Mga Salmo 110

Awit ni David.

1Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo1,

“Lingkod dinhi dapit sa akong tuo,

hangtod mapailalom ko kanimo ang imong mga kaaway.”

2Gikan sa Zion2, palapdon sa Ginoo ang imong gingharian, Mahal nga Hari,

ug maghari ka sa imong mga kaaway.

3Sa adlaw nga makig-away ka

sa imong mga kaaway,

kinabubut-on nga motabang kanimo ang imong katawhan.

Ang mga pamatan-on moadto kanimo

sa balaang mga bungtod nga daw tun-og sa kabuntagon.

4Nanumpa ang Ginoo, ug dili gayod mausab ang iyang huna-huna,

nga ikaw pari sa walay kataposan sama sa pagkapari ni Melquisedek.

5Ang Ginoo nag-uban kanimo;

laglagon niya ang mga hari sa panahon nga ipakita niya ang iyang kasuko.

6Silotan niya ang kanasoran ug daghan ang iyang pamatyon.

Laglagon niya ang mga nagdumala sa tibuok kalibotan.

7Mahal nga Hari, moinom ka3 sa sapa nga anaa sa daplin sa dalan,

busa mobalik ang imong kusog ug magmadaogon ka.