ΠΡΑΞΕΙΣ 23

1Ἀτενίσας δὲ 1⸂ὁ Παῦλος τῷ συνεδρίῳ⸃ εἶπεν, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. 2Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας ἐπέταξεν τοῖς παρεστῶσιν αὐτῷ τύπτειν αὐτοῦ τὸ στόμα. 3Τότε ὁ Παῦλος πρὸς αὐτὸν εἶπεν, Τύπτειν σε μέλλει ὁ θεός, τοῖχε κεκονιαμένε· καὶ σὺ κάθῃ κρίνων με κατὰ τὸν νόμον, καὶ παρανομῶν κελεύεις με τύπτεσθαι; 4Οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπον, Τὸν ἀρχιερέα τοῦ θεοῦ λοιδορεῖς; 5Ἔφη τε ὁ Παῦλος, Οὐκ ᾔδειν, ἀδελφοί, ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς· γέγραπται γάρ, 2⸆ Ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς. 6Γνοὺς δὲ ὁ Παῦλος ὅτι τὸ ἓν μέρος ἐστὶν 3⸉Σαδδουκαίων, τὸ δὲ ἕτερον Φαρισαίων,⸊ 4⸂ἔκραξεν⸃ ἐν τῷ συνεδρίῳ, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ Φαρισαῖός εἰμι, υἱὸς 5⸂2Φαρισαίου·⸃ περὶ ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως νεκρῶν 6⸋ἐγὼ⸌ κρίνομαι. 7Τοῦτο δὲ αὐτοῦ 7⸂λαλήσαντος,⸃ ἐγένετο στάσις τῶν Φαρισαίων, 8⸆ καὶ ἐσχίσθη τὸ πλῆθος. 8Σαδδουκαῖοι 9⸋μὲν⸌ γὰρ λέγουσιν μὴ εἶναι ἀνάστασιν, 10⸂μηδὲ ἄγγελον, μήτε πνεῦμα·⸃ Φαρισαῖοι δὲ ὁμολογοῦσιν τὰ ἀμφότερα. 9Ἐγένετο δὲ κραυγὴ μεγάλη· καὶ ἀναστάντες 11⸂οἱ γραμματεῖς⸃ τοῦ μέρους τῶν Φαρισαίων διεμάχοντο λέγοντες, Οὐδὲν κακὸν εὑρίσκομεν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ· εἰ δὲ πνεῦμα ἐλάλησεν αὐτῷ ἢ ἄγγελος, 12⸋μὴ θεομαχῶμεν.⸌ 10Πολλῆς δὲ 13⸂γενομένης⸃ στάσεως, 14⸂2εὐλαβηθεὶς⸃ ὁ χιλίαρχος μὴ διασπασθῇ ὁ Παῦλος ὑπ᾽ αὐτῶν, ἐκέλευσεν τὸ στράτευμα 15⸂3καταβῆναι καὶ ἁρπάσαι⸃ αὐτὸν ἐκ μέσου αὐτῶν, ἄγειν 16⸋τε⸌ εἰς τὴν παρεμβολήν.

11Τῇ δὲ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐπιστὰς αὐτῷ ὁ κύριος εἶπεν, Θάρσει 17⸋Παῦλε·⸌ ὡς γὰρ διεμαρτύρω τὰ περὶ ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, οὕτως σε δεῖ καὶ εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι.

