গীত 111

1তোমালোকে যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰা!

মই সমস্ত মনেৰে যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰিম;

ধাৰ্মিকসকলৰ সভাত আৰু মণ্ডলীৰ মাজত প্ৰশংসা কৰিম।

2যিহোৱাৰ কাৰ্যবোৰ মহৎ;

যিসকল তাত আনন্দিত হয়, তেওঁলোকে সেইবোৰ ধ্যান কৰে।

3তেওঁৰ কাৰ্য গৌৰৱ আৰু মহিমাৰে পৰিপূর্ণ;

তেওঁৰ ধাৰ্মিকতা চিৰকাললৈকে থাকে।

4তেওঁ নিজৰ আচৰিত কাৰ্যবোৰ স্মৰণীয় কৰিলে;

যিহোৱা কৃপাময় আৰু দয়ালু।

5তেওঁৰ ভক্তসকলক তেওঁ আহাৰ যোগায়;

নিজে স্থাপন কৰা নিয়মটি তেওঁ চিৰকাললৈকে সোঁৱৰণ কৰিব।

6অন্যান্য জাতিবোৰৰ আধিপত্য নিজৰ লোকসকলক দি

তেওঁ নিজৰ কাৰ্যৰ শক্তি তেওঁলোকক দেখুৱালে।

7তেওঁৰ হাতৰ কাৰ্যবোৰ বিশ্বস্ত আৰু ন্যায়পূর্ণ;

তেওঁৰ সকলো বিধি বিশ্বাসযোগ্য।

8সেইবোৰ অনন্ত কাললৈকে অলৰ;

সেইবোৰ বিশ্ৱস্ততা আৰু সততাৰে সৈতে স্থাপন কৰা হৈছে।

9নিজৰ লোকসকলৰ কাৰণে তেওঁ মুক্তি পঠাই দিলে;

তেওঁ আজ্ঞা দি অনন্ত কালৰ কাৰণে নিজৰ নিয়ম স্থাপন কৰিলে;

তেওঁৰ নাম পবিত্ৰ আৰু ভয়ঙ্কৰ।

10যিহোৱালৈ ভয় ৰখাই জ্ঞানৰ আৰম্ভণ;

যিসকলে তেওঁৰ আজ্ঞা অনুসাৰে কাৰ্য কৰে, তেওঁলোকে সুবুদ্ধি পায়;

তেওঁৰ প্ৰশংসা অনন্ত কাললৈকে থাকে।