Mga Salmo 143

Awit ni David.

1Ginoo, pamatia ang akong pag-ampo;

pamatia ang akong pagpakiluoy.

Tungod kay matarong ka ug matinumanon, tubaga ako.

2Ayawg hukmi kining imong alagad,

kay walay bisan usa nga matarong sa imong atubangan.

3Gilutos ako pag-ayo sa akong mga kaaway.

Gipildi nila ako ug gibutang sa mangitngit nga dapit;

sama niadtong mga tawong dugay nang nangamatay.

4Busa nawad-an na ako ug paglaom ug napuno sa kahadlok ang akong kasing-kasing.

5Nahinumdoman ko ang gihimo mo kaniadto;

gipamalandongan ko ang tanan mong gibuhat.

6Gibayaw ko ang akong mga kamot kanimo sa akong pag-ampo;

giuhaw ako kanimo nga daw sa namalang yuta nga giuhaw sa tubig.

7Tubaga dayon ako, Ginoo.

Nawad-an na ako ug paglaom.

Ayaw ako pasagdi, kay tingalig mamatay ako.

8Kada buntag, ipahinumdom kanako ang imong gugma,

kay nagsalig ako kanimo.

Ipakita kanako ang dalan nga angay kong agian,

kay nag-ampo ako diha kanimo.

9Luwasa ako sa akong mga kaaway, Ginoo,

kay kanimo ako nangayo ug panalipod.

10Tudloi ako sa pagsunod sa imong kabubut-on,

kay ikaw ang akong Dios.

Hinaut pa nga ang imong maayong Espiritu

moagak kanako sa kahimtang nga layo sa katalagman.

11Luwasa ako, Ginoo, aron mapasidunggan ka.

Tungod kay ikaw matarong, luwasa ako sa kalisod.

12Tungod sa imong gugma kanako,

pamatya ang akong mga kaaway,

kay ako imong alagad.