લૂક 23

1પછી આખી સભા ઉઠીને તેઓ તેમને પિલાત સમક્ષ લઈ ગયા. 2અને તેઓ તેમના પર આરોપ મૂકવાં લાગ્યા, “અમને એવું માલુમ પડયું છે કે આ માણસ અમારી પ્રજાને ભરમાવે છે. વળી તે કૈસરને કર આપવાનો વિરોધ કરે છે અને પોતે મસીહ એટલે રાજા હોવાનો દાવો કરે છે.”

3તેથી પિલાતે ઈસુને પૂછયું, “શું તું યહૂદીઓનો રાજા છે?”

ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “તમે એવું કહ્યું છે.”

4પછી પિલાતે મુખ્ય યાજકોને તથા ટોળાને જાહેર કયુઁ, “આ માણસની વિરોધ મને કોઈ દોષ જણાતો નથી.”

5પણ તેઓએ વધારે આગ્રહથી કહ્યું કે, “આ માણસ ગાલીલથી માંડીને અહીં સુધી આખા યહૂદિયામાં ઉપદેશ કરીને લોકોને ઉશ્કેરી મૂકે છે.”

6આ સાંભળીને પિલાતે પૂછયું, “જો આ માણસ ગાલીલનો છે” 7જયારે તેણે જાણ્યું કે ઈસુ હેરોદના તાબાના છે, ત્યારે તેણે તેમને હેરોદની પાસે મોકલ્યા, પોતે પણ તે સમયે યરુશાલેમમાં જ હતો.

8ઈસુને જોઈને હેરોદ ખુશ થઈ ગયો, કેમકે તે તેમને ઘણાં વખતથી તેમને જોવા માગતો હતો, કેમકે તેણે તેમના સંબંધી સાંભળ્યું હતુ, મારા દેખતાં તેઓ કંઇ ચમત્કાર કરી બતાવે એવી આશા તે રાખતો હતો. 9તેણે તેમને ઘણાં પ્રશ્નો પૂંછયા પણ ઈસુએ કશો જ જવાબ આપ્યો નહિ. 10મુખ્ય યાજકો અને નિયમશાસ્ત્રના પંડિતો આવેશથી આરોપ મૂકતાં ત્યાં ઊભા હતા. 11પછી હેરોદ અને તેના સૈનિકોએ ઈસુનાં ઠઠા અને મશ્કરી કયાઁ. રાજવી ઝભ્ભો પહેરાવીને તેઓએ તેમને પિલાત પાસે પાછા મોકલી આપ્યા. 12તે દિવસથી હેરોદ અને પિલાત મિત્ર બન્યાં, એ પહેલાં તેઓ એકબીજાનાં દુશ્મન હતા.

13પછી પિલાતે મુખ્ય યાજકો, અધિકારીઓ તેમજ લોકોને એકઠા કરીને બોલાવ્યાં. 14અને તેઓને કહ્યું, “આ માણસને તમે મારી પાસે લાવ્યા છો જે લોકોને બળવો કરવા ઉશ્કેરતા હતા. મેં તમારી હાજરીમાં તેમની તપાસ કરી છે, અને તેમના પરના તમારા આરોપો માટે મને કોઇ આધાર મળ્યો નથી. 15હેરોદને પણ નહિ, માટે તેમને અમારી પાસે પાછા મોકલ્યા છે. તમે જુઓ છો તેમ મરણદંડને યોગ્ય તેમણે કંઇ કયુઁ નથી. 16તેથી હું તેમને સજા કરીને છોડી દઇશ.” 17હવે પર્વ સમયે લોકોને માટે એક કેદીને છોડી દેવાનો રિવાજ હતો.1

18પણ આખા ટોળાએ બૂમો પાડવા લાગ્યા કે, “આ માણસને લઇ જાવ અને અમારા માટે બારાબાસને છોડી મૂકો!” 19(શહેરમાં દંગો કરાવવાનાં કારણે અને ખૂન કરવાના ગુનાને લીધે બારાબાસને જેલમાં પૂરવામાં આવ્યો હતો.)

