ইয়ো 20

চোফৰৰ দ্বিতীয় বক্তৃতা।

1তেতিয়া নামাথীয়া চোফৰে পুনৰায় উত্তৰ কৰি ক’লে,

2মোৰ ভাৱনাই উত্তৰ দিবলৈ মোক উদগাইছে,

কাৰণ এইবোৰে মোক অন্তৰক অধৈৰ্য কৰিছে।

3মোক লাজ দিয়া উপদেশ মই শুনিলোঁ,

তথাপি মোৰ বুদ্ধিদায়ক আত্মাই মোক উত্তৰ যোগাইছে।

4কেতিয়াৰ পৰা ঈশ্বৰে পৃথিৱীত মনুষ্যক স্থাপন কৰিছিল,

কালৰ আৰম্ভণিৰ সেই ৰহস্য তুমি নাজানা,

5দুষ্টবোৰৰ জয়-ধ্বনি যে অলপদিনীয়া,

আৰু অধাৰ্মিকৰ আনন্দ যে খন্তেকীয়া, ইয়াক তুমি নাজানা নে?

6যদি দুষ্টলোকৰ মাহাত্ম্যই আকাশ পায়গৈ,

আৰু তাৰ মুৰ মেঘত লাগে,

7তথাপি সি নিজ বিষ্ঠাৰ দৰে চিৰকাললৈকে নষ্ট হ’ব,

যিবিলাকে তাক দেখিছিল, তেওঁবিলাকে সুধিব, সি ক’ত আছে?

8সি সপোনৰ দৰে উড়ি যাব, তাক পুনৰ পোৱা নাযাব;

এনে কি, ৰাতিকালৰ দৰ্শনৰ দৰে সি লুপ্ত হ’ব।

9যি চকুৱে তাক দেখিছিল, সেই চকুৱে তাক পুনৰ নেদেখিব;

তাৰ নিবাসৰ ঠায়ে তাক পুনৰ দেখা নাপাব।

10তাৰ সন্তানবোৰে দৰিদ্ৰসকলৰ পৰা অনুগ্ৰহ বিচাৰিব,

আৰু তাৰ নিজ হাতে তাৰ ধন-সম্পত্তি ওভোটাই দিব।

11তাৰ অস্থিবোৰ ডেকা কালৰ শক্তিৰ পৰিপূৰ্ণ,

কিন্তু ইয়ো তাৰ লগত ধূলিত শুব।

12যদিও দুষ্টতা তাৰ মুখত সোৱাদ লাগে,

যদিও সি জিভাৰ তলত তাক লুকুৱাই ৰাখে,

13যদিও সি তাতে ধৰি ৰাখে আৰু এৰি দিব নিবিচাৰে,

কিন্তু তাৰ মুখৰ ভিতৰতে তাক ৰাখি থয়,

14তথাপি তাৰ আহাৰ পেট পাই বিকৃত হয়,

সেয়ে তাৰ ভিতৰত কালসৰ্পৰ বিষস্বৰূপ হৈ পৰে।

15সি ধন-সম্পত্তি গ্ৰাস কৰে, আৰু তাক পুনৰাই বতিঁয়াই পেলাব;

ঈশ্বৰে তাৰ পেটৰ পৰা তাক উলিয়াই পেলাব।

16সি কালসৰ্পৰ বিষ চুহিব;

বিশাল সাপৰ জিভাই তাক বধ কৰিব।

17সি নদীবোৰ দেখা নাপাব,

মৌ আৰু দৈ গাখীৰ বৈ যোৱা সুঁতিবোৰ নেদেখিব।

18সি নিজ পৰিশ্ৰমৰ ফল ওভোটাই দিব, গ্ৰাস নকৰিব;

সি লাভ পোৱা নিজ সম্পত্তি অনুসাৰে উল্লাস নকৰিব।

19সি দৰিদ্ৰবোৰক উপদ্ৰৱ আৰু ত্যাগ কৰিলে;

এই হেতুকে যি ঘৰ কাঢ়ি ল’লে, সেই ঘৰ সি সাজি উলিয়াব নোৱাৰিব।

20তাৰ পেট কেতিয়াও তৃপ্ত নহয়;

এই হেতুকে সি নিজৰ মৰমৰ বস্তুৰ মাজৰ একোকে ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিব।

21সি গ্ৰাস নকৰা একোৱেই বাকী নাই;

এই কাৰণে তাৰ মঙ্গল চিৰকলীয়া নহ’ব।

22তাৰ বস্তু-বাহানি জোৰাওকৈ থকা সময়তো সি ঠেকত পৰিব;

দুখত পৰা প্ৰতিজনৰ হাতে তাক আক্ৰমণ কৰিব।

23সি নিজ পেট ভৰাবলৈ ধৰোঁতেই, ঈশ্বৰে তাৰ ওপৰত ক্ৰোধাগ্নি পেলাব,

আৰু সি খাই থাকোঁতেই তাৰ ওপৰত তাক বৰষাব।

24সি লোহাৰ অস্ত্ৰৰ পৰা পলাই যাব;

কিন্তু পিতলৰ ধনুবাণে তাক সৰকাই পেলাব।

25সি বাণ টানিলে, সেয়ে তাৰ গাৰ পৰা ওলাই আহে;

এনে কি, তাৰ তিৰবিৰোৱা আগ, তাৰ পিত্তৰ পৰা বাহিৰ হয়;

তাতে মৰণৰ ভয়ে তাক আক্ৰমণ কৰে।

26তাৰ সঞ্চিত বস্তুৰ অৰ্থে ঘোৰ আন্ধাৰ ৰাখি থোৱা হৈছে,

মানুহে নধৰা জুয়ে তাক গ্ৰাস কৰিব;

সেয়ে তাৰ তম্বুত থকা অৱশিষ্ট বস্তু ভষ্ম কৰিব।

27আকাশ-মণ্ডলে তাৰ অপৰাধ প্ৰকাশ কৰিব,

আৰু পৃথিৱী তাৰ বিৰুদ্ধে উঠিব।

28তাৰ ঘৰৰ সম্পত্তি উড়ি যাব;

ঈশ্বৰৰ ক্ৰোধৰ দিনা তাক ধল পানীয়ে উটুৱাই নিব।

29দুষ্ট মানুহে ঈশ্বৰৰ পৰা পাবলগীয়া ভাগ এয়ে,

আৰু এয়ে ঈশ্বৰে নিৰূপণ কৰা তাৰ অধিকাৰ।