တမန်တော် 7

တရားလွှတ်တော်/အတွင်း သတေဖန်/၏/ပြောကြားချက်

1ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း/က “ဤ/စကားများ မှန်ကန်သလော” ဟု မေးလေ၏။

2သတေဖန်/က “ညီအစ်ကိုတို့/နှင့် ဖခင်တို့… နားထောင်ကြလော့။ ကျွန်ုပ်တို့/၏/အဖ အာဗြဟံ/သည် ခါရန်မြို့/တွင် မနေထိုင်/မီ မက်ဆိုပိုတေးမီးယားပြည်/၌/ရှိ/စဉ် ဘုန်းကြီးသော/ဘုရားသခင်/သည် သူ့/ထံ ပေါ်လာတော်မူ/၍ 3‘သင်/၏/ပြည်/နှင့် ဆွေမျိုးများ/ထံမှ ထွက်/၍ ငါ/ပြမည့်/ပြည်/သို့ သွားလော့’1 ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 4ထိုအခါ အာဗြဟံ/သည် ခါလဒဲလူမျိုးတို့/၏/ပြည်/မှ ထွက်ခွာ/၍ ခါရန်မြို့/တွင် အခြေချလေ၏။ သူ/၏/ဖခင် ကွယ်လွန်/ပြီးနောက် ဘုရားသခင်/သည် သူ့/အား ထို/နေရာ/မှ ယခု/သင်တို့/နေထိုင်/လျက်/ရှိသော/ပြည်/သို့ ပြောင်းရွှေ့စေတော်မူ၏။

5ဘုရားသခင်/သည် အာဗြဟံ/အား ဤ/ပြည်/တွင် ခြေတစ်ဖဝါးစာ/မျှသော/မြေ/ကို/ပင် အမွေ/အဖြစ် ပေးတော်မမူ။ သို့သော် သူ့/ထံ/၌ သားသမီး/မရှိစဉ်/ကပင် သူ/နှင့် သူ/၏/သားစဉ်မြေးဆက်တို့/အား ဤ/ပြည်/ကို အပိုင်/ပေးတော်မူမည်/ဟု ကတိပြုတော်မူ၏။ 6ဘုရားသခင်/က အာဗြဟံ/၏/သားစဉ်မြေးဆက်တို့/သည် အခြား/ပြည်/တွင် ဧည့်သည်/အဖြစ် နှစ်ပေါင်း/လေးရာ ကျွန်ခံရ/၍ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း/ခံရ/လိမ့်မည်/ဖြစ်ကြောင်း/ကိုလည်း မိန့်တော်မူ၏။ 7ဘုရားသခင်/က ‘သူတို့/အား ကျွန်ခံစေသော/လူမျိုးတို့/ကိုလည်း ငါ/စီရင်မည်။ ထို့နောက် သူတို့/သည် ကျွန်ခံခဲ့သော/ပြည်/မှ ထွက်လာ/၍ ဤ/အရပ်/တွင် ငါ့/ကို/ဝတ်ပြုကြ/လိမ့်မည်’2/ဟု မိန့်တော်မူ၏။

8ထို့နောက် ဘုရားသခင်/သည် အာဗြဟံ/အား အရေပြားလှီးခြင်း/မင်္ဂလာ/နှင့်ဆိုင်သော ပဋိညာဉ်/ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် အာဗြဟံ/သည် သား/ဣဇာက်/ကို ရ/၍ သူ့/အား ရှစ်ရက်မြောက်သော/နေ့/တွင် အရေပြားလှီးခြင်း/မင်္ဂလာ/ကို ပြုပေးလေ၏။ ဣဇာက်/သည် သား/ယာကုပ်/ကို ရ/ပြီး ယာကုပ်/သည်လည်း သား/ဆယ့်နှစ်ယောက်/ကို ရ၏။ ထို/သားများ/မှာ မျိုးနွယ်စု/ဆယ့်နှစ်စု/၏/ဖခင်များ3/ဖြစ်ကြ၏။

