Psalmaro 142

Instruo de David, kiam li estis en la kaverno. Preĝo.

1Per mia voĉo mi krias al la Eternulo,

Per mia voĉo mi preĝas al la Eternulo.

2Mi elverŝas antaŭ Li mian peton,

Mian suferon mi al Li rakontas.

3Kiam senfortiĝis en mi mia spirito, tiam Vi sciis mian vojon:

Sur la vojo, kiun mi iras, ili kaŝis reton por mi.

4Rigardu dekstren kaj vidu: neniu volas min koni;

Malaperis rifuĝejo por mi, neniu zorgas pri mia animo.

5Mi krias al Vi, ho Eternulo;

Mi diras: Vi estas mia rifuĝejo,

Mia parto en la lando de la vivantoj.

6Atentu mian ploron, ĉar mi tre senfortiĝis;

Savu min de miaj persekutantoj, ĉar ili estas pli fortaj ol mi.

7Eligu mian animon el malliberejo, por ke mi gloru Vian nomon.

Min ĉirkaŭos la virtuloj, kiam Vi bonfaros al mi.