ΛΟΥΚΑΝ 17

1Εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς, 1⸆ Ἀνένδεκτόν ἐστιν τοῦ 2⸉μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα·⸊ 3⸂οὐαὶ δὲ⸃ δι᾽ οὗ ἔρχεται. 2Λυσιτελεῖ αὐτῷ εἰ 4⸂μύλος ὀνικὸς⸃ περίκειται περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ 5⸉ἕνα τῶν μικρῶν τούτων.⸊ 3Προσέχετε ἑαυτοῖς. Ἐὰν 6⸋δὲ⸌ ἁμάρτῃ 7⸋2εἰς σὲ⸌ ὁ ἀδελφός σου, ἐπιτίμησον αὐτῷ· καὶ ἐὰν μετανοήσῃ, ἄφες αὐτῷ. 4Καὶ ἐὰν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας 8⸂ἁμάρτῃ⸃ εἰς σέ, καὶ ἑπτάκις 9⸋τῆς ἡμέρας⸌ ἐπιστρέψῃ, 10⸆ λέγων, Μετανοῶ, ἀφήσεις αὐτῷ.

5Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ κυρίῳ, Πρόσθες ἡμῖν πίστιν. 6Εἶπεν δὲ ὁ κύριος, Εἰ 11⸂ἔχετε⸃ πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ, Ἐκριζώθητι, καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ· καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν. 7Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ 12⸆ εὐθέως, Παρελθὼν 13⸂ἀνάπεσε·⸃ 8ἀλλ᾽ οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ, Ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι, ἕως φάγω καὶ πίω· καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ; 9Μὴ 14⸉χάριν ἔχει⸊ τῷ δούλῳ 15⸋ἐκείνῳ⸌ ὅτι ἐποίησεν τὰ διαταχθέντα; 16⸆ 17⸋2Οὐ δοκῶ.⸌ 10Οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι Δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν· 18⸋ὅτι⸌ ὃ 19⸂ὀφείλομεν⸃ ποιῆσαι πεποιήκαμεν.

11Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ πορεύεσθαι 20⸋αὐτὸν⸌ εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ αὐτὸς διήρχετο διὰ 21⸂μέσου⸃ Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας. 12Καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην, ἀπήντησαν 22⸋αὐτῷ⸌ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ 23⸂ἔστησαν⸃ πόρρωθεν· 13καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνήν, λέγοντες, Ἰησοῦ, ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς. 14Καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσιν. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτούς, ἐκαθαρίσθησαν. 15Εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψεν, μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν θεόν· 16καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης. 17Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, 24⸂Οὐχὶ⸃ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; Οἱ δὲ ἐννέα ποῦ; 18Οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ θεῷ, εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος; 19Καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέν σε.

20Ἐπερωτηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Φαρισαίων, πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ, ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν, Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως· 21οὐδὲ ἐροῦσιν, 25⸂Ἰδοὺ ὧδε, ἤ, Ἰδοὺ ἐκεῖ.⸃ Ἰδοὺ γάρ, ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστίν.

22Εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς, Ἐλεύσονται ἡμέραι ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν, καὶ οὐκ ὄψεσθε. 23Καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν, 26⸂Ἰδοὺ ὧδε, ἤ, Ἰδοὺ ἐκεῖ·⸃ μὴ ἀπέλθητε, μηδὲ διώξητε. 24Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ 27⸋ἡ⸌ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς 28⸂ὑπ᾽⸃ οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπ᾽ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται 29⸆ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου 30⸋2ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ.⸌ 25Πρῶτον δὲ δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης. 26Καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις 31⸆ Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. 27Ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, 32⸂ἐξεγαμίζοντο,⸃ ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμός, καὶ ἀπώλεσεν 33⸂2ἅπαντας.⸃ 28Ὁμοίως 34⸂καὶ ὡς⸃ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν· 29ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθεν Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξεν πῦρ καὶ θεῖον ἀπ᾽ οὐρανοῦ, καὶ ἀπώλεσεν 35⸂ἅπαντας·⸃ 30κατὰ 36⸂ταῦτα⸃ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται. 31Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὃς ἔσται ἐπὶ τοῦ δώματος, καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, μὴ καταβάτω ἆραι αὐτά· καὶ ὁ ἐν 37⸋τῷ⸌ ἀγρῷ ὁμοίως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω. 32Μνημονεύετε τῆς γυναικὸς Λώτ. 33Ὃς ἐὰν ζητήσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ 38⸂σῶσαι⸃ ἀπολέσει αὐτήν· 39⸂2καὶ ὃς ἐὰν⸃ 40⸂3ἀπολέσῃ⸃ 41⸋αὐτὴν⸌ ζῳογονήσει αὐτήν. 34Λέγω ὑμῖν, ταύτῃ τῇ νυκτὶ 42⸉ἔσονται δύο⸊ ἐπὶ κλίνης μιᾶς· 43⸂εἷς παραληφθήσεται, καὶ ὁ ἕτερος⸃ ἀφεθήσεται. 3544⸉Δύο ἔσονται⸊ ἀλήθουσαι ἐπὶ τὸ αὐτό· 45⸂μία παραληφθήσεται, 46⸂2καὶ ἡ⸃ ἑτέρα⸃ ἀφεθήσεται. 3647⸆ 37Καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ, Ποῦ, κύριε; Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ 48⸂συναχθήσονται οἱ ἀετοί.⸃