याकोब 1

11

देवना अनी प्रभु येशु ख्रिस्तना दास याकोब याना कडतीन बारा वंशना पांगेल लोकसले सलाम;

ईश्वास अनी ज्ञान

2मना भाऊ अनी बहिणीसवन, बराच प्रकारना संकटसघाई तुमनी परिक्षा व्हस तरी तुम्हीन आनंदच माना. 3तुमले माहित शे की, तुम्हीन ईश्वासनी परिक्षामा यशस्वी व्हवामुये तुमनामा धीर तयार व्हस; 4अनी धीरले आपलं काम पुरं करू द्या, यानाकरता की तुम्हीन कसामाच कमी नही पडता तयार अनी परिपुर्ण व्हवाले पाहिजे. 5तुमनापैकी जो कोणी ज्ञानमा कमी व्हई त्यानी ते देवकडे मांगानं, म्हणजे ते त्याले देवामा ई; कारण देव सर्वासले कृपाघाई अनी उदारतातीन देस; 6पण त्यानी काही संशय नही धरता ईश्वासतीन मांगानं; संशय धरणारा वाराघाई ढकलेल अनं उंच ऊठणारा लाटासनामायक शे. 7असा माणुस आपले प्रभुकडतीन काहीतरी भेटी अस त्यानी समजी लेवाले नको. 8कारण असा माणुस दोन मनना ऱ्हास अनी आपला सर्व कामसमा चंचल ऱ्हास.

गरीबी अनी श्रीमंती

9गरीबीमा राहणारा ईश्वासी लोकसनी देव त्यासले उच्च करी, यानाबद्दल त्यासनी आनंद कराले पाहिजे. 10अनी श्रीमंतसनी देव त्यासले गरीबीमा टाकस तवय त्यासनी आनंद कराले पाहिजे; कारण त्या जंगली फुलना गवतनामायक नष्ट व्हतीन2. 11सुर्य फटकामा उगायना, उष्णताघाई गवतले सुकाडी टाकं अनी त्यासना फुले गळी गयात अनी त्यासनी सुंदरतानी शोभा गई असच श्रीमंत बी आपला व्यवसायना भरमा कोमाई जाई.

परिक्षा अनी मोह

12जो माणुस परिक्षामा टिकस तो धन्य, कारण आपलावर प्रिती कराकरता देवनी देयल जिवनमुकूट परिक्षामा यशस्वी व्हवानंतर त्याले भेटी. 13कोणी परिक्षा व्हतांना, देवनी माले मोहमा टाकं, अस त्यानी म्हणाले नको कारण देवले वाईट गोष्टीसना मोह व्हस नही अनी तो स्वतःबी कोणले मोहमा टाकस नही. 14तर प्रत्येक माणुस आपला वासनाघाई वढाई जाई अनी भुल व्हयेलना मायक मोहमा पडस. 15मंग वासना गर्भवती व्हईसन पापले जन्म देस अनी पाप पक्क व्हवावर मरणले जन्म देस.

16मना प्रिय भाऊ अनी बहिणीसवन फसु नका, 17प्रत्येक चांगली देणगी अनं प्रत्येक पुर्ण दान देवकडतीन शे ते ज्याले विकार नही अनी जो सावली बदलस तसा बदलस नही असा प्रकाशाना देवबापकडतीन उतरस. 18त्यानी आपला ईच्छातीन अनी सत्य वचनघाई आमले जन्म दिधा, यानाकरता की आपण त्याना बनाडेल वस्तुमातील प्रथम फळ व्हवाले पाहिजे.

ऐकनं अनी करनं

19मना प्रिय भाऊ अनी बहिणीसवन तुमले हाई समजस यामुये प्रत्येक मनुष्य ऐकाले तेज, बोलाले सावकाश अनी रागले मंद असा ऱ्हावाले पाहिजे. 20कारण मनुष्यना रागघाई देवना न्यायना कामे व्हतस नही. 21यामुये सर्व मलिनता भरीसन येल वैरभाव सोडीन तुमना जिवननं तारण कराले समर्थ असा रूजेल वचन सौम्यतातीन स्विकाराले पाहिजे.

22फक्त ऐकणारा राहू नका; असामुये तुमनी फसवनुक व्हस म्हणीसन वचननामायक आचरण करनारा बना. 23कारण जर कोणी वचन नुसता ऐकीसन तसा कामे करस नही तर तो आरसामा आपलं तोंड दखणारा माणुसना मायक शे. 24तो स्वतःले दखीसन तठेन निंघी जास अनी आपण कसा व्हतुत हाई तवयच ईसरी जास. 25पण स्वतंत्रना पुर्ण नियमवर नजर टाकीन जो त्यानाकडे लक्षपुर्वक दखी ऱ्हास तो ऐकीन ईसरनारा असा नही व्हता कामे करनारा व्हस. अनं आपला कामसमा धन्यता मिळाडस.

26मी धर्मचरण करनारा शे, अस कोणले वाटत व्हई अनी तर तो आपला जिभले आळा घालस नही अनी आपला मननी भुल करी लेस तर त्यानं धर्मचरण व्यर्थ शे. 27देवबाप याना नजरमा शुध्द अनं निर्मळ धर्मचरण म्हणजे अनाथ अनी विधवा यासनी त्यासना संकटमा ईचारपुस करनं अनी स्वतःले जगना कलंकपाईन संभाळीन ठेवनं हाई शे.