उत्पती 39

मिसरमा योसेफ

1इकडे योसेफले मिसरमा लई गयात, तवय ज्या इश्माएल लोकसनी त्याले तठे लयी जायेल व्हतात, त्यासनापाईन योसेफले पोटीफर नावना एक मिसरी अधिकारीनी त्याले ईकत लिधं; तो फारोना एक अमलदार व्हता अनी तो गारद्यासना सरदार बी व्हता. 21परमेश्वर योसेफनासंगे व्हता म्हणीन तो यशस्वी माणुस व्हयना; तो आपला मिसरी मालकना घरमा राहे. 3परमेश्वर त्यानासंगे व्हता म्हणीन जे बी काम तो हातमा लेस, त्यामा परमेश्वर त्याले यशस्वी करस अस त्याना मालकले दखायनं. 4योसेफवर त्यानी कृपादृष्टी व्हयनी; योसेफ त्यानी सेवा कराले लागना, अनी त्यानी त्याले आपला घरना कारभारी नेमीसन आपलं सर्व काही त्याना हातमा दिधं. 5अनी त्यानी त्याना ताबामा आपला घरदार अनं सर्वकाही दिधं, तवयपाईन योसेफ करता परमेश्वरनी त्या मिसरीना घरदारना भलं करं, अनी त्याना घरदार अनं शेतीवाडी या सर्वासमा परमेश्वरनी आशिर्वाद दिधं. 6त्यानी आपलं सर्वाकाही योसेफना हातमा दियेल व्हता, म्हणीसनं तो जे जेवण करे त्यानापलीकडे आपलं काही शे यानं त्याले काहीच माहीत नव्हतं, योसेफ तर दखावाले देखणा व्हता.

7मंग आशे व्हयनं की, योसेफनी मालकनी बाई त्यानावर डोया ठेईन त्याले बोलनी, मनाजोडे झोप. 8पण तो राजी व्हयना नही, तो आपला मालकनी बाईले बोलना, हाई दख, घरमा मना ताबामा काय शे, यानं मना मालकले भान सुध्दा नही शे; आपला सर्व काही त्यानी मना हातमा देयल शे. 9हाई घरमा मनापेक्षा त्या मोठा नहीत; अनी त्यासनी तुमले सोडीन जी त्यानी बायको शे, बाकीना सर्वा गोष्टी मनापाईन दूर ठेयल नहीत, तवय मी अश मोठी वाईट गोष्ट करीसन देवना विरूध्द पाप कश करू. 10मंग अश व्हयनं की, ती रोज रोज योसेफनासंगे बोले, पण तिनाजोडे झोपाले किंवा तिनासंगे राहावाले तो तिना आयके नही. 11एक दिनले अश व्हयनं की, तो आपला काही कामकाज कराले घरमा गया, त्या येळले घरमाधला माणसंमाईन कोणी बी माणुस तठे घरमा नही व्हतात. 12तवय तिनी त्याना कपडा धरीसन बोलनी, मनाजोडे झोप; पण तो आपला कपडा तिना हातमा सोडीसन पळी गया. 13जवय तिनी हाई दखं, की, तो आपला कपडा मना हातमा सोडीसन पळी जायेल शे. 14तवय तिनी घरना माणसंसले बलाईसन सांगं, "दखा, आमनी अब्रु लेवाकरता त्यासनी हाऊ इब्री माणुस घरमा आणेल शे; तो मनाजोडे झोपाकरता मजार मनाजोडे येयल व्हता, तवय मी जोरमा ओरडनू. 15मी जोरमा ओरडनू हाई दखीन तो त्याना कपडा मनाजोडे सोडीसन बाहेर पळी गया. 16त्याना मालक घर येसतोपावत तिनी तो कपडा आपलाजोडे ठेवात. 17तो येवावर तिनी त्याले आशे सांगं, की, जो इब्री दास तुम्हीन आपला घरमा आणेल शे, तो मनी अब्रु लेवाले मनाकडे येयल व्हता. 18मी जोरमा ओरडनू तवय तो आपला कपडा मनाजोडे टाकीसन बाहेर पळी गया.

19मना नोकरनी मनासंगे अश वर्तन करं, हाई जवय त्यानी आपली बायकोनी सांगेल आयकं, तवय त्याले भलता राग वना. 202योसेफना मालकनी त्याले धरं, अनी राजाना कैदी व्हतात त्या बंदीगृहमा टाकात; तो त्या बंदीगृहमा राहिना. 21पण परमेश्वर योसेफनासंगे व्हता, त्यानी त्याना3वर दया करी, अनी त्या बंदीगृहना अधिकारीनी त्यानावर कृपादृष्टी व्हई अस करं. 22बंदीगृहना अधिकारीनी त्या बंदीगृहमाधला सर्वा कैदी योसेफना हातमा दिधा; अनी तठे जे काही त्या करेत, ते करी लेनारा तो राहे. 23त्याना हातमा जे काही व्हतं त्याकडे बंदीगृहना अधिकारी दखे नही, कारण परमेश्वर योसेफनासंगे व्हता, अनी जे काही तो काम करे, त्यामा परमेश्वर यशस्वी करे.