ဗျာဒိတ် 12

အမျိုးသမီး/နှင့် နဂါးကြီး

1ထို့နောက် ကောင်းကင်/၌ နိမိတ်/လက္ခဏာ/ကြီး/တစ်ခု/ကို မြင်ရ၏။ အမျိုးသမီး/တစ်ဦး/သည် နေ/ကို ဝတ်ဆင်/၍ လ/ပေါ်တွင် ခြေ/ကို/တင်/ကာ ခေါင်း/ပေါ်၌ ကြယ်/ဆယ့်နှစ်လုံး/ပါသည့် သရဖူ/ကို ဆောင်းထား၏။ 2ထို/အမျိုးသမီး/သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်/ဖြစ်ပြီး မီးဖွား/တော့မည့် ဝေဒနာ/ကြောင့် အော်ဟစ်/နေ၏။

3ထို့နောက် ကောင်းကင်/၌ အခြား/နိမိတ်/လက္ခဏာ/တစ်ခု/ကို မြင်ရပြန်၏။ ခေါင်း/ခုနစ်လုံး၊ ဦးချို/ဆယ်ချောင်း ပါရှိသော အနီရောင်/နဂါးကြီး/တစ်ကောင်/သည် ခေါင်းများ/ပေါ်တွင် သရဖူ/ခုနစ်ခု/ကို ဆောင်းထား၏။ 4သူ/၏ အမြီး/သည် ကောင်းကင်/မှ ကြယ်/သုံးပုံ/တစ်ပုံ/ကို ကမ္ဘာမြေ/ပေါ်သို့ ဆွဲချ/လိုက်၏။ ထို/နဂါး/သည် မီးဖွား/တော့မည့်/အမျိုးသမီး/၏ ရှေ့/တွင် ရပ်/လျက် မွေးဖွား/ပြီးသည်/နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မွေးကင်းစ/သားငယ်/ကို ဝါးမျို/ရန် စောင့်နေ၏။

5ထို/အမျိုးသမီး/သည် လူမျိုး/အပေါင်းတို့/ကို သံ/လှံတံ/ဖြင့် အုပ်စိုးမည့် သားယောက်ျား/ကို မွေးဖွား၏။ ထို/သားငယ်/သည် ဘုရားသခင်/ထံသို့/လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်/၏ ရာဇပလ္လင်တော်/ပေါ်သို့/လည်းကောင်း ချီယူသွားခြင်း/ခံရ၏။ 6ထို/အမျိုးသမီး/သည် တောကန္တာရ/သို့ ထွက်ပြေးလေ၏။ ထို/အရပ်/တွင် သူ့/အား ရက်ပေါင်း တစ်ထောင့်/နှစ်ရာ/ခြောက်ဆယ်/အထိ ပြုစုစောင့်ရှောက်/နိုင်ရန် ဘုရားသခင်/ပြင်ဆင်ထားတော်မူသော နေရာ/တစ်ခု/ရှိ၏။

7ထို့နောက် ကောင်းကင်/၌ စစ်/ဖြစ်လေ၏။ မိက္ခေလ/နှင့် သူ/၏ ကောင်းကင်တမန်တို့/သည် နဂါး/ကို တိုက်ကြ၏။ နဂါး/နှင့် သူ/၏ တမန်တို့/သည် ပြန်/၍ တိုက်/သော်လည်း 8အရေးနိမ့်/သဖြင့် ကောင်းကင်/မှ နှင်ထုတ်ခံရ၏။ 9ထို/နဂါး/သည် တစ်ကမ္ဘာလုံး/ကို လှည့်ဖြားသည့် မာရ်နတ်၊ သို့မဟုတ် စာတန် ဟု/ခေါ်သော ရှေးမြွေဟောင်း/ဖြစ်ပြီး သူ/၏ တမန်များ/နှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေ/ပေါ်သို့ ပစ်ချခံခဲ့ရ၏။