9မျိုးနွယ်စု/ဆယ့်နှစ်စု/၏/ဖခင်များ/သည် ယောသပ်/ကို မနာလိုကြ/သဖြင့် အီဂျစ်ပြည်/တွင် ကျွန်ခံ/စေရန် ရောင်းလိုက်ကြ၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်/သည် ယောသပ်/နှင့်အတူ ရှိတော်မူ/၍ 10သူ့/ကို ဆင်းရဲဒုက္ခ/အားလုံး/ထဲမှ ကယ်တင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဉာဏ်ပညာ/ကို ပေး/၍ အီဂျစ်ပြည်/ကို အုပ်ချုပ်သော/ဖာရောဘုရင်/ထံတွင် မျက်နှာပွင့်လန်းစေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထို/ဘုရင်/သည် ယောသပ်/အား အီဂျစ်ပြည်/နှင့် သူ/၏/နန်းတော်/တစ်ခုလုံး/ကို ကြီးမှူးသော/ဘုရင်ခံ/အဖြစ် ခန့်ထားလေ၏။

11ထို့နောက် အီဂျစ်ပြည်/နှင့် ခါနန်ပြည်/တစ်လျှောက်/တွင် အစာခေါင်းပါးခြင်း/နှင့်အတူ ဘေးဒုက္ခကြီး/ကျရောက်/သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့/၏/ဘိုးဘေးများ/သည် အစာရေစာ/ပြတ်လပ်ကုန်ကြ၏။ 12သို့သော် အီဂျစ်ပြည်/တွင် ဆန်စပါး/ရှိကြောင်း ယာကုပ်/ကြား/သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့/၏/ဘိုးဘေးများ/ဖြစ်သူ/၏ သားများ/ကို ထို/ပြည်/သို့ ပထမ/အကြိမ် စေလွှတ်လေ၏။ 13ဒုတိယ/အကြိမ်/တွင် ယောသပ်/က သူ/သည်/မည်သူ/ဖြစ်ကြောင်း ညီအစ်ကိုတို့/အား ဖွင့်ပြော/သဖြင့် ယောသပ်/၏/အမျိုး/ကိုလည်း ဖာရောဘုရင်/သိရှိရ၏။ 14ထို့နောက် ယောသပ်/သည် လူ/လွှတ်/၍ သူ/၏/ဖခင်/ယာကုပ်/နှင့်တကွ ဆွေမျိုး/ခုနစ်ဆယ့်/ငါးဦးတို့/ကို မိမိ/ထံ ဆင့်ခေါ်လေ၏။ 15ထို့ကြောင့် ယာကုပ်/သည် အီဂျစ်ပြည်/သို့ သွားရောက်/နေထိုင်/၍ သူ/နှင့်တကွ ကျွန်ုပ်တို့/၏/ဘိုးဘေးများ/သည် ထို/ပြည်/တွင် ကွယ်လွန်ကြ၏။ 16သူတို့/၏/အလောင်းများ/ကို ရှေခင်မြို့/သို့ သယ်ယူပြီး/လျှင် ဟာမော်/၏/သားများ/ထံမှ တန်ကြေးငွေ/ပေး/၍ အာဗြဟံ/ဝယ်ယူခဲ့သော/သင်္ချိုင်းဂူ/တွင် သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။

17ဘုရားသခင်/သည် အာဗြဟံ/အား/ပြုသော ကတိတော်/အချိန် နီးကပ်လာသည်/နှင့်အမျှ အီဂျစ်ပြည်/တွင် ဂျူးလူမျိုးများ တိုးပွား/များပြားလာ၏။ 18ထိုသို့/တိုးပွားလာသည်/မှာ အီဂျစ်ပြည်/၌ ယောသပ်/ကို မသိသော အခြား/ဘုရင်တစ်ပါး ပေါ်လာသည့်/အချိန်/အထိ/ဖြစ်၏။ 19ထို/ဘုရင်/သည် ကျွန်ုပ်တို့/၏/လူမျိုးများ/ကို ကိုယ်ကျိုး/အတွက်/အသုံးချ/၍ ဘိုးဘေးများ/ကို နှိပ်စက်/ကာ သူတို့/၏/မွေးကင်းစ/ကလေးငယ်များ/အား သေ/စေရန် စွန့်ပစ်ထား/စေလေ၏။

