માથ્થી 11:28

ઈસુ એને બાપતિસ્મા દેનારો યોહાન

(લુક. 7:18-35)

1જોવે ઈસુવાય ચ્યા બારા શિષ્યહાન આગના દેની, તોવે તો ચ્યાહા ગાવહામાય હિકાડાં એને હારી ખોબાર આખાહાટી જાતો રિયો. 2યોહાન બાપતિસ્મા દેનારાય જેલેમાય રોયન ખ્રિસ્તા કામહા બારામાય વોનાયો એને ચ્યાય ચ્યા શિષ્યહાન ઈ પુછા હાટી દોવાડયા. 3ચ્યાહાય ઈસુલ પુછ્યાં, “કાય તો તુંજ ખ્રિસ્ત હેય, જ્યાલ દોવાડના વાયદો પોરમેહેરાય કોઅલો આતો, કા આમા યોકતા બિજા વાટ જોવજે?” 4ઈસુવાય જાવાબ દેનો, “જીં તુમા વોનાતાહા એને એઅતાહા, તીં બોદા જાયને યોહાનાલ આખી દા.” 5કા આંદળે દેખતેહે એને લેંગડે ચાલતે ફીરતેહે, કોડળેં હારાં કોઅવામાય યેતહે એને બોઅરે વોનાતેહે, મોઅલે જીવતે ઊઠતેહે એને ગરીબાહાલ હારી ખોબાર આખવામાય યેહે. 6એને ધન્ય હેય જીં, માયેવોય શંકા નાંય કોએત.

ઈસુવાથી યોહાના સન્માન

7જોવે યોહાના શિષ્ય તાઅને જાતા લાગ્યા, તોવે ઈસુ યોહાના બારામાય લોકહાન આખતો લાગ્યો કા, તુમા ઉજાડ જાગામાય કાય એરાહાટી ગીઇલે? કાય વારાકોય આલનારા બુરળ્યા? 8પાછી તુમા કાય એરા ગીઇલે? મોઅગેં ફાડકે પોવલા લોકહાન કા? એઆ મોઅગેં ફાડકે પોવતેહે ચ્યે રાજમેહેલામાય રોતેહેં. 9તોવે તુમા કાય એરા ગીઇલે? ભવિષ્યવક્તાહાલ એરા કા? હાં, આંય તુમહાન આખતાહાવ, બાકી ભવિષ્યવક્તાહા કોઅતાબી મોઠો હેય. 10યોહાન બાપતિસ્મા દેનારો, તો માઅહું હેય, જ્યા બારામાય પવિત્રશાસ્ત્રામાય પોરમેહેર આખહે: એએ, આંય તો પેલ્લા મા સંદેશ લેય યેનારાલ દોવાડતાહાવ, જો તો પેલ્લા તોહાટી વાટ તિયાર કોઅરી.

11તુમહાન આંય હાચ્ચાં આખતાહાવ, કા જ્યા થેએયેથી જોન્માલ યેનલા હેય, ચ્યાહામાઅને યોહાન બાપતિસ્મા દેનારા કોઅતા કાદો મોઠો નાંય, તેરુંબી હોરગા રાજ્યામાય વાહનો ચ્યા કોઅતો મોઠો હેય. 12જોવેને યોહાન બાપતિસ્મા દેનારાય સંદેશ દેયના સુરુ કોઅયા, ચ્યા દિહા પાયને આમી લોગુ હોરગા રાજ્યા હારી ખોબાર આખલી જાહે, એને બોદેજ યામાય ભાગીદાર ઓઅતેહે, યા દુનિયા ખારાબ લોક ચ્યાહાન નાશ કોઅરા કોશિશ કોઅતાહા. 13ભવિષ્યવક્તાહા બોદ્યો ચોપડયો એને મૂસા નિયમશાસ્ત્રામાય યોહાન બાપતિસ્મા દેનારા યેયના લોગુ રાજ્યા બારામાય ભવિષ્યવાણી કોઅલી આતી. 14જો તુમા હાચ્ચાં યે વાતેહેવોય બોરહો કોઅતેહે તે વોનાયા, ઓ યોહાનુજ એલીયા હેય, જ્યા યેઅના બારામાય ભવિષ્યવક્તાહાય આખલા આતા. 15જો વોનાયાંહાટી તિયાર હેય તો વોનાય લેય એને ચ્યા બારામાય હુમજે.