10ထို့နောက် ကောင်းကင်/မှ ကျယ်လောင်သော/အသံ/ဖြင့်

“ယခု/တွင် ငါတို့/ဘုရားသခင်/၏ ကယ်တင်ခြင်း၊

တန်ခိုးတော်၊ နိုင်ငံတော်/နှင့်

ခရစ်တော်/၏ အခွင့်အာဏာ/တို့/သည် ပေါ်ထွန်းလာပြီ။

ငါတို့/ဘုရားသခင်/၏ ရှေ့တော်/၌/ပင် ငါတို့/၏/ညီအစ်ကို/မောင်နှမများ/ကို နေ့ရော/ညပါ စွပ်စွဲသူ/သည် ကမ္ဘာမြေ/ပေါ်သို့ ပစ်ချခံရပြီ။

11ညီအစ်ကို/မောင်နှမတို့/သည် ထို/သူ/ကို သိုးသငယ်/၏ အသွေးတော်/ဖြင့်/လည်းကောင်း၊

မိမိတို့/သက်သေခံ/ဟောပြောသော/နှုတ်ကပတ်တော်/ဖြင့်/လည်းကောင်း အောင်နိုင်ခဲ့ကြ၏။

သူတို့/သည် အသေ/ခံရမည်/ဆိုလျှင်/ပင်

မိမိတို့/၏/အသက်/ကို မနှမြောကြ။

12ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ/နှင့်

ကောင်းကင်ဘုံ/၌ စံမြန်းသော/သူတို့… ရွှင်လန်း/ဝမ်းမြောက်ကြလော့။

သို့သော် ဤ/ကမ္ဘာ/မြေကြီး/နှင့် ပင်လယ်/တို့/သည် အမင်္ဂလာ/ရှိကြ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မာရ်နတ်/သည် မိမိ/၌ အချိန်/အနည်းငယ်/သာ ရှိကြောင်း/ကို သိ/၍

ဒေါသ/ကြီးစွာ သင်တို့/ထံသို့ ဆင်းလာ/သောကြောင့်/ဖြစ်၏”

ဟု ပြောသည်/ကို ကျွန်ုပ်/ကြားရ၏။

13ကမ္ဘာမြေ/ပေါ်သို့ မိမိ/ပစ်ချ/ခံရသည်/ကို နဂါး/သိမြင်/သောအခါ သားယောက်ျား/ကို မွေးဖွားခဲ့သော အမျိုးသမီး/ကို လိုက်/၍ ဖမ်းလေ၏။ 14သို့သော် ထို/အမျိုးသမီး/သည် တောကန္တာရ/၌ မိမိ/အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော/နေရာ/သို့ ပျံသန်း/နိုင်ရန် ဘုရားသခင်/က သူ့/အား လင်းယုန်/အတောင်ပံ/တစ်စုံ/ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ သူ/သည် နဂါး1/ဘေးရန်/မှ လွှတ်/၍ ထို/အရပ်/၌ သုံးနှစ်ခွဲ/တိုင်အောင် ပြုစု/စောင့်ရှောက်ခြင်း/ကို ခံရ၏။

15ထို့နောက် နဂါး/သည် အမျိုးသမီး/ကို ရေ/၌ မျောပါသွား/စေရန် အမျိုးသမီး/နောက်သို့ သူ/၏ ခံတွင်း/မှ ရေ/ကို မြစ်ရေစီး/သကဲ့သို့/မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ 16သို့သော် မြေကြီး/သည် ထို/အမျိုးသမီး/ကို ကူညီ/၍ မိမိ/ခံတွင်း/ကို ဖွင့်/လျက် နဂါး/၏/ခံတွင်း/မှ မှုတ်ထုတ်သော/မြစ်ရေ/ကို မျိုလိုက်၏။ 17ထိုအခါ နဂါး/သည် အမျိုးသမီး/အပေါ် ဒေါသထွက်/သဖြင့် ကျန်ရှိနေသေးသော ထို/အမျိုးသမီး/၏ မျိုးဆက်များ/ကို တိုက်/ရန် ထွက်ခွာသွား၏။ ထို/မျိုးဆက်များ/သည် ဘုရားသခင်/၏ ပညတ်တော်တို့/ကို လိုက်နာသူများ၊ ယေရှု/အကြောင်း/သက်သေခံချက်/တို့/ကို သစ္စာရှိ/စွာ ထိန်းသိမ်းသူများ/ဖြစ်ကြ၏။ 18ထို့နောက် နဂါး/သည် ပင်လယ်/ကမ်းစပ်/၌ ရပ်နေလေ၏။2