લૂક 15

ખોવાયેલા ઘેટાનું દ્રષ્ટાંત

1હવે ઈસુને સાંભળવા માટે જકાતદારો અને પાપીઓ આસપાસ ભેગાં થયા હતાં. 2પણ ફરોશીઓ તથા નિયમશાસ્ત્રના પંડિતો બડબડાટ કરવા લાગ્યા, “આ માણસ પાપીઓને આવકારે છે ને તેમની સાથે ખાય છે.”

3ત્યારે ઈસુએ તેઓને આ દ્રષ્ટાંત કહ્યું: 4“ધારોકે તમારામાં કોઇની પાસે સો ઘેટાં હોય અને તેમાંનું એક ખોવાઈ જાય, તો પેલાં નવ્વાણું ઘેટાંને અરણ્યમાં મૂકીને ખોવાઈ ગયેલું ઘેટું ન મળે ત્યાં સુધી તે તેની શોધ નહિ કરે? 5અને જયારે તે તેને મળશે, તે તેને આનંદથી, પોતાના ખભા પર ઊંચકી લેશે. 6અને ઘરે જશે. પછી તે તેના મિત્રોને અને પાડોશીઓને બોલાવીને કહેશે, મારી સાથે આનંદ કરો; ‘મારું ખોવાયેલું ઘેટું મને પાછું મળ્યું છે!’ 7હું કહું છું કે એ જ પ્રમાણે નવ્વાણું ન્યાયી વ્યકિતને પસ્તાવાની અગત્યતા નથી તેઓના કરતાં એક પાપી પસ્તાવો કરે તો તેને લીધે સ્વર્ગમાં ઘણો આનંદ થશે.

ખોવાયેલા સિક્કાનું દ્રષ્ટાંત

8“અથવા એક સ્ત્રી પાસે ચાંદીના દસ સિક્કા હોય, અને તેમાંથી એક ખોવાઈ જાય, તો શું તે સ્ત્રી દીવો લઈને ઘરને વાળી ઝૂડીને તે ન જડે ત્યાં સુધી તેની શોધ નહિ કરે? 9અને જયારે તે તેને મળશે, ત્યારે તે તેની બહેનપણીઓને તેમજ પાડોશીઓને બોલાવીને કહેશે, ‘મારી સાથે આનંદ કરો, મને મારો ખોવાયેલો સિક્કો પાછો મળ્યો છે.’ 10એ જ પ્રમાણે, હું તમને કહું છું, જયારે એક પાપી પસ્તાવો કરે છે, ત્યારે ઈશ્વરના દૂતોમાં આનંદ વ્યાપી જાય છે.”

ખોવાયેલો પુત્રનું દ્રષ્ટાંત

11ઈસુએ આગળ બીજું કહ્યું, “એક માણસ હતો જેને બે પુત્રો હતા. 12નાનાં પુત્રએ તેના પિતાને કહ્યું, ‘પિતાજી, મિલ્કતમાંથી મારો હિસ્સો મને આપી દો.’ તેથી તેણે પોતાની મિલ્કત તેઓને વહેંચી આપી.

13“થોડા જ સમય પછી, નાનો પુત્ર તેની પાસે જે હતું તે ભેગું કરી દૂર દેશમાં જતો રહ્યો, અને ત્યાં તેણે જંગલી જીવનમાં તેની સંપતિ વેડફી મારી. 14તેણે બધું ખરચી નાખ્યા પછી, તે દેશમાં ભારે દુકાળ પડયો, અને તેને જરુર પડવા લાગી. 15તેથી તે ગયો ને પોતાને તે દેશના એક નાગરીક પાસે નોકરીએ રહ્યો. તેણે તેને પોતાના ખેતરમાં ભૂંડો ચરાવવા સારું મોકલ્યો. 16ભૂંડો જે શિંગો ખાતાં હતાં તે ખાવાની તેને ઇચ્છા થઈ. પણ કોઈએ તેને કશું આપ્યું નહિ.

