ΙΩΑΝΝΗΝ 18

1Ταῦτα εἰπὼν 1⸋ὁ⸌ Ἰησοῦς ἐξῆλθεν σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου 2⸂τῶν⸃ Κέδρων, ὅπου ἦν κῆπος, εἰς ὃν εἰσῆλθεν αὐτὸς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. 2ᾜδει δὲ καὶ Ἰούδας, ὁ παραδιδοὺς αὐτόν, τὸν τόπον· ὅτι πολλάκις συνήχθη 3⸋ὁ⸌ Ἰησοῦς ἐκεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. 3Ὁ οὖν Ἰούδας, λαβὼν τὴν σπεῖραν, καὶ 4⸂ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ Φαρισαίων⸃ ὑπηρέτας, ἔρχεται ἐκεῖ μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων. 4Ἰησοῦς 5⸂οὖν,⸃ εἰδὼς πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπ᾽ αὐτόν, 6⸂2ἐξελθὼν εἶπεν⸃ αὐτοῖς, Τίνα ζητεῖτε; 5Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. Λέγει αὐτοῖς 7⸋ὁ Ἰησοῦς,⸌ Ἐγώ εἰμι. Εἱστήκει δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν μετ᾽ αὐτῶν. 6Ὡς οὖν εἶπεν αὐτοῖς 8⸋ὅτι⸌ Ἐγώ εἰμι, ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἔπεσον χαμαί. 7Πάλιν οὖν 9⸉αὐτοὺς ἐπηρώτησεν,⸊ Τίνα ζητεῖτε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. 8Ἀπεκρίθη 10⸆ Ἰησοῦς, Εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι· εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε, ἄφετε τούτους ὑπάγειν· 9ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν ὅτι Οὓς δέδωκάς μοι, οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα. 10Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτήν, καὶ ἔπαισεν τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον, καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν. Ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος. 11Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ, Βάλε τὴν μάχαιραν 11⸆ εἰς τὴν θήκην· τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέν μοι ὁ πατήρ, οὐ μὴ πίω αὐτό;

12Ἡ οὖν σπεῖρα καὶ ὁ χιλίαρχος καὶ οἱ ὑπηρέται τῶν Ἰουδαίων συνέλαβον τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἔδησαν αὐτόν, 13καὶ 12⸂ἀπήγαγον⸃ 13⸋αὐτὸν⸌ πρὸς Ἄνναν πρῶτον· ἦν γὰρ πενθερὸς τοῦ Καϊάφα, ὃς ἦν ἀρχιερεὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου. 14Ἦν δὲ Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις, ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρωπον 14⸂ἀπολέσθαι⸃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ.

15Ἠκολούθει δὲ τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος, καὶ 15⸋ὁ⸌ ἄλλος μαθητής. Ὁ δὲ μαθητὴς ἐκεῖνος ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ συνεισῆλθεν τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως· 16ὁ δὲ Πέτρος εἱστήκει πρὸς τῇ θύρᾳ ἔξω. Ἐξῆλθεν οὖν ὁ μαθητὴς ὁ ἄλλος 16⸂ὃς ἦν γνωστὸς⸃ 17⸂2τῷ ἀρχιερεῖ,⸃ καὶ εἶπεν τῇ θυρωρῷ, καὶ εἰσήγαγεν τὸν Πέτρον. 17Λέγει οὖν 18⸉ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρὸς τῷ Πέτρῳ,⸊ Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; Λέγει ἐκεῖνος, Οὐκ εἰμί. 18Εἱστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται ἀνθρακιὰν πεποιηκότες, ὅτι ψύχος ἦν, καὶ ἐθερμαίνοντο· ἦν δὲ 19⸆ 20⸉μετ᾽ αὐτῶν ὁ Πέτρος⸊ ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος.