20ထိုသို့သော/အချိန်ကာလ/တွင် မောရှေ/မွေးဖွားလာရ၏။ သူ/သည် ဘုရားသခင်/ရှေ့တော်/၌ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသူ/ဖြစ်၏။ မောရှေ/သည် မိဘ/အိမ်/တွင် သုံးလ/တိုင်တိုင် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း/ခံရ၏။ 21ထို့နောက် သူ/သည် စွန့်ပစ်ခံရ/သောအခါ ဖာရောဘုရင်/၏/သမီးတော်/က ကောက်ယူ/၍ မိမိ/သား/အဖြစ် မွေးစားလေ၏။ 22မောရှေ/သည် အီဂျစ်လူမျိုးတို့/၏/အတတ်ပညာများ/အားလုံး/ကို သင်ယူ/တတ်မြောက်/ပြီး ပြောဆိုမှု/နှင့်/လုပ်ဆောင်မှု/တွင် စွမ်းဆောင်နိုင်သူ/ဖြစ်၏။

23အသက်/လေးဆယ်/ပြည့်/သောအခါ မိမိ/၏/ညီအစ်ကို/မောင်နှမများ/ဖြစ်သော အစ္စရေးလူမျိုးတို့/အား သွားရောက်/ကြည့်ရှု/ရန် ဆုံးဖြတ်လေ၏။ 24ထို့နောက် မိမိ/လူမျိုး/တစ်ဦး မတရား/နှိပ်စက်ခံနေရသည်/ကို မြင်/သောအခါ ထို/နှိပ်စက်ခံရသူ/ဘက်မှ ကူ/၍ အီဂျစ်လူမျိုး/ကို/ရိုက်သတ်/ကာ လက်တုံ့ပြန်ပေးလေ၏။ 25မိမိ/အားဖြင့် မိမိ/လူမျိုး/ကို ဘုရားသခင်/ကယ်တင်မည်/ဖြစ်ကြောင်း မိမိ/လူမျိုးတို့/နားလည်ကြမည်/ဟု မောရှေ/ထင်မှတ်ခဲ့၏။ သို့သော် သူတို့/သည် နားမလည်ကြပေ။

26နောက်/တစ်နေ့/တွင် အစ္စရေးလူမျိုး/နှစ်ဦး ရန်ဖြစ်နေချိန် မောရှေ/သည်/သွား/၍ ‘သင်တို့/သည် ညီအစ်ကိုချင်း/ဖြစ်/လျက် အဘယ်ကြောင့် အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်ကြသနည်း’ ဟု ဆို/ကာ သူတို့/အား ဖျန်ဖြေ/ရန် ကြိုးပမ်းလေ၏။

27သို့သော် လူမျိုး/ချင်း/ကို မတရားပြုသော/သူ/က မောရှေ/ကို တွန်းထုတ်/ကာ ‘မည်သူ/သည် သင့်/အား ငါတို့/အပေါ် အုပ်ချုပ်သူ/နှင့် တရားသူကြီး/အဖြစ် ခန့်ထားသနည်း။ 28မနေ့က အီဂျစ်လူမျိုး/ကို သတ်/သကဲ့သို့ ငါ့/ကို သတ်လိုသလော’ ဟု ဆိုလေ၏။ 29ထို/စကား/ကြောင့် မောရှေ/သည် ထွက်ပြေး/၍ မိဒျန်ပြည်/တွင် ဧည့်သည်/အဖြစ် နေထိုင်၏။ ထို/ပြည်/တွင် သား/နှစ်ဦး/ကို ရလေ၏။

30နှစ်ပေါင်း/လေးဆယ်/ကြာသော် ကောင်းကင်တမန်/တစ်ပါး/သည် မောရှေ/အား သိနာတောင်/၏/တောထဲ၊ မီးလောင်နေသော/ချုံပုတ်/၌ ကိုယ်ထင်ပြလေ၏။ 31ထို/မြင်ကွင်း/ကို မောရှေ/တွေ့မြင်/သောအခါ အံ့အားသင့်/လျက် အနီးကပ်/ကြည့်ရှု/ရန် ချဉ်းကပ်/သွား/စဉ် 32‘ငါ/သည် သင့်/ဘိုးဘေးတို့/၏/ဘုရား၊ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်/နှင့် ယာကုပ်/တို့/၏/ဘုရား/ဖြစ်၏’ ဟူသော ထာဝရဘုရား/၏/အသံတော် ထွက်ပေါ်လာ၏။ မောရှေ/သည် ကြောက်ရွံ့/တုန်လှုပ်/ကာ မော်/၍/ပင် မကြည့်ဝံ့ပေ။

