Psalmaro 32

Instruo de David.

1Feliĉa estas tiu, kies krimo estas pardonita, kies peko estas kovrita.

2Feliĉa estas la homo, al kiu la Eternulo ne kalkulas lian kulpon

Kaj en kies spirito estas nenia malvero.

3Kiam mi silentis, miaj ostoj senfortiĝis

De mia ĉiutaga ploregado.

4Ĉar tage kaj nokte pezis sur mi Via mano;

La freŝecon de mia sukoj anstataŭis sekeco de somero. Sela.

5Mian pekon mi konfesis al Vi, kaj mian kulpon mi ne kaŝis;

Mi diris: Mi konfesos miajn krimojn al la Eternulo;

Kaj Vi deprenis la kulpon de mia peko. Sela.

6Pro tio preĝu antaŭ Vi ĉiu piulo en favora tempo,

Por ke ĉe la disverŝiĝo de grandaj akvoj ili lin ne atingu.

7Vi estas mia ŝirmo;

Kontraŭ sufero Vi min gardos,

Per kantoj de savo Vi min ĉirkaŭos. Sela.

8Mi prudentigos vin, kaj montros al vi la vojon, kiun vi devas iri;

Kun konsiloj Mi direktos sur vin Mian okulon.

9Ne estu kiel ĉevalo, kiel senprudenta mulo,

Al kiuj oni devas kateni la buŝon per brido kaj buŝpeco,

Alie ili ne venos al vi.

10Multajn frapojn havas la malpiulo;

Sed kiu fidas la Eternulon, tiun ĉirkaŭas favoro.

11Ĝoju pro la Eternulo, kaj gaju, ho justuloj;

Kaj triumfu ĉiuj, kiuj havas pian koron!