17“જયારે તે પોતે ભાનમાં, આવ્યો ત્યારે તે બોલ્યો: ‘મારા પિતાએ રાખેલા કેટલાં બધા નોકરો પાસે ખોરાક છે, અને હું અહીં મરવા પડયો છું! 18તેથી હું મારા પિતા પાસે પાછો જઈશ અને કહીશ કે: પિતાજી! મેં આકાશ વિરુધ્ધ, અને તમારી વિરુદ્ધ પાપ કર્યું છે. 19હવે હું તમારો પુત્ર કહેવાને લાયક નથી. તમારાં મજૂરોમાનાં એકના જેવો મને ગણજો.’ 20તે ઊઢીને તેના પિતા પાસે ગયો.

“હજુ તો તે ઘણો દૂર હતો એટલામાં તેના પિતાએ તેને જોયો. ને તેને તેના પર દયા આવી. ને તે તેના દિકરા તરફ દોડયો, અને તેના હાથ તેની આસપાસ ફેલાવ્યા. અને તેને ચુંબન કર્યુ.

21“પુત્ર બોલ્યો, ‘પિતાજી! મેં આકાશની વિરુદ્ધ અને તમારી વિરુધ્ધ પાપ કર્યું છે, હવે હું તમારો પુત્ર ગણાવાને પણ લાયક રહ્યો નથી.’

22“પણ પિતાએ તેના નોકરોને કહ્યું, ‘જલ્દીથી, સારામાં સારો ઝભ્ભો લાવીને તેને પહેરાવો, તેની આંગળીએ વીંટી પહેરાવો, ને તેના પગમાં ચંપલ પહેરાવો; 23પાળેલાં વાછરડાંને લાવીને તેને કાપો, આવો આપણે મિજબાની કરી ઉજવીએ. 24કારણ, આ મારો પુત્ર મરી ગયો હતો તે ફરીથી સજીવન થયો છે; એ ખોવાઈ ગયો હતો અને પાછો મળી આવ્યો છે.’ અને તેમણે ઉજવણી શરુ કરી.

25“તે દરમિયાન મોટો પુત્ર ખેતરમાં હતો. જયારે તે ઘરની નજીક આવ્યો. તેણે નાચગાનનો અવાજ સાંભળ્યો. 26તેથી તેણે એક નોકરને બોલાવીને પૂછયું, ‘આ બધું શું ચાલી રહ્યું છે?’ 27તેણે જવાબ આપ્યો, ‘કે તારો ભાઈ પાછો આવ્યો છે, અને તારા પિતાએ પાળેલાં વાછરડાંને કપાવ્યો છે કારણ કે તે સહીસલામત પાછો આવ્યો છે.’

28“મોટો ભાઈ ગુસ્સે થઈ ગયો, અને અંદર જવા ઈન્કાર કર્યો. તેથી તેના પિતા બહાર ગયા અને તેને વિનંતી કરી. 29પણ તેણે તેના પિતાને જવાબ આપ્યો, ‘જુઓ! આટલા બધા વર્ષોથી હું તમારા માટે ચાકરી કરી રહ્યો છું, અને તમારી કોઈ આજ્ઞા મેં કદી ઉથાપી નથી; તેમ છતાં તમે મને મારા મિત્રોની સાથે મિજબાની કરવા લવારું સરખું આપ્યું નથી. 30પણ જયારે, તમારાં આ દીકરાએ તમારી આપેલી મિલ્કતને વેશ્યાઓ પાછળ વેડફી નાંખીને ઘરે આવે છે, તો તમે તેને માટે પાળેલો વાછરડો કાપી નાખ્યો!’

31“પિતાએ તેને કહ્યું, ‘મારા દિકરા!’ તું હંમેશા મારી સાથે જ છે. ‘અને મારું જે છે, તે સર્વ તારું જ છે. 32પણ આપણે ઉજવણી કરીને આનંદ કરવો જોઈએ. કારણ, આ તારો ભાઈ જે મરી ગયો હતો, ને તે સજીવન થયો છે; તે ખોવાઈ ગયો હતો ને તે પાછો મળ્યો છે.’ ”