33ထိုအခါ ထာဝရဘုရား/က ‘သင်/ရပ်နေသော နေရာ/သည် သန့်ရှင်းသော/မြေ/ဖြစ်/သောကြောင့် သင့်/ဖိနပ်/ကို ချွတ်လော့။ 34အီဂျစ်ပြည်/တွင်/ရှိသော ငါ့/လူမျိုးတို့/ခံရသည့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း/ကို ငါ/တပ်အပ်/မြင်ပြီ။ သူတို့/၏/ညည်းတွားသံ/ကိုလည်း ငါ/ကြား/၍ သူတို့/အား/ကယ်တင်/ရန် ငါ/ဆင်းကြွလာပြီ။ ယခု/သွားလော့။ ငါ/သည်/သင့်/အား အီဂျစ်ပြည်/သို့ စေလွှတ်မည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။

35‘မည်သူ/သည် သင့်/ကို အုပ်ချုပ်သူ/နှင့် တရားသူကြီး/အဖြစ် ခန့်ထားသနည်း’ ဟု ငြင်းပယ်ခံရသော/မောရှေ/ကို ဘုရားသခင်/သည် ချုံပုတ်/တွင် ကိုယ်ထင်ပြသော/ကောင်းကင်တမန်/အားဖြင့် အုပ်ချုပ်သူ/နှင့် ကယ်တင်သူ/အဖြစ် စေလွှတ်တော်မူ၏။ 36သူ/သည် အီဂျစ်ပြည်/နှင့်/ပင်လယ်နီ/တွင်/လည်းကောင်း၊ အနှစ်လေးဆယ်ပတ်လုံး/တောကန္တာရ/တွင်/လည်းကောင်း အံ့ဖွယ်/ဖြစ်ရပ်များ/နှင့် နိမိတ်/လက္ခဏာများ/ကို ပြ/လျက် အစ္စရေးလူမျိုးတို့/ကို အီဂျစ်ပြည်/မှ ခေါ်ထုတ်လာ၏။

37ထို/မောရှေ/မှာ ‘ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား/သည် သင်တို့/၏/အမျိုး/ထဲမှ ငါ/ကဲ့သို့သော ပရောဖက်/တစ်ပါး/ကို သင်တို့/အတွက် ပေါ်ထွန်းစေတော်မူ/လိမ့်မည်’ ဟု အစ္စရေးလူမျိုးတို့/အား ပြောခဲ့သူ/ဖြစ်၏။ 38သူ/သည် သိနာတောင်/တွင် သူ့/အား စကားပြောသော ကောင်းကင်တမန်/နှင့်/လည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့/၏/ဘိုးဘေးများ/နှင့်/လည်းကောင်း၊ တောကန္တာရ/တွင် စုဝေးသော/လူတို့/နှင့်/လည်းကောင်း ရှိခဲ့သောသူ/ဖြစ်၏။ သူ/သည် ကျွန်ုပ်တို့/အား ပေးအပ်/ရန် အသက်ရှင်စေသော ဗျာဒိတ်တော်/ကို လက်ခံရရှိလေ၏။

39ကျွန်ုပ်တို့/၏/ဘိုးဘေးများ/က သူ/၏/စကား/ကို မနာခံလိုကြဘဲ သူ့/အား/ပစ်ပယ်/၍ အီဂျစ်ပြည်/သို့/သာ လှည့်ပြန်/လို/စိတ်/ရှိကြ၏။ 40သူတို့/က အာရုန်/အား ‘ငါတို့/ရှေ့တွင်/သွားမည့် ဘုရားများ/ကို ငါတို့/အတွက် ပြုလုပ်ပေးပါ။ ငါတို့/ကို အီဂျစ်ပြည်/မှ ခေါ်ထုတ်လာသော/မောရှေ/သည် မည်သို့/ဖြစ်နေသည်/ကို ငါတို့/မသိရ’ ဟု ဆိုကြလေ၏။ 41ထို/နေ့ရက်များ/၌ သူတို့/သည် နွားသငယ်/ကဲ့သို့သော ရုပ်တု/ကို သွန်းလုပ်ကြပြီး မိမိတို့/ဖန်တီးထားသော ထို/ရုပ်တု/အား ပူဇော်ပသ/၍ ပွဲလုပ်ကြ၏။ 42ထိုအခါ ဘုရားသခင်/သည် သူတို့/ကို မျက်ကွယ်ပြု/၍ ကောင်းကင်နက္ခတ်များ/ကို ကိုးကွယ်ကြ/စေရန် စွန့်ပစ်ထားတော်မူ၏။ ပရောဖက်ကျမ်းများ/တွင် ရေးသား/ဖော်ပြထားသည်/မှာ