16બાકી ઈ પીડી કોહડી હેય? ઈ પીડી ચ્યા પાહહા રોકી હેય જ્યા આટામાય બોહીન હાંગાત્યાહાન હાત કોઇન આખતાહા. 17આમાહાય તુમહેહાટી વોરાડા ગીતે લાવ્યે એને તુમા નાચ્યા નાંય, આમાહાય રોડના ગીતે આખ્યે, બાકી તુમા નાંય રોડયા. 18કાહાકા જોવે યોહાન બાપતિસ્મા દેનારો યેનો તોવે તો બોજ ઉપહા કોઅતો આતો, એને દારાખા રોહો નાંય પિતો આતો, એને તુમાહાય આખ્યાં, ચ્યામાય બુત હેય. 19બાકી જોવે આંય, માઅહા પોહો સાદા ખાઅના ખાતો એને પાઆય એને દારાખા રોહો પિતો આતો, તોવે તુમા આખતા લાગ્યા “એઆ તો ખાદાડ એને સાકાટ માઅહું, કર લેનારાહા એને પાપહયા હાંગાત્યો હેય, તેરુ માઅહા કામહાકોય સાબિત ઓઅહે કા જ્ઞાની કું હેય.”

બોરહો નાંય થોવનારાહાલ હાય

(લુક. 10:13-15)

20પાછે જ્યા શેહેરામાય ઈસુય બોજ મોઠે ચમત્કારા કામે કોઅલે તાઅને લોકહાન તો ઠોપકાડતો લાગ્યો, કાહાકા ચ્યાહાય પાપ કોઅના બંદ નાંય કોઅયેલ. 21“હાય ચ્યા લોક જ્યા ખુરાજીઈન શેહેરામાય રોતહા, હાય ચ્યા લોક જ્યા બેતસાદા ગાવામાય રોતહા, કાહાકા તુમહેમાય જ્યેં કામે કોઅલે તોહડે ચમત્કારા કામે જોવે સુર એને સિદોના શેહેરામાય ઓઅતે તોવે ચ્યા લોક બોજ પેલ્લા ઉપહા કોઇન, ટોલપાવોય બુંબર્યા ખેખરી લેતા, ચ્યા ઈ દેખાડાં હાટી કા પાપ કોઅના બંદ કોઅયા. 22બાકી આંય તુમહાન આખતાહાવ, ન્યાયા દિહી, જીં સાજા સુર એને સિદોનાલ દી, તી સાજા બોજ વોછી હેય જીં સાજા તુમહાન દી. 23એને કાપરનાહુમ ગાવા લોકહાય, કાય તુમા હોરગા લોગુ ઉચા ઓઅના આશા કોઅઇ રીઅલા હેય? તુમા નિચે અધોલોકમાય પાડી ટાકલા જાહા, કાહાકા તુમહેમાય જ્યેં મોઠે ચમત્કારા કામે કોઅલે તોહડે સદોમ શેહેરમાય કોઅલે રોતે તોવે તો આજેલોગુ રોતો” 24બાકી તુમહાન આંય આખતાહાવ કા, ન્યાયા દિહી, જીં સાજા સુર એને સદોમ શેહેરાલ દી, તી સાજા બોજ વોછી હેય જીં સાજા તુમહાન દી.

વોજાકોય દાબાલે માયેપાંય યેયન આરામ મેળવા

(લુક. 10:21-22)

25ચ્યે સમયે ઈસુવે આખ્યાં, ઓ આબા, હોરગા એને દોરતી પ્રભુ, તો આભાર માનતાહાવ કાહાકા તુયે યો બોદ્યો વાતો ઓકલ્યેવાળા લોકહાન એને હોમાજદાર લોકહાન નાંય, બાકી જ્યા લોક સાદા સુદા હેય ચ્યાહાન દેખાડયોહો. 26હાં, ઓ આબા, કાહાકા તુલ ઈંજ ગોમ્યા.

27મા આબહે માન બોદો ઓદિકાર દેય દેનહો, એને આબા સિવાય કાદો પાહાલ નાંય જાંઆય, તેહેકોયજ પાહા સિવાય કાદો આબહાલ નાંય જાંઆય, એને જ્યા લોકહાન આંય, પોહો નિવાડતાહાવ, ચ્યા લોક આબહાલ જાઅરી.

28ઓ બોદા મેહનાત કોઅનારાહાય, એને વોજાકોય દાબાલા લોકહાય તુમા મા પાહાય યા તુમહાન આંય દિલાસો દિહી. 29તુમા મા શિષ્ય બોના, માયે પાયને હીખી લીયા કાહાકા આંય નમ્ર એને દિન હેતાઉ એને તુમહે જીવાલ દિલાસો મિળી. 30જીં આંય આખતાહાવ કા તીં તુમા કોઆ, તીં કોઅના કઠીણ નાંય હેય.