12Γενομένης δὲ ἡμέρας, ποιήσαντές 18⸂τινες τῶν Ἰουδαίων συστροφήν,⸃ ἀνεθεμάτισαν ἑαυτούς, 19⸋λέγοντες⸌ μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ 20⸂2ἀποκτείνωσιν⸃ τὸν Παῦλον. 13Ἦσαν δὲ πλείους τεσσαράκοντα οἱ ταύτην τὴν συνωμοσίαν 21⸂πεποιηκότες·⸃ 14οἵτινες προσελθόντες τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπον, Ἀναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτούς, μηδενὸς γεύσασθαι ἕως οὗ ἀποκτείνωμεν τὸν Παῦλον. 15Νῦν οὖν ὑμεῖς ἐμφανίσατε τῷ χιλιάρχῳ σὺν τῷ συνεδρίῳ, ὅπως 22⸋αὔριον⸌ 23⸉αὐτὸν καταγάγῃ⸊ 24⸂πρὸς⸃ ὑμᾶς, ὡς μέλλοντας διαγινώσκειν ἀκριβέστερον τὰ περὶ αὐτοῦ· ἡμεῖς δέ, πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτόν, ἕτοιμοί ἐσμεν τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν. 16Ἀκούσας δὲ ὁ υἱὸς τῆς ἀδελφῆς Παύλου 25⸂τὸ ἔνεδρον,⸃ παραγενόμενος καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν παρεμβολήν, ἀπήγγειλεν τῷ Παύλῳ. 17Προσκαλεσάμενος δὲ ὁ Παῦλος ἕνα τῶν ἑκατοντάρχων ἔφη, Τὸν νεανίαν τοῦτον 26⸂ἀπάγαγε⸃ πρὸς τὸν χιλίαρχον· ἔχει γάρ 27⸉τι ἀπαγγεῖλαι⸊ αὐτῷ. 18Ὁ μὲν οὖν παραλαβὼν αὐτὸν ἤγαγεν πρὸς τὸν χιλίαρχον, καί φησιν, Ὁ δέσμιος Παῦλος προσκαλεσάμενός με ἠρώτησεν τοῦτον τὸν 28⸂νεανίαν⸃ ἀγαγεῖν πρός σε, ἔχοντά τι λαλῆσαί σοι. 19Ἐπιλαβόμενος δὲ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ὁ χιλίαρχος, καὶ ἀναχωρήσας κατ᾽ ἰδίαν ἐπυνθάνετο, Τί ἐστιν ὃ ἔχεις ἀπαγγεῖλαί μοι; 20Εἶπεν δὲ ὅτι Οἱ Ἰουδαῖοι συνέθεντο τοῦ ἐρωτῆσαί σε, ὅπως αὔριον 29⸉εἰς τὸ συνέδριον καταγάγῃς τὸν Παῦλον,⸊ ὡς 30⸂μέλλοντά⸃ τι ἀκριβέστερον πυνθάνεσθαι περὶ αὐτοῦ. 21Σὺ οὖν μὴ πεισθῇς αὐτοῖς· ἐνεδρεύουσιν γὰρ αὐτὸν ἐξ αὐτῶν ἄνδρες πλείους τεσσαράκοντα, οἵτινες ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺς μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀνέλωσιν αὐτόν· καὶ νῦν 31⸉ἕτοιμοί εἰσιν⸊ προσδεχόμενοι τὴν ἀπὸ σοῦ ἐπαγγελίαν. 22Ὁ μὲν οὖν χιλίαρχος ἀπέλυσεν τὸν 32⸂νεανίαν,⸃ παραγγείλας Μηδενὶ ἐκλαλῆσαι ὅτι ταῦτα ἐνεφάνισας πρός 33⸂2με.⸃ 23Καὶ προσκαλεσάμενος 34⸉δύο τινὰς⸊ τῶν ἑκατοντάρχων εἶπεν, Ἑτοιμάσατε στρατιώτας διακοσίους ὅπως πορευθῶσιν ἕως Καισαρείας, καὶ ἱππεῖς ἑβδομήκοντα, καὶ δεξιολάβους διακοσίους, ἀπὸ τρίτης ὥρας τῆς νυκτός· 24κτήνη τε παραστῆσαι, ἵνα ἐπιβιβάσαντες τὸν Παῦλον διασώσωσιν πρὸς Φήλικα τὸν ἡγεμόνα· 25γράψας ἐπιστολὴν 35⸂περιέχουσαν⸃ τὸν τύπον τοῦτον·

26Κλαύδιος Λυσίας τῷ κρατίστῳ ἡγεμόνι Φήλικι χαίρειν. 27Τὸν ἄνδρα τοῦτον συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, καὶ μέλλοντα ἀναιρεῖσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν, ἐπιστὰς σὺν τῷ στρατεύματι ἐξειλόμην 36⸋αὐτόν,⸌ μαθὼν ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν. 28Βουλόμενος 37⸂δὲ⸃ 38⸂2γνῶναι⸃ τὴν αἰτίαν δι᾽ ἣν ἐνεκάλουν αὐτῷ, κατήγαγον 39⸋αὐτὸν⸌ εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν· 29ὃν εὗρον ἐγκαλούμενον περὶ ζητημάτων τοῦ νόμου αὐτῶν, μηδὲν 40⸆ ἄξιον θανάτου ἢ δεσμῶν 41⸉ἔγκλημα ἔχοντα.⸊ 30Μηνυθείσης δέ μοι ἐπιβουλῆς εἰς τὸν ἄνδρα 42⸋μέλλειν⸌ ἔσεσθαι 43⸋2ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων,⸌ 44⸂ἐξαυτῆς⸃ ἔπεμψα πρός σε, παραγγείλας καὶ τοῖς κατηγόροις λέγειν 45⸋3τὰ⸌ πρὸς αὐτὸν ἐπὶ σοῦ. 46⸋4Ἔρρωσο.⸌

31Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται, κατὰ τὸ διατεταγμένον αὐτοῖς, ἀναλαβόντες τὸν Παῦλον, ἤγαγον διὰ 47⸋τῆς⸌ νυκτὸς εἰς τὴν Ἀντιπατρίδα. 32Τῇ δὲ ἐπαύριον ἐάσαντες τοὺς ἱππεῖς 48⸂πορεύεσθαι⸃ σὺν αὐτῷ, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν παρεμβολήν· 33οἵτινες εἰσελθόντες εἰς τὴν Καισάρειαν, καὶ ἀναδόντες τὴν ἐπιστολὴν τῷ ἡγεμόνι, παρέστησαν καὶ τὸν Παῦλον αὐτῷ. 34Ἀναγνοὺς δὲ 49⸋ὁ ἡγεμών,⸌ καὶ ἐπερωτήσας ἐκ ποίας ἐπαρχίας ἐστίν, καὶ πυθόμενος ὅτι ἀπὸ Κιλικίας, 35Διακούσομαί σου, ἔφη, ὅταν καὶ οἱ κατήγοροί σου παραγένωνται. 50⸂Ἐκέλευσέν τε αὐτὸν ἐν τῷ πραιτωρίῳ 51⸆ Ἡρῴδου φυλάσσεσθαι.⸃