‘အို အစ္စရေးလူမျိုးတို့… သင်တို့/သည် တောကန္တာရ/တွင် အနှစ်/လေးဆယ်/ပတ်လုံး

တိရစ္ဆာန်/နှင့် ယဇ်ကောင်များ/ကို ငါ့/အတွက် ပူဇော်/ခဲ့ကြသလော။

43သင်တို့ ကိုးကွယ်/ရန် ထုလုပ်သည့်/ရုပ်တုများ/ဖြစ်သော

မောလုတ်/ဘုရား/၏/တဲတော်/နှင့်

သင်တို့/ဘုရား ရင်ဖန်/၏/ကြယ်/ကို

သင်တို့/သည် သယ်ဆောင်ကြပြီ။

ငါ/သည်လည်း သင်တို့/ကို

ဘေဘီလုံမြို့/အလွန်/သို့ နှင်ထုတ်မည်’4

ဟူ၍ ဖြစ်၏။

44တောကန္တာရ/တွင် ကျွန်ုပ်တို့/၏/ဘိုးဘေးများ/၌ သက်သေခံ/တဲတော်/ရှိ၏။ ထို/တဲတော်/ကို မောရှေ/အား ဘုရားသခင်/ညွှန်ကြားတော်မူသည့်/ပုံစံ/နှင့်/အညီ ပြုလုပ်ထား၏။ ထို/တဲတော်/သည် မောရှေ/မြင်တွေ့ခဲ့သည့်/ပုံစံ/အတိုင်း/ဖြစ်၏။ 45ကျွန်ုပ်တို့/၏/ဘိုးဘေးများ/သည် ထို/တဲတော်/ကို ဆက်ခံကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့/ရှေ့/တွင် ဘုရားသခင်/နှင်ထုတ်သော လူမျိုးခြားတို့/၏/ပြည်/အား ယောရှု/နှင့်အတူ သိမ်းပိုက်ကြ/သောအခါ ထို/တဲတော်/ကို ယူဆောင်သွားကြ၏။ ထို/တဲတော်/သည် ဒါဝိဒ်မင်း/လက်ထက်/တိုင်အောင် ရှိလေ၏။

46ဒါဝိဒ်မင်း/သည် ဘုရားသခင်/ရှေ့/တွင် မျက်နှာသာရ/ပြီး ယာကုပ်/၏/ဘုရား စံမြန်း/ရာ နေရာ/တစ်ခု တည်ဆောက်/ရန် ခွင့်ပန်လေ၏။ 47သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်/အတွက် အမှန်/တည်ဆောက်ရသူ/မှာ ရှောလမုန်မင်း/ဖြစ်၏။ 48သို့သော် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော/ဘုရား/သည် လူသားတို့/လက်/ဖြင့် ဆောက်လုပ်သော/အိမ်တော်/တွင် မစံမြန်းပေ။ ထိုသို့ ထာဝရဘုရား/က ပရောဖက်/တစ်ပါး/အားဖြင့် ဟောသည်/မှာ

49‘ကောင်းကင်ဘုံ/သည် ငါ/၏/ရာဇပလ္လင် ဖြစ်၏။

ကမ္ဘာ/မြေကြီး/သည် ငါ/၏/ခြေတင်ခုံ ဖြစ်၏။

သင်တို့/သည် ငါ့/အတွက် မည်သို့သော/အိမ်တော်/ကို ဆောက်လုပ်မည်နည်း/ဟု

ဘုရားသခင်/မိန့်တော်မူ၏။

ငါ/စံမြန်း/နားခိုရာ/သည် အဘယ်/အရပ်/ဖြစ်သနည်း။

50ဤ/အရာများ အားလုံး/ကို ငါ့/လက်/ဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်/မဟုတ်လော’5

ဟူ၍ ဖြစ်၏။

51ခေါင်းမာသော/လူမျိုး/တို့… သင်တို့/၏/နားများ/သည် မည်သည့်/အခါမျှ နားမထောင်။ သင်တို့/၏/စိတ်နှလုံး/သည်လည်း မည်သည့်/အခါမျှ နောင်တ/မရ။6 သင်တို့/သည် သင်တို့/၏/ဘိုးဘေးများ ပြုခဲ့သည့်/အတိုင်း သန့်ရှင်းသော/ဝိညာဉ်တော်/ကို အမြဲတစေ ဆန့်ကျင်/လျက်/ရှိ၏။ 52သင်တို့/ဘိုးဘေးများ မနှိပ်စက်သော ပရောဖက်/ဟူ၍ ရှိသလော။ သူတို့/သည် ဖြောင့်မတ်သော/အရှင် ကြွလာမည့်/အကြောင်း ကြိုတင်ဟောပြောသော/သူများ/ကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။ ယခု သင်တို့/သည် ထို/အရှင်/ကို သစ္စာဖောက်/၍ သတ်ကြပြီ။ 53သင်တို့/သည် ကောင်းကင်တမန်များ/အားဖြင့် ပေးအပ်သော ဘုရားသခင်/၏/ပညတ်ကျမ်း/ကို ရရှိ/သော်လည်း လိုက်နာစောင့်ထိန်းခြင်း/မရှိကြပေ” ဟု ဆိုလေ၏။

54ထိုသို့ ပြောဆိုသည်/ကို ဂျူးခေါင်းဆောင်များ ကြား/လျှင် သတေဖန်/အား ဒေါသထွက်/၍ အံကြိတ်ကြလေ၏။ 55သို့ရာတွင် သတေဖန်/သည် သန့်ရှင်းသော/ဝိညာဉ်တော်/နှင့် ပြည့်ဝ/သဖြင့် ကောင်းကင်/သို့ မျှော်ကြည့်/ရာ ဘုရားသခင်/၏/ဘုန်းတော်/နှင့် ဘုရားသခင်/၏/လက်ယာတော်ဘက်/၌ ရပ်နေတော်မူသော ယေရှု/ကို တွေ့မြင်ရ၏။ 56ထိုအခါ သတေဖန်/က “ကြည့်ပါ။ ကောင်းကင်ပွင့်/၍ လူသား/သည် ဘုရားသခင်/၏/လက်ယာတော်ဘက်/၌ ရပ်နေတော်မူသည်/ကို ကျွန်ုပ်/မြင်ရပါသည်” ဟု ပြောလေ၏။

57သို့သော် ထို/သူတို့/သည် ကျယ်လောင်/စွာ အော်ဟစ်/၍ နားများ/ကို ပိတ်/လျက် သူ့/ထံသို့ အရှိန်အဟုန်/ဖြင့် တညီတညွတ်တည်း ပြေးသွားကြ၏။ 58ထို့နောက် သူ့/အား မြို့ပြင်/သို့ ထုတ်/ကာ ကျောက်ခဲ/နှင့်/ပေါက်ကြ၏။ သက်သေခံတို့/သည် မိမိတို့/၏/ဝတ်ရုံများ/ကို ချွတ်/ပြီး ရှောလု/ဟု ခေါ်သော လူငယ်/တစ်ဦး/၏/ခြေရင်း/၌ ပုံထားကြ၏။

59ထို/သူတို့/သည် ကျောက်ခဲ/ဖြင့် ပေါက်နေကြ/စဉ် သတေဖန်/က “သခင်/ယေရှု… အကျွန်ုပ်/၏/ဝိညာဉ်/ကို လက်ခံတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းလေ၏။ 60ထို့နောက် ဒူးထောက်/လျက် ကျယ်သော/အသံ/ဖြင့် “သခင်ဘုရား… ဤ/သူတို့ ပြုသော/အပြစ်များ/ကို မှတ်တော်မမူပါနှင့်” ဟု ကြွေးကြော်/၍ အသက်ဆုံးလေ၏။