અયૂ. 3

અયૂબની અંતરવેદના

1એ પછી અયૂબે પોતાનું મુખ ઉઘાડીને પોતાના જન્મદિવસને શાપ આપ્યો.

2અયૂબે કહ્યું;

3“જે દિવસે હું જન્મ્યો તે દિવસ નાશ પામો, જે રાત્રે એમ કહેવામાં આવ્યું કે દીકરાનો ગર્ભ રહ્યો છે;

4તે દિવસ અંધકારરૂપ થાઓ. આકાશમાંના ઈશ્વર તેને લેખામાં ન ગણો,

તે દિવસે અજવાળું ન થાઓ.

5તે દિવસ અંધકારનો તથા મૃત્યુછાયાનો ગણાઓ;

તે પર વાદળ ઠરી રહો;

તે દિવસનો અંધકાર ત્રાસદાયક બનો.

6તે રાત્રે ઘોર અંધકાર વ્યાપી રહો,

વર્ષના દિવસોમાં તે ન ગણાઓ,

મહિનાઓની ગણતરીમાં તે ન ગણાય.

7તે રાત્રી એકલવાયી થઈ રહો,

તે રાત્રે કંઈ હર્ષનાદ ન થાઓ.

8તે દિવસને શાપ દેનારા,

તથા જેઓ વિકરાળ પ્રાણી અજગરને જગાડવામાં ચતુર છે. તેઓ તેને શાપ દો.

9તે દિવસના પ્રભાતના તારા અંધકારમાં રહે,

તે દિવસ અજવાળાની રાહ જોયા કરે પરંતુ તે તેને મળે નહિ;

તેનો અરુણોદયનો પ્રકાશ બિલકુલ દેખાઓ નહિ.

10કેમ કે તેણે મારી માનું ગર્ભસ્થાન બંધ રાખ્યું નહિ.

અને મારી આંખો આગળથી દુઃખ દૂર કર્યું નહિ.

11હું ગર્ભસ્થાનમાં જ કેમ ન મરી ગયો?

જનમતાં જ મેં પ્રાણ કેમ ન છોડ્યો?

12તેના ઘૂંટણોએ શા માટે મારો અંગીકાર કર્યો.

અને તેનાં સ્તનોએ મારો અંગીકાર કરી શા માટે મને સ્તનપાન કરાવ્યું?

13કેમ કે હમણાં તો હું સૂતેલો હોત અને મને શાંતિ હોત,

હું ઊંઘતો હોત અને મને આરામ હોત.

14પૃથ્વીના જે રાજાઓ અને મંત્રીઓએ,

પોતાને વાસ્તે તેઓની સાથે એકાંત નગરો બાંધ્યાં હતાં;

15જે ઉમરાવો સોનાના માલિક હતા,

તથા ચાંદીથી પોતાનાં ઘરો ભરી દીધેલાં છે તેઓની સાથે,

16કદાચ હું અધૂરો ગર્ભ હોત,

તથા જેણે પ્રકાશ જોયો નથી તેવા બાળકો જેવો હું હોત તો સારુ;

17ત્યાં દુષ્ટો બડબડાટ કરવાનું બંધ કરે છે

ત્યાં થાકેલાં આરામ પામે છે.

18ત્યાં ગુલામો ભેગા થઈને આરામ મેળવે છે.

ત્યાં તેઓને વૈતરું કરાવનારાઓનો અવાજ સાંભળવો પડતો નથી.

19બધા જ લોકો ત્યાં સમાન છે.

ગુલામ તેના માલિકથી મુક્ત હોય છે.

20દુ:ખી આત્માવાળાને પ્રકાશ,

અને નિરાશ થઈ ગયેલાઓને જીવન કેમ અપાય છે?

21તેઓ મરવાની ઇચ્છા રાખે છે.

છુપાયેલા ખજાના કરતાં મોતને વધારે શોધે છે, પણ તે તેઓને મળતું નથી.

22જ્યારે તેઓ કબરમાં જાય છે,

ત્યારે તેઓ અતિશય ખુશ થાય છે અને આનંદ પામે છે.

23જેનો માર્ગ ઘેરાઈ ગયો છે,

અને જેને ઈશ્વર સંકજામાં લાવ્યા છે તેને પ્રકાશ કેમ આપવામાં આવે છે?

24કેમ કે મારો નિશ્વાસ જ મારો ખોરાક છે.

અને મારો વિલાપ પાણીની જેમ રેડાય છે.

25કેમ જે જેનો મને ડર છે તે જ મારા પર આવી પડે છે.

જેનો મને ભય છે તે જ મને મળે છે.

26મને સુખ નથી, મને ચેન નથી, મને વિશ્રાંતિ પણ નથી;

પણ વેદના આવી પડ્યા કરે છે.”