ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 19

Questions About Divorce

1Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους, μετῆρεν ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας πέραν τοῦ Ἰορδάνου. 2Καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς ἐκεῖ.

3Καὶ 1προσῆλθον αὐτῷ 2οἱ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτόν, καὶ λέγοντες 3αὐτῷ, Εἰ ἔξεστιν 4ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν; 4Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν 5αὐτοῖς, Οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ 6ποιήσας ἀπ᾽ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς, 5καὶ εἶπεν, 7Ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν 8πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καὶ 9προσκολληθήσεται 10τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν; 6Ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σὰρξ μία. Ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω. 7Λέγουσιν αὐτῷ, Τί οὖν 11Μωσῆς ἐνετείλατο δοῦναι βιβλίον ἀποστασίου, καὶ ἀπολῦσαι 12αὐτήν; 8Λέγει αὐτοῖς ὅτι 13Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν· ἀπ᾽ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτω. 9Λέγω δὲ ὑμῖν 14ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, 15μὴ ἐπὶ πορνείᾳ, καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται· 16καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήσας μοιχᾶται.

10Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ 17αὐτοῦ, Εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός, οὐ συμφέρει γαμῆσαι. 11Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ πάντες χωροῦσι τὸν λόγον 18τοῦτον, ἀλλ᾽ οἷς δέδοται. 12Εἰσὶ γὰρ εὐνοῦχοι, οἵτινες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὕτω· καί εἰσιν εὐνοῦχοι, οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων· καί εἰσιν εὐνοῦχοι, οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω.

Let the Little Children Come to Me

13Τότε 19προσηνέχθη αὐτῷ παιδία, ἵνα 20τὰς χεῖρας ἐπιθῇ αὐτοῖς, καὶ προσεύξηται· οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς. 14Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἄφετε τὰ παιδία, καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 15Καὶ ἐπιθεὶς 21αὐτοῖς τὰς χεῖρας, ἐπορεύθη ἐκεῖθεν.

The Rich Young Ruler

16Καὶ ἰδού, 22εἷς προσελθὼν 23εἶπεν αὐτῷ, Διδάσκαλε 24ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω, ἵνα 25ἔχω ζωὴν αἰώνιον; 17Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Τί με 26λέγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός. Εἰ δὲ θέλεις 27εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωήν, 28τήρησον τὰς ἐντολάς. 18Λέγει αὐτῷ, Ποίας; Ὁ δὲ Ἰησοῦς 29εἶπε, Τὸ Οὐ φονεύσεις· οὐ μοιχεύσεις· οὐ κλέψεις· οὐ ψευδομαρτυρήσεις· 19τίμα τὸν 30πατέρα καὶ τὴν μητέρα· καί, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. 20Λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος, 31Πάντα ταῦτα 32ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου· τί ἔτι ὑστερῶ; 21Ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς 33πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν 34οὐρανῷ· καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι. 22Ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν 35λόγον ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.

23Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι 36δυσκόλως πλούσιος εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 24Πάλιν δὲ λέγω ὑμῖν, εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ 37τρυπήματος ῥαφίδος 38διελθεῖν, ἢ πλούσιον 39εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. 25Ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ 40αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο σφόδρα, λέγοντες, Τίς ἄρα δύναται σωθῆναι; 26Ἐμβλέψας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι, παρὰ δὲ Θεῷ πάντα 41δυνατά. 27Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι· τί ἄρα ἔσται ἡμῖν; 28Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ 42παλιγγενεσίᾳ ὅταν καθίσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, 43καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους, κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. 29Καὶ πᾶς 44ὃς ἀφῆκεν οἰκίας, ἢ ἀδελφούς, ἢ ἀδελφάς, ἢ πατέρα, ἢ μητέρα, 45ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἢ ἀγρούς, ἕνεκεν τοῦ 46ὀνόματός μου, 47ἑκατονταπλασίονα 48λήψεται, καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει. 30Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι, καὶ ἔσχατοι πρῶτοι.