20પિલાત ઈસુને છોડવા ઈચ્છતો હતો તેથી લોકોને ફરીથી વિનંતી કરી, 21પણ તેઓ વધૂ બૂમો પાડતા રહ્યા, “તેને ક્રૂસે જડો! તેને ક્રૂસે જડો!”

22ત્રીજી વાર તેણે તેઓની સાથે વાત કરી: “શા માટે? આ માણસે શું ગુનો કયોઁ છેે? તેનામાં મરણદંડ યોગ્ય મને કંઇ પણ જણાયું નથી; માટે હું તેને શિક્ષા કરીને છોડી દઈશ.”

23પણ તેઓએ મોટા ઘાંટા પાડીને દુરાગ્રહથી માંગણી કરી કે તેને ક્રૂસે જડાવો, અને તેમના ઘાંટા ફાવ્યા. 24તેથી તેઓની માંગણી મુજબ કરવાનો હુકમ પિલાતે કયોઁ. 25તેણે દંગો અને હત્યાનાં આરોપસર જે માણસને જેલમાં નાખવામાં આવ્યો હતો, જેની તેઓએ માંગણી કરી હતી. તેને તેણે છોડી દિઘો, અને ઈસુને તેણે તેઓની ઇચ્છાને સ્વાધીન કર્યા.

ઈસુ ક્રૂસે જડાયા

26જયારે સિપાઈઓ તેમને લઈ જતા હતા, ત્યારે સિમોન નામે કૂરેનીનો, કે જે શહેરમાંથી પોતાના માગેઁ જતો હતો, તેઓએ તેને પકડયો ને ક્રૂસ તેની પર મૂકયો કે તે, તે ઉંચકીને ઈસુની પાછળ ચાલે. 27ઘણા બધા લોકો એમની પાછળ જતા હતા. એમાં કેટલીક સ્ત્રીઓ તેમના માટે રડનારી અને વિલાપ કરનારી તેમની સાથે હતી. 28ઈસુએ તેઓ તરફ ફરીને કહ્યું, “ઓ યરુશાલેમની દીકરીઓ! તમે મારે માટે રડો નહિ, પણ તમારે પોતાને માટે તથા તમારાંં બાળકોને માટે રડો. 29કેમકે એવો સમય આવશે કે જયારે તમે કહેશો કે, ‘જેઓ નિઃસંતાન સ્ત્રીઓ છે, જેઓનાં પેટે કદી સંતાન થયું નથી, અને જેઓએ કદી ધવડાવ્યું નથી તેઓને ધન્ય છે!’ ”

30“ ‘ત્યારે તેઓ પર્વતોને કહેશે કે, “અમારા પર પડો!”

અને પહાડોને કહેશે કે “અમને ઢાંકી દો!” ’

31કેમકે ઝાડ લીલું હોય ત્યારે જો લોકો આ કામ કરે છે તો જયારે તે સુકાઈ જશે ત્યારે તેનું શું કરશે?”

32બીજા બે માણસો, બન્ને ગુનેગારો, તેમની સાથે મારી નાખવાં માટે લઇ જતાં હતા. 33જયારે તેઓ ખોપરી નામની જગાએ આવ્યા, ત્યાં તેમને ગુનેગારોની સાથે ક્રૂસે જડવામાં આવ્યા, એક તેમની જમણી અને બીજો તેમની ડાબે. 34ઈસુએ કહ્યું. “હે પિતા, તેઓને માફ કરો કેમકે તેઓ જાણતા નથી કે તેઓ શું કરી રહ્યા છે.” અને તેઓએ ચિઠ્ઠીઓ નાખીને તેમનાં કપડાં વહેંચી લીધા.

35લોકો જોતાં ઊભા હતા, અને અધિકારીઓ મશ્કરી કરતાં કહેતા હતા કે, “તેણે બીજાઓને બચાવ્યાં, જો તે ઈશ્વરનો મસીહ, તેનો પસંદ કરેલો હોય, તો તે પોતાને બચાવે.”

36સૈનિકોએ પણ આવીને તેમની મશ્કરી કરી. તેઓએ તેમને પીવાં કડવો સરકો ધર્યો, 37અને કહ્યું, “જો તું યહૂદીઓનો રાજા હોય તો તું પોતાને જ બચાવ.”

