ ઘસડી જાય છે.

અને તેવી જ રીતે તમે મનુષ્યની આશાનો નાશ કરો છો.

20તમે હમેશાં તેઓની પર જય મેળવો છો. અને પછી તે મૃત્યુ પામે છે;

તમે તેને ઉદાસ ચહેરે મોકલી દો છો.

21તેના દીકરાઓ માનવંત પદે ચઢે છે, પણ તે પોતે જાણતો નથી;

તેઓ દીનાવસ્થામાં આવી પડે એ વિષે પણ તે અજાણ છે.

22તેના શરીરમાં વેદના થાય છે;

તેનો અંતરઆત્મા તેને સારુ શોક કરે છે.”