গীত 48

এটি সঙ্গীত। কোৰহৰ বংশৰ ৰচিত গীত।

1আমাৰ ঈশ্বৰৰ নগৰত, তেওঁৰ পবিত্ৰ পৰ্ব্বতত,

যিহোৱা মহান আৰু অতীব প্রশংসাৰ যোগ্য,

2উত্তৰপ্রান্তত স্থিত সেই চিয়োন পৰ্ব্বত;

ওখ টিলাৰ ওপৰত মহান ৰজাৰ সেই নগৰ দেখিবলৈ সুন্দৰ;

গোটেই পৃথিবীকে আনন্দ দিয়ে।

3ঈশ্বৰে সেই চহৰৰ অট্টালিকাবোৰৰ মাজত

নিজক দুৰ্গ স্বৰূপে প্রকাশ কৰিছে।

4ৰজাসকলে একগোট হ’ল আৰু একেলগে আগুৱাই গ’ল।

5তেওঁলোকে সেই নগৰ দেখি আতংকিত হ’ল;

তেওঁলোক বিহ্বল হৈ পলাই গ’ল।

6সেই ঠাইত ভয়তে তেওঁলোকৰ কঁপনি উঠিছিল,

প্রসৱকাৰিনী মহিলাৰ দৰে যন্ত্রণা হৈছিল।

7যেনেকৈ পূব দিশৰ বতাহে তৰ্চীচৰ জাহাজবোৰ ভাঙি পেলায়,

তেনেকৈ তেওঁলোকক ভাঙিলে।

8বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ নগৰত, আমাৰ ঈশ্বৰৰ নগৰত;

আমি যি শুনিছিলোঁ, তাকে দেখিলোঁ;

দেখিলোঁ, ঈশ্বৰে নগৰখন চিৰকালৰ কাৰণে স্থাপন কৰিব। (চেলা)

9হে ঈশ্বৰ, তোমাৰ মন্দিৰৰ ভিতৰত, আমি তোমাৰ গভীৰ প্রেমৰ কথা ধ্যান কৰোঁ।

10হে ঈশ্বৰ, তোমাৰ প্ৰশংসাৰ দৰেই তোমাৰ নাম পৃথিৱীৰ শেষ সীমা পর্যন্ত আছে।

তোমাৰ সোঁ হাত ধার্মিকতাৰে পৰিপূর্ণ।

11তোমাৰ ন্যায় বিচাৰৰ কাৰণে চিয়োন পৰ্ব্বতে আনন্দ কৰক,

যিহূদাৰ নগৰবোৰ 1 উল্লাস কৰা।

12তোমালোকে চিয়োনৰ চাৰিওফালে ঘূৰা,

আহাঁ, তাৰ কোঁঠবোৰ গণনা কৰা।

13তাৰ প্রাচীৰবোৰ লক্ষ্য কৰা;

তাৰ ৰাজ-অট্টালিকাবোৰ ঘূৰি চোৱা

যাতে তোমালোকে সেই কথা তোমালোকৰ ভাৱী সন্তান সকলক ক’ব পাৰা।

14এই ঈশ্বৰ, আমাৰ অনন্তকালৰ ঈশ্বৰ; তেওঁ চিৰকাললৈকে আমাৰ পথদৰ্শক হ’ব।