38તેમના પર એક લેખીત સુચના લગાવેલી હતી કે:

આ યહૂદીઓનો રાજા છે.

39તેમાંના એક ગુનેગાર કે જે ત્યાં લટકાવવામાં આવ્યો હતો, તેમની મશ્કરી કરતા કહ્યું: “શું! તું મસીહ નથી? તો તું પોતાને અને અમને બચાવ!”

40પણ બીજા ગુનેગારે તેને ધમકાવ્યો, “શું તું ઈશ્વરથી ડરતો નથી? તેણે કહ્યું, તું તે જ શિક્ષા નથી ભોગવતો? 41આપણે તો વ્યાજબી રીતે ભોગવીએ છીએ, આપણે આપણા પોતાના કામોનું ફળ ભોગવી રહ્યા છીએ. પણ આ માણસે કશું જ ખોટું કર્યું નથી.”

42પછી તેણે કહ્યું, “હે ઈસુ! તમે તમારાં રાજ્યમાં આવો ત્યારે મને યાદ કરજો.”

43ઈસુએ તેને જવાબ આપ્યો, “હું તને સાચે જ કહું છું કે: આજે તું મારી સાથે પારાદૈસમાં હોઈશ.”

ઈસુનું મૃત્યુ

44હવે લગભગ બપોર થઇ હતી, અને ત્યારે આખા દેશ પર આશરે બપોરમાં ત્રણ કલાક સુધી અંધકાર છવાઈ ગયો. 45સૂર્ય પ્રકાશતો બંધ થયો, અને મંદિરનો પડદો ફાટી ગયો હતો. 46ઈસુએ મોટે અવાજે બૂમ પાડી, “હે પિતા! મારો આત્મા હું તમારાં હાથમાં સોંપું છું.” જયારે તેમણે આ કહ્યું, ત્યારે તેમણે છેલ્લો શ્વાસ લિધો.

47જે થયું હતું તે જોઇને સુબેદારે જોઇને, ઈશ્વરની સ્તુતિ કરીને કહ્યું, “ખરેખર આ માણસ ન્યાયી હતો.” 48જયારે આ દ્રશ્ય જોવા માટે એકઠા થયેલા બધા લોકોએ જે બન્યું તે જોયું, ત્યારે તેઓ પોતાની છાતી કૂટતા પાછા ગયા. 49પણ જે લોકો તેમને ઓળખતા હતા, તથા ગાલીલથી ઈસુની પાછળ આવેલી સ્ત્રીઓ થોડે દૂર ઊભાં રહીને આ બધું નિહાળી રહી હતી.

ઈસુનું દફન

50હવે યોસેફ નામે એક માણસ ન્યાયસભાનો સભ્ય હતો, તે સારો તથા ન્યાયી માણસ હતો. 51તે યહૂદીયાના અરિમથાઈનો વતની હતો અને તે પોતે ઈશ્વરના રાજ્યની વાટ જોતો હતો. તેણે ન્યાયસભાના નિર્ણયમાં પોતાની સંમતિ આપી ન હતી. 52તેણે પિલાત પાસે જઈને ઈસુનું શબ માગ્યું. 53પછી તેણે તેને નીચે ઉતારીને તેને શણના કપડાંમાં લપેટયુ અને ખડકમાં ખોદેલી કબરમાં તેને મૂકયું અને જયાં કદી કોઇને અગાઉ મુકવામાં આવ્યો ન હતો. 54તે તૈયારીનો દિવસ હતો, અને સાબ્બાથ શરૂ થવાનો હતો.

55જયારે તેઓ ઈસુનું શબ ક્રૂસ પરથી લઈ જતા હતા જે સ્ત્રીઓ ઈસુની સાથે ગાલીલથી આવી હતી, તેઓ યોસેફની પાછળ જઈને કબર જોઈ અને તેમનું શબ કેવી રીતે મૂકયું હતું તે તેઓએ જોયું. 56પછી તેઓ ઘરે જઈને મસાલા તથા સુગંધી દ્રવ્યો તૈયાર કર્યા. પણ આજ્ઞા પ્રમાણે સાબ્બાથવારે તેઓએ વિશ્રામ લિધો.