योहान 20

रिकामी कबर

(मत्तय २८:१-८; मार्क १६:१-८; लूक २४:१-१२)

1रविवारले पहाटले अंधार व्हता तवय मरीया मग्दालीया कबरजोडे वनी, अनी कबरनी तोंडवरनी धोंड काढेल शे अस तिनी दखं. 2तवय ती शिमोन पेत्र अनी ज्यानावर येशुनी प्रिती व्हती असा तो दुसरा शिष्य यासनाकडे पयत जाईसन ती त्यासले बोलनी, “त्या प्रभुले कबरमातीन लई गयात; अनी त्याले कोठे ठेयल शे हाई आमले माहीत नही!”

3यावरतीन पेत्र अनी तो दुसरा शिष्य कबरकडे जावाले निंघनात. 4तवय त्या दोन्ही संगेच पयनात; तो दुसरा शिष्य पेत्र पेक्षा लवकर पुढे पयत कबरजोडे पहिले पोहचना. 5अनी डोकाईन त्यानी तागना कपडा पडेल दखात, पण तो मझार गया नही. 6मंग शिमोन पेत्र बी त्याना मांगतीन ईसन पोहचना अनं तो सरळ कबरमा गया. अनी तागना कपडा पडेल दखात 7अनं जो रूमाल त्याना डोकाले व्हता तो तागना कपडासकडे नही, तर येगळीकडेच गुंडाळीन पडेल शे अस त्यानी दखं. 8तवय जो दुसरा शिष्य पहिले कबरजोडे वनता तो बी मझार गया, अनी त्यानी दखीसन ईश्वास धरा. 9त्यानी मरेल मातीन परत जिवत व्हनं हाई व्हवानं आवश्यक शे, हाऊ शास्त्रलेख तोपावत त्यासले समजना नही. 10तवय त्या शिष्य परत आपला घर गयात.

येशु मरीया मग्दालीयाले दर्शन देस

(मत्तय २८:९-१०; मार्क १६:९-११)

11ईकडे मरीया बाहेर कबरनीजोडे रडत उभी व्हती; अनी रडता रडता तिनी कबरमा डोकाईन दखं. 12तवय जठे येशुनं शरीर ठेयल व्हतं तठे पांढरा शुभ्र कपडा घालेले दोन देवदूत, एक उशीकडे अनी एक पायथाकडे, असा बठेल तिनी दखात. 13त्या तिले बोलनात, “बाई, का बरं रडस?” ती त्यासले बोलनी, “त्या मना प्रभुले लई गयात, अनी त्याले कोठे ठेयल शे हाई माले माहीत नही म्हणीसन.”

14अस बोलीसन ती पाठमोरी फिरनी, तो तिनी येशुले उभा असा दखा, पण तो येशु शे हाई तिले समजनं नही. 15येशुनी तिले ईचारं, “बाई, का बरं रडस? तो कोण शे ज्याले तु शोधी राहीनी?” तो माळी शे अस समजीन तीनी त्याले ईचारं, “दादा, तु त्याले आठेन लई जायेल व्हई तर त्याले कोठे ठेयल शे हाई माले सांग, म्हणजे मी त्याले लई जासु.”

16येशुनी तिले सांगं, “मरीया!” ती त्यानाकडे वळीसन त्याले इब्री भाषामा बोलनी, “रब्बुनी!” म्हणजे “गुरजी!”

17येशुनी तिले सांगं, “माले शिवु नको, कारण मी अजुन पिताकडे वर जायेल नही शे; तर मना भाऊसकडे जाईसन त्यासले सांग, जो मना पिता अनी तुमना पिता अनं मना देव अनी तुमना देव त्यानाकडे मी वर जाई राहीनु.”

18मरीया मग्दालीयानी जाईसन, मी प्रभुले दखं, अनं त्यानी माले या गोष्टी सांग्यात, हाई बातमी तिनी शिष्यसले सांगी.

येशु त्याना शिष्यसले दर्शन देस

(मत्तय २८:१६-२०; मार्क १६:१४-१८; लूक २४:३६-४९)

19त्याच रोज म्हणजे रविवारले संध्याकाय व्हवावर, जठे शिष्य व्हतात तठला दारं यहूदी अधिकारीसना धाकमुये बंद व्हतात, तरी येशु तठे वना अनी मझार उभा राहीसन त्यासले बोलना, “तुमले शांती असो,” 20अस बोलीसन त्यानी आपला हात अनी कुस त्यासले दखाडी; तवय प्रभुले दखीसन शिष्यसले आनंद व्हयना. 21येशु परत त्यासले बोलना, “तुमले शांती असो; जसं पितानी माले धाडेल शे तसं मी बी तुमले धाडस.” 22असं बोलीन त्यानी त्यासनावर फूकंर टाकी अनी त्यासले सांगं, “पवित्र आत्मा ल्या. 231ज्या कोणा पापनी तुम्हीन क्षमा करतस त्यानी क्षमा व्हयेल शे; अनी जर तुम्हीन कोणा पापसनी क्षमा नही करी तर त्याना पापसनी क्षमा नही व्हवावू.”

येशु अनी थोमा

24येशु वना तवय बारामातील एक, दिदूम म्हणजे जुळा म्हणेत तो थोमा, हाऊ त्यासनासंगे नव्हता. 25यामुये दुसरा शिष्यसनी त्याले सांगं, “आम्हीन प्रभुले दखं,” तरी तो बोलना, “त्या हातमा खियासना वणं दखाशिवाय, खियासना वणमा आपला बोटं घालीसन दखाशिवाय अनी त्यानी कुशीमा आपला हात घालीन दखाशिवाय मी ईश्वास धरावुच नही.”

26मंग आठ दिन नंतर त्याना शिष्य परत मझार व्हतात तवय त्यासनासंगे थोमा व्हता, तवय बी दारे बंद व्हतात तरी येशु ईसन मझार उभा राहीसन बोलना, “तुमले शांती असो.” 27मंग तो थोमाले बोलना, “तु आपला बोटं ईकडे करीसन मना हात दखं, अनी आपला हात ईकडे पुढे करीसन मनी कुशीमा घाल अनी अईश्वासु राहू नको, तर ईश्वास धरणारा बन!”

28थोमा त्याले बोलना, “मना प्रभु अनी मना देव!”

29येशुनी त्याले सांगं, “माले दखं म्हणीसन तु ईश्वास धरेल शे का? माले दखाशिवाय ईश्वास धरणारा त्या धन्य!”

या शुभवर्तमानना हेतु

30या पुस्तकमा लिखेल नहीत असा आखो बराच चिन्ह चमत्कार येशुनी आपला शिष्यसनासमोर करात. 31येशु हाऊ देवना पोऱ्या ख्रिस्त शे असा तुम्हीन ईश्वास धराले पाहिजे, अनी त्यानावर ईश्वास धरीसन तुमले त्याना नावतीन जिवन प्राप्त व्हवाले पाहिजे, म्हणीसन हाई लिखाई जायेल शे.