19Ὁ οὖν ἀρχιερεὺς ἠρώτησεν τὸν Ἰησοῦν περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ. 20Ἀπεκρίθη αὐτῷ 21⸋ὁ⸌ Ἰησοῦς, Ἐγὼ παρρησίᾳ 22⸂ἐλάλησα⸃ τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν 23⸆ συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου 24⸂2πάντοτε⸃ οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν. 21Τί με 25⸂ἐπερωτᾷς; Ἐπερώτησον⸃ τοὺς ἀκηκοότας, τί ἐλάλησα αὐτοῖς· ἴδε, οὗτοι οἴδασιν ἃ εἶπον ἐγώ. 22Ταῦτα δὲ αὐτοῦ εἰπόντος, εἷς 26⸉τῶν ὑπηρετῶν παρεστηκὼς⸊ ἔδωκεν ῥάπισμα τῷ Ἰησοῦ, εἰπών, Οὕτως ἀποκρίνῃ τῷ ἀρχιερεῖ; 23Ἀπεκρίθη αὐτῷ 27⸋ὁ⸌ Ἰησοῦς, Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις; 24Ἀπέστειλεν 28⸆ αὐτὸν ὁ Ἄννας δεδεμένον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα.

25Ἦν δὲ Σίμων Πέτρος ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος· εἶπον οὖν αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ; Ἠρνήσατο 29⸋οὖν⸌ ἐκεῖνος, καὶ εἶπεν, Οὐκ εἰμί. 26Λέγει εἷς ἐκ τῶν δούλων τοῦ ἀρχιερέως, συγγενὴς ὢν οὗ ἀπέκοψεν Πέτρος τὸ ὠτίον, Οὐκ ἐγώ σε εἶδον ἐν τῷ κήπῳ μετ᾽ αὐτοῦ; 27Πάλιν οὖν ἠρνήσατο 30⸋ὁ⸌ Πέτρος, καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.

28Ἄγουσιν οὖν τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον· ἦν δὲ 31⸂πρωΐ,⸃ καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον, 32⸂2ἵνα μὴ μιανθῶσιν, ἀλλ᾽ ἵνα φάγωσιν⸃ τὸ Πάσχα. 29Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πιλάτος 33⸆ πρὸς αὐτούς, καὶ 34⸂εἶπεν,⸃ Τίνα κατηγορίαν φέρετε 35⸋κατὰ⸌ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; 30Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Εἰ μὴ ἦν οὗτος 36⸂κακοποιός,⸃ οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν. 31Εἶπεν οὖν αὐτοῖς 37⸋ὁ⸌ Πιλάτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς, καὶ κατὰ τὸν νόμον ὑμῶν κρίνατε αὐτόν. Εἶπον 38⸋2οὖν⸌ αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι οὐδένα· 32ἵνα ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ πληρωθῇ, ὃν εἶπεν, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνῄσκειν.

33Εἰσῆλθεν οὖν 39⸉εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν⸊ ὁ Πιλάτος, καὶ ἐφώνησεν τὸν Ἰησοῦν, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; 34Ἀπεκρίθη 40⸋αὐτῷ⸌ 41⸋2ὁ⸌ Ἰησοῦς, 42⸂Ἀφ᾽ ἑαυτοῦ⸃ σὺ τοῦτο λέγεις, ἢ ἄλλοι 43⸉σοι εἶπον⸊ περὶ ἐμοῦ; 35Ἀπεκρίθη ὁ Πιλάτος, Μήτι ἐγὼ Ἰουδαῖός εἰμι; Τὸ ἔθνος τὸ σὸν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς παρέδωκάν σε ἐμοί· τί ἐποίησας; 36Ἀπεκρίθη 44⸆ Ἰησοῦς, Ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται 45⸉ἂν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο,⸊ ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν. 37Εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; Ἀπεκρίθη 46⸆ Ἰησοῦς, Σὺ λέγεις, ὅτι βασιλεύς εἰμι ἐγώ. 47⸋Ἐγὼ⸌ εἰς τοῦτο γεγέννημαι, καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ. Πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς. 38Λέγει αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Τί ἐστιν ἀλήθεια;

Καὶ τοῦτο εἰπών, πάλιν ἐξῆλθεν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἐγὼ οὐδεμίαν 48⸉αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ.⸊ 39Ἔστιν δὲ συνήθεια 49⸂ὑμῖν,⸃ ἵνα ἕνα 50⸉ὑμῖν ἀπολύσω ἐν τῷ Πάσχα· βούλεσθε οὖν ὑμῖν ἀπολύσω⸊ τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων; 40Ἐκραύγασαν οὖν 51⸋πάλιν⸌ 52⸋2πάντες,⸌ λέγοντες, Μὴ τοῦτον, ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν· ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής.