Skip to content
BibleKenya

Bhadrawahi Bible

उत्पत्ति 31

याकूब लाबाने करां नश्शते

फिरी एन्च़रे भोवं कि याकूबेरे शुन्ने मां अव, कि लाबानेरां मट्ठां इना गल्‍लां ज़ोने लेवरन कि, “याकूबे इश्शे बाजी केरू सब किछ नियेरू, ते इश्शे बाजी केरे धने सेइं तैने सारी धन-दौलत अकोट्ठी कियोरीए।” ते याकूबे लाबानेरे तुत्तरेरे पासे तक्‍कू ते बुझ़ी जेव, कि तै तैसेरेलेइ पेइलेरो ज़ेरो नईं। तैखन यहोवा याकूब सेइं ज़ोवं, “अपने सियाना केरे मुल्खे ते एपनी ज़र्म धेरती जो वापस गा, ते अवं तीं सेइं साथी रेइलो।” तैखन याकूबे राहेल ते लिआ, मैइदाने मां अपने गब्बन कां कुजेइतां ज़ोवं, “तुश्शे बाजी केरू तुत्तर हेरतां अवं समझ़ताईं कि तै त मीं सेइं पेइलेरो ज़ेरो न लेइहोए; पन मेरे बाजी केरो परमेशर मीं सेइं साथीए। ते तुसन भी पतोए, कि मीं तुश्शे बाजी केरि सेवा पूरे ताकती सेइं कियोरीए। फिरी भी तुश्शे बाजी मीं सेइं धोखो केरतां मेरी मज़दूरी दशे फेरेईं बदलतो राव; पन परमेशरे मेरो नुकसान न भोने दित्तो। ज़ैखन तैनी ज़ोवं, ‘चित्रे बच्‍चे तेरी मज़दूरी भोल्ही,’ तैखन सब भैड्डां-छ़ेल्‍ली तौसे ते चित्रे बच्‍चे ज़ांने लेगि, ते ज़ैखन तैनी ज़ोवं, ‘धैरन बाले बच्‍चे तेरी मज़दूरी भोल्ही,’ तैखन सब भैड्डां-छ़ेल्‍ली धैरन बाले बच्‍चे ज़ांने लेगि। इस तरीके सेइं परमेशरे तुश्शे बाजी केरां गब्बां मीं दित्तां। भैड्डां-छ़ेल्‍ली केरे गभिन भोनेरे मौके मीं सुपने मां कुन लावं कि, ज़ैना थाव्वे छ़ेल्‍लन सेइं मिलते थिये, तैना धैरन बाले, चित्रे, ते निशानन बालेन। तैखन परमेशरेरे दूते सुपने मां मीं सेइं ज़ोवं, ‘हे याकूब,’ मीं ज़ोवं, ‘कुन हुक्मे।’ तैनी ज़ोवं, ‘तक, ज़ैना थाव्वे छ़ेल्‍लन सेइं मिलने लगोरेन, तैना धैरन बाले चित्रे ते धब्न बालेन, किजोकि ज़ैन किछ लाबान तीं सेइं केरते, तैन मीं लाहेरूए। अवं तैस बेतेलेरो परमेशर आईं, ज़ैड़ी तीं एक्‍की खम्भे पुड़ तेल छ़ेडतां मेरी मिन्नत मन्नोरी थी। हुनी च़ल, इस मुल्खे मरां निस्तां एपनी ज़र्म ठारी जो वापस गा।’”

तैखन राहेलां ते लिआं तैस सेइं ज़ोवं, “कुन इश्शे बाजी केरे घरे मां हुनी इश्शो किछ भी हिस्सो या थोड़ू ज़ेरू किछ भी नईं बंच़ेरू? कुन अस तैसेरी नज़री मां बखले न भोए? हेर, तैनी इश्शी कीमती करां भी धोखो दित्तोरोए ज़ै इश्शी भोवरी लोड़ती थी, ते इश्शी दौलत भी खेइतां बिशोरोए। एल्हेरेलेइ परमेशरे इश्शे बाजी केरि ज़ेत्री धन-दौलत नेवरीए, तै इश्शे, ते इश्शे मट्ठां केरीए; हुनी ज़ैन किछ परमेशरे तीं सेइं ज़ोवरूए, तैन्ने केर।”

तैखन याकूबे अपने बच्‍चे ते कौन्शां ऊँटन पुड़ च़ैढ़ी; ते ज़ेत्रे जानबर तै पद्दनरामे मां अकोट्ठां केरतां अमीर भोइ जेवरो थियो, तैना सब कनान मुल्खे मां अपने बाजी इसहाके कां गानेरे इरादे सेइं साथी नेइतां जेव। लाबान त एपनी भैड्डां केरि उन्ना बरधांने च़लो जेवरो थियो, ते राहेलां अपने बाजी केरे कुल देबते च़ोरतां निये। आखर याकूब अरामी लाबाने करां बगैर ज़ोने छ़ेपतां च़लो जेव, ते तैस सेइं न ज़ोवं कि अवं नेशतां च़लोरोईं। तै अपनु सब किछ नेइतां च़लो जेव, ते समुन्दरेरे पार गेइतां अपनु तुत्तर गिलादेरे पहाड़ी मुल्खेरे पासे कियूं।

लाबान याकूबेरो पीछो केरते

ट्लेइयोवं दिहाड़े लाबाने पतो लग्गो कि याकूब नेशतां च़लो जेवरोए। एल्हेरेलेइ तैनी अपने लोक साथी नेइतां तैसेरो सत दिहाड़न तगर पीछो कियो, ते गिलादेरे पहाड़ी मुल्खे मां गेइतां तैड़ी ट्लाव। तैखन परमेशरे राती सुपने मां अरामी लाबाने कां गेइतां ज़ोवं, “खबरदार रेइयां, तू याकूबे जो न त भलू ज़ोइयां ते न बुरू ज़ोइयां।” ते लाबान याकूबे कां पुज़्ज़ी जेव। याकूबे अपनो तेम्बु गिलाद नंव्वेरे पहाड़ी मुल्खे मां खड़ो कियोरो थियो; ते लाबाने भी अपने लोकन सेइं साथी अपनो तेम्बु तैस्से पहाड़ी मुल्खे मां खड़ो कियो। तैखन लाबान याकूबे सेइं ज़ोने लगो, “तीं इन कुन कियूं, कि मीं करां छ़ेपतां च़लो अव, ते मेरी कुइयां भी एन्च़रे सेइं एन्हीं, ज़ेन्च़रे कि तलवारारी ताकती सेइं कैदी बनेई जेवरी भोन? तू किजो च़ुप-च़ारे निस्तां च़लो अव, ते मीं करां बगैर किछ ज़ोनेरां छ़ेपतां च़लो अव; नईं त अवं तीं खुशी सेइं ते बीण बाज़े सेइं, ते गीतां ज़ोंते भेज़तो थियो? तीं त मीं अपने धिहोड़न ते कुइयन फुम्मड़ी भी देनेरो वक्त न दित्तो? तीं त बड़ी बेवकूफी की। तुसन लोकन नुकसान पुज़ानेरी शक्ति त मेरे हथ्थे मांए; पन तुश्शे बाजी केरे परमेशरे मीं सेइं हिजेरी राती ज़ोवं, ‘हुशार रेइयां, तू याकूबे जो न भलू ज़ोइयां ते न बुरू ज़ोइयां।’ भला, हुन्ना तू अपने बाजी केरे घरेरी इच्छा केरतां च़लोरोस, पन तीं मेरे देबते किजो च़ोरतां आनोरेन?” याकूबे लाबाने जुवाब दित्तो, “अवं एन सोचतां डेरि जेवरो थियो, कि कोन्च तू एपनी कुइयन मीं करां ज़बरदस्ती थुसोड़तां त न नेस। ज़ैस कोन्ची कां तेरे देबते मैल्हन, तै ज़ींतो न बच़ेलो। मीं कां तेरू ज़ैन किछ मैल्हे, तैन लोकां केरे सामने पिशैनतां ने।” किजोकि याकूब न थियो ज़ानतो कि राहेलां कुल देबते च़ोरतां आनोरेन।

एन शुन्तां लाबान, याकूब ते लिआ ते तैन केरि दूईये नौकरैनी केरे डेरन मां जेव; पन तैस तैड़ी किछ न मैल्हू। तैखन लिआरे तेम्बु मरां निस्तां राहेलरे तेम्बु मां जेव। राहेलां त कुल देबते ऊँटां केरि कैठी मां रेखतां तैन पुड़ बिशोरी थी। लाबाने तैसारे सारे तेम्बु मां तोपतां भी तैड़ी किछ न मैल्हू। राहेलां अपने बाजी सेइं ज़ोवं, “हे मेरे बाजी; इस गल्‍ली सेइं क्रोधे न भोइयां, कि अवं तेरे सामने खड़ी न भोइ; किजोकि मीं लिगड़ां एवरेन।” ते तैसेरे तोप्पने पुड़ भी कुल देबते तैस न मैल्हे।

तैखन याकूब सेरकोइतां लाबाने सेइं ज़ोने लगो, “मेरो कुन कसूरे? मेरो कुन पापे, कि तीं एत्रे सेरकोइतां मेरो पीछो कियोरोए? तीं मेरू सारू सामान तोपतां हेरू, त तीं अपने घरेरे सारे सामाने मरां कुन मैल्हू, ते अगर किछ मैल्होरूए त अपने ते मेरे ढ्लां केरे सामने रख, ते तैना इश्शे दूईयां केरो न्याय केरन। इन 20 साल अवं तीं कां राव; एन मां तेरी भैड्डां-छ़ेल्‍ली केरे पेटेरे बच्‍चे ज़ैया न भोए, ते न मीं तेरे हुड़ां केरू मास कधी खवं। ज़ैस जंगली जीप जन्तू मैरी छ़डतो थियो तैस अवं तीं कां न थियो आनतो, तैसेरो नुकसान त अव्वें भरतो थियो; चाहे, दीसां च़ोरी भोए चाहे राती च़ोरी भोए, तू मीएं करां तैस नेतो थियो। मेरी त तै हालत भोती थी, कि दीसां मीं धुप भोती थी, ते राती मीं पुड़ ओश पेती थी, ते निड्ल मेरी एछ़्छ़न मां न थी भोती। तेरे घरे मां अवं 20 साल राव; 14 साल त मीं तेरी दूईये कुइयां केरे लेई कट्टे, ते 6 साल तेरी भैड्डां-छ़ेल्‍ली केरे लेई सेवा की; ते तीं मेरी मज़दूरी दशे फेरेईं बेदली छ़डी। मेरे बाजी केरो परमेशर मतलब अब्राहमेरो परमेशर, ज़ेसेरो डर इसहाक भी मनतो थियो, अगर तै मीं साथी न भोथो, त सच़्च़े हुन्ना तीं अवं खाली हथेइं कढनो थियो, पन मेरो दुख ते मेरी मेहनत लेहितां परमेशरे हीज राती तीं डांट दित्तोरीए।”

याकूब ते लाबान समझोतो केरतन

लाबाने याकूबे सेइं ज़ोवं, “इना कुइयां त मेरी आन, ते इना मट्ठां भी मेरां आन, ते इना भैड्डां-छ़ेल्‍ली भी मेरी आन, ते ज़ैन किछ तीं लेइहोते तैन सब मेरूए, पन हुनी अवं एपनी इन कुइयन ते इस औलादी सेइं कुन केरि सकताईं? हुनी एई, अवं ते तू दूईये एप्पु मांमेइं करार केरम, ते तै मेरे ते तेरे दरमियाने मां अक गवाही राए।” तैखन याकूबे अक घोड़ एन्हतां खम्भेरो ज़ेरो खड़ो कियो। तैखन याकूबे अपने लोकन सेइं ज़ोवं, “घोड़ अकोट्ठे केरा,” एन शुन्तां तैनेईं घोड़ अकोट्ठे केरतां अक ढेर लाव, ते तैस ढेरे कां बिशतां तैनेईं रोट्टी खाइ। तैस ढेरेरू नवं लाबाने त जैगर सहादुथा1 रख्खू, पन याकूबे तैसेरू नवं गिलियाद रख्खू। लाबाने ज़ोवं, “ई ढेर अज़्ज़ेरां बाद मेरे ते तेरे दरमियाने मां गवाह भोल्हो।” एस्से वजाई सेइं तैसेरू नवं गिलियाद2 रखोरूए। ते मिस्पा3 भी; किजोकि तैनी ज़ोवं, “ज़ैखन अस एक्‍की होरि करां दूर रहमेले तैखन यहोवा मेरी ते तेरी हेरगेश केरतो राए। अगर तू मेरी कुइयन दुख देलो, या तैन केरे अलावा होरि कौन्शां बनालो त असन सेइं साथी होरो कोई मैन्हु त न भोल्हो, पन हेर मेरे त तेरे दरमियान परमेशर गवाह भोल्हो।” फिरी लाबाने याकूबे सेइं ज़ोवं, “इस ढेरे हेर, ते इस खम्भे भी हेर, ज़ै मीं अपने ते तेरे दरमियान खड़ो कियोरोए। ई ढेर ते ई खम्भो दूईये इस गल्‍लरे गवाह राले, कि नुकसान केरनेरे लालच़े सेइं न अवं इस ढेरे लेंघतां तीं कां एज्जेलो, ते न तू इस ढेरे ते इस खम्भे लेंघतां मीं कां एज्जेलो। अब्राहम ते नाहोर ते तैन केरो बाजी; ट्लेइयां केरो ज़ै परमेशरे, तैए इश्शे दूईयां केरे दरमियाने मां न्याय केरे।” तैखन याकूबे तैसेरी कसम खाइ, ज़ेसेरो डर तैसेरो बाजी इसहाक भी मनतो थियो। ते याकूबे तैस पहाड़े पुड़ बलि च़ाढ़ी, ते अपने रिश्तेदार रोट्टी खानेरे लेई कुजाए, तैखन तैनेईं रोट्टी खेइतां तैस पहाड़े पुड़ रात गुज़ारी। झ़ेझ़ां लाबान बींझ़ो ते अपने धिहोड़न ते कुइयन फुम्मड़ी देइतां ते आशिर्वाद देइतां च़ेलि जेव, ते अपने ठारी जो वापस जेव।

Source notes (3)
  1. Footnote सहादुथा आरामी मां इसेरो मतलब गवैहरो ढेरे।
  2. Footnote गिलियाद इब्रानी मां इसेरो मतलब गवैहरो ढेरे।
  3. Footnote मिस्पा मतलब अक बेइयीं ठार ज़ैड़ी पहरो दित्तो गाते।

Bhadrawahi Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.