Psalmaro 61

Al la ĥorestro. Por korda instrumento. De David.

1Aŭskultu, ho Dio, mian krion;

Atentu mian preĝon.

2De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro:

Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.

3Ĉar Vi estis mia rifuĝejo,

Fortika turo kontraŭ malamiko.

4Lasu min loĝi eterne en Via tendo,

Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.

5Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn;

Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.

6Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo,

Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.

7Li restu eterne antaŭ Dio;

Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.

8Tiel mi prikantos Vian nomon eterne,

Plenumante miajn promesojn